{"id":3575,"date":"2017-11-08T07:22:54","date_gmt":"2017-11-08T06:22:54","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3575"},"modified":"2017-11-08T11:11:39","modified_gmt":"2017-11-08T10:11:39","slug":"rzeczpospolita-obojga-plci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2017\/11\/08\/rzeczpospolita-obojga-plci\/","title":{"rendered":"Rzeczpospolita Obojga P\u0142ci"},"content":{"rendered":"

\"\"Rzeczpospolita bez wyklucze\u0144, ale te\u017c bez fa\u0142szywej iluzji zgody wszystkich ze wszystkimi – czy potrafimy sobie wyobrazi\u0107 tak\u0105 Polsk\u0119 i\u00a0kultur\u0119 polityczn\u0105?
\n
\nRozmawiali\u015bmy o tym w Lublinie podczas debaty zorganizowanej w 99. rocznic\u0119 powo\u0142ania Tymczasowego Rz\u0105du Ludowego Ignacego Daszy\u0144skiego. Debata „Wolno\u015b\u0107, r\u00f3wno\u015b\u0107, wyobra\u017ania. Inna Rzeczpospolita jest mo\u017cliwa”<\/strong><\/a> zamyka\u0142a cykl dziesi\u0119ciu dyskusji poprzedzaj\u0105cych Forum Przysz\u0142o\u015bci Kultury<\/strong><\/a>.<\/p>\n

Inna Rzeczpospolita. Inna wobec porz\u0105dku proponowanego dzi\u015b, ale tak\u017ce inna ni\u017c Rzeczpospolita okresu transformacji. Inna, czyli oparta na zasadzie „wolno\u015b\u0107, r\u00f3wno\u015b\u0107, solidarno\u015b\u0107” rozumianej jako r\u00f3wnowaga wszystkich sk\u0142adowych tej triady. Wolno\u015b\u0107 bez r\u00f3wno\u015bci staje si\u0119 wolno\u015bci\u0105 formaln\u0105 – przekonywa\u0142 Jan Sowa – zas\u0142aniaj\u0105c\u0105 realne wykluczenia wynikaj\u0105ce cho\u0107by z r\u00f3\u017cnic klasowych. Bo te zdo\u0142ali\u015bmy w wolnej, kapitalistycznej Polsce odtworzy\u0107 szybko i skutecznie. Ale przecie\u017c ci\u0105gle te\u017c pozostaj\u0105 wykluczenia licznych mniejszo\u015bci i realnej dyskryminacji kobiet. W ko\u0144cu kwestia w\u0142\u0105czania w przestrze\u0144 publiczn\u0105 i polityk\u0119 ludzi m\u0142odych – polska kultura instytucjonalna i polityczna – nie daje im miejsca na autonomi\u0119, wi\u0119c jej szukaj\u0105 w tworzonych alternatywnych strukturach kontrspo\u0142ecze\u0144stwa i kultury.<\/p>\n

Nic nowego, mo\u017cna stwierdzi\u0107. Zmienia si\u0119 jednak kontekst. Sytuacja demograficzna powoduje, \u017ce m\u0142odzi po raz pierwszy w systemie nast\u0119pstwa pokole\u0144 znajduj\u0105 si\u0119 w mniejszo\u015bci, a wi\u0119c te\u017c s\u0142abej na starcie pozycji w demokratycznej grze. Starzej\u0105ca si\u0119 wi\u0119kszo\u015b\u0107 nie b\u0119dzie mia\u0142a skrupu\u0142\u00f3w i wykorzysta si\u0142\u0119 sumy swoich g\u0142os\u00f3w do priorytetyzacji swoich roszcze\u0144. Roszcze\u0144 na pewno zasadnych, jak utrzymanie systemu emerytalnego, nak\u0142ady na s\u0142u\u017cb\u0119 zdrowia, ale w dalszej perspektywie antyrozwojowych. Wystarczy ju\u017c dzi\u015b popatrze\u0107 w Warszawie na starsze dzielnice i jak w nich wygl\u0105da podej\u015bcie do nak\u0142ad\u00f3w na edukacj\u0119. Z kolei kwestia mniejszo\u015bci nie ogranicza si\u0119 dzi\u015b do problemu emancypacji, lecz jest symptomem niewydolno\u015bci systemu reprezentacji w obecnym modelu demokracji przedstawicielskiej. Ma on zbyt ma\u0142\u0105 rozdzielczo\u015b\u0107, by dostrzega\u0107 coraz bardziej zr\u00f3\u017cnicowane potrzeby coraz bardziej zr\u00f3\u017cnicowanego spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>\n

