{"id":370,"date":"2014-01-08T09:03:44","date_gmt":"2014-01-08T08:03:44","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=370"},"modified":"2014-01-08T09:03:44","modified_gmt":"2014-01-08T08:03:44","slug":"lublin-teatr-stary-rozmowa-o-przyszlosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2014\/01\/08\/lublin-teatr-stary-rozmowa-o-przyszlosci\/","title":{"rendered":"Lublin, Teatr Stary – rozmowa o przysz\u0142o\u015bci"},"content":{"rendered":"

W lubelskim Teatrze Starym rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wczoraj „Bitwa o kultur\u0119”<\/a> prowadzona przez Romana Paw\u0142owskiego. Tematem zmaga\u0144 by\u0142a przysz\u0142o\u015b\u0107, Roman pr\u00f3bowa\u0142 naci\u0105gn\u0105\u0107 mnie na projektowanie r\u00f3\u017cnych jej wizji. Broni\u0142em si\u0119, wierny maksymie Williama Gibsona, \u017ce „przysz\u0142o\u015b\u0107 jest dzi\u015b, tylko nier\u00f3wno roz\u0142o\u017cona”. W efekcie rozmawiali\u015bmy g\u0142\u00f3wnie o mo\u017cliwo\u015bci przysz\u0142o\u015bci zapisanej w aktualnej kondycji spo\u0142ecznej, w obrazach dostarczanych przez kultur\u0119, w strukturze \u0142adu politycznego i gospodarczego.\u00a0<\/p>\n

Ciekawym punktem odniesienia do naszej dyskusji sta\u0142 si\u0119 projekt „Muzeum przysz\u0142o\u015bci” realizowany w Wa\u0142brzychu w rewitalizowanej kopalni Julia<\/a>. Projekt na obecnym etapie realizuje studio Nizio, ja mam okazj\u0119 uczestniczy\u0107 w nim razem z brytyjskim artyst\u0105 Neilem Cummingsem i Kub\u0105 Szrederem. Do zadania podeszli\u015bmy z dw\u00f3ch stron: Neil i Kuba uruchomili artystyczn\u0105 wyobra\u017ani\u0119 i tworz\u0105 konkretne obrazy przysz\u0142ego \u015bwiata, ja bardziej wierny metodyce foresightowej naszkicowa\u0142em mo\u017cliwe scenariusze wynikaj\u0105ce z widocznych dzi\u015b trend\u00f3w i czynnik\u00f3w niepewno\u015bci. Sama przysz\u0142o\u015b\u0107 b\u0119dzie wynikiem sumy decyzji jakie podejmiemy jako konsumenci, obywatele, pracownicy, uczestnicy kultury. A decyzje te podejmowa\u0107 b\u0119dziemy w kontek\u015bcie, kt\u00f3rego nigdy do ko\u0144ca nie poznamy.<\/p>\n

Najbardziej pr\u00f3bie opisu wymyka si\u0119 samo spo\u0142ecze\u0144stwo – jak pisze Alain Touraine w swej ostatniej ksi\u0105\u017cce „La fin des societes”<\/a>, byt zwany spo\u0142ecze\u0144stwem przedstawianym w u\u017cywanych ci\u0105gle podr\u0119cznikach socjologii ju\u017c nie istnieje. G\u0142\u00f3wnym aktorem historii jest dzi\u015b jednostka. Otaczaj\u0105 j\u0105 ci\u0105gle „tradycyjne” elementy struktury spo\u0142ecznej: rodzina, instytucje religijne, polityczne, kultury, lecz ich wp\u0142yw na jednostkowe decyzje jest coraz mniejszy. Ko\u015bcio\u0142y, partie polityczne, organizacje w coraz mniejszym stopniu koordynuj\u0105 dzia\u0142ania zbiorowe, stopie\u0144 ich spo\u0142ecznej legitymizacji jest coraz mniejszy. Czy ten rozk\u0142ad zaowocuje nowymi projektami koordynacji, kt\u00f3rych skutkiem b\u0119d\u0105 nowe projekty sprawiedliwego \u0142adu, analogiczne do nowoczesnego spo\u0142ecze\u0144stwa dobrobytu zorganizowanego realizuj\u0105cego swoje cele poprzez instytucje pa\u0144stwa opieku\u0144czego?<\/p>\n

Na to pytanie najtrudniej odpowiedzie\u0107 i dlatego tak trudno cokolwiek m\u00f3wi\u0107 dzi\u015b o przysz\u0142o\u015bci. Gdyby mia\u0142a ona zale\u017ce\u0107 od post\u0119pu technicznego, przewidywanie by\u0142oby \u0142atwe – wi\u0119kszo\u015b\u0107 technologii mog\u0105cych rozwi\u0105za\u0107 istotne problemy jest ju\u017c dost\u0119pna przynajmniej w skali laboratoryjnej. Problem polega jednak na mocy politycznej, kt\u00f3ra by sprawi\u0142a, \u017ce technologie te zostan\u0105 wdro\u017cone. O tym jednak dzi\u015b decyduje logika reprodukcji kapita\u0142u w warunkach maksymalnej kontroli ryzyka. To w\u0142a\u015bnie koszt ryzyka powoduje, \u017ce koszty wdra\u017cania innowacji technologicznych rosn\u0105 – energetyka j\u0105drowa i przemys\u0142 farmaceutyczny doskonale to ilustruj\u0105. Pytanie o przysz\u0142o\u015b\u0107 nie jest wi\u0119c pytaniem o technologie, lecz o nowe projekty polityczne, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 wynikiem nowej samowiedzy. Ta powstanie nie tylko w pracowniach nauk spo\u0142ecznych, o wiele wa\u017cniejsze s\u0105 takie laboratoria, jak kijowski Majdan.<\/p>\n

Dyskusj\u0119 rozpocz\u0119t\u0105 w Teatrze Starym kontynuowali\u015bmy w sprzyjaj\u0105cych warunkach oferowanych przez liczne knajpy lubelskiego Starego Miasta. Wielki zysk poznawczy – odkrycie pubu „U fotografa”<\/a> specjalizuj\u0105cego si\u0119 w mniej popularnych, a doskona\u0142ych piwach z mniejszych polskich browar\u00f3w. Najwy\u017csze uznanie wzbudzi\u0142 barman doskonale potrafi\u0105cy wyja\u015bni\u0107 walory ka\u017cdego z gatunk\u00f3w, podaj\u0105c nawet rodzaje u\u017cytego chmielu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W lubelskim Teatrze Starym rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wczoraj „Bitwa o kultur\u0119” prowadzona przez Romana Paw\u0142owskiego. Tematem zmaga\u0144 by\u0142a przysz\u0142o\u015b\u0107, Roman pr\u00f3bowa\u0142 naci\u0105gn\u0105\u0107 mnie na projektowanie r\u00f3\u017cnych jej wizji. Broni\u0142em si\u0119, wierny maksymie Williama Gibsona, \u017ce „przysz\u0142o\u015b\u0107 jest dzi\u015b, tylko nier\u00f3wno roz\u0142o\u017cona”. W efekcie rozmawiali\u015bmy g\u