W ko\u0144cu kwestia kobiet i obecnego ekscesu patriarchatu, kt\u00f3ry chcia\u0142by niejako w przedagonalnym paroksyzmie doprowadzi\u0107 do pe\u0142nego zniewolenia. Bo czym innym s\u0105 chore pomys\u0142y zaostrzenia ustawy antyaborcyjnej? Ju\u017c w obecnej wersji pozbawiaj\u0105c kobiet prawa decydowania o swoim ciele, czyni z nich obywateli drugiej kategorii, ograniczaj\u0105c ich podmiotowo\u015b\u0107. Wszystko to w sytuacji, gdy potrzebne jest jak najpe\u0142niejsze podmiotowe w\u0142\u0105czenie kobiet w \u017cycie publiczne, adekwatnie do ich potencja\u0142u.<\/p>\n

To wszystko prowadzi do konkluzji, \u017ce potrzebujemy wyobra\u017ani, by tak zmienia\u0107 zar\u00f3wno system polityczny, jak i polityczn\u0105 kultur\u0119, by demokratyzowa\u0107 demokracj\u0119 na wszystkich poziomach, od gminy po pa\u0144stwo. Oznacza to konieczno\u015b\u0107 rozmowy o progach wyborczych, kt\u00f3re w obecnym wydaniu cementuj\u0105 partyjn\u0105 scen\u0119 polityczn\u0105. To tak\u017ce konieczno\u015b\u0107 rozmowy o innowacjach koryguj\u0105cych niedostatki systemu przedstawicielskiego o mechanizmy w\u0142\u0105czaj\u0105ce nie tyle g\u0142os mniejszo\u015bci, ile umo\u017cliwiaj\u0105ce dostrze\u017cenie r\u00f3\u017cnic powstaj\u0105cych w spo\u0142ecze\u0144stwie.<\/p>\n

Wyobra\u017ani\u0119 tak\u0105 mia\u0142 Ignacy Daszy\u0144ski, proklamuj\u0105c w „Manife\u015bcie do Ludu Polskiego” wizj\u0119 nowego, niepodleg\u0142ego pa\u0144stwa jako przestrzeni realnej wolno\u015bci dla wszystkich jego mieszka\u0144c\u00f3w i mieszkanek. Tej wizji nigdy nie uda\u0142o si\u0119 w pe\u0142ni zrealizowa\u0107, Rzeczpospolita Obojga P\u0142ci (sformu\u0142owanie Henryki Strojnowskiej) ci\u0105gle przed nami, co nie oznacza, \u017ce nie ma ona sensu. Przeciwnie, pozostaje zadaniem do przemy\u015blenia i realizacji we wsp\u00f3\u0142czesnym kontek\u015bcie. Lublin b\u0119dzie dobrym miejscem do dyskusji w najbli\u017cszym roku – w\u0142adze miasta przy okazji naszej debaty og\u0142osi\u0142y program roku jubileuszowego „Inspiruje nas wolno\u015b\u0107”<\/strong><\/a>, kt\u00f3ry ma by\u0107 lubelskim sposobem na 100-lecie niepodleg\u0142o\u015bci. Gor\u0105ca dyskusja o tym, co w programie jest i czego na razie nie wida\u0107, pokazuje, \u017ce b\u0119dzie si\u0119 dzia\u0142o. B\u0119dzie si\u0119 te\u017c dzia\u0142o na Forum Przysz\u0142o\u015bci Kultury w Warszawie 18-19 listopada.\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Rzeczpospolita bez wyklucze\u0144, ale te\u017c bez fa\u0142szywej iluzji zgody wszystkich ze wszystkimi – czy potrafimy sobie wyobrazi\u0107 tak\u0105 Polsk\u0119 i\u00a0kultur\u0119 polityczn\u0105?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,295,21,197,286,274,56,177,223,92,189,24,257,20,49,120,8,258,95,6,296,273,73,294,44,277,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3575"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3575"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3575\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3582,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3575\/revisions\/3582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3575"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3575"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3575"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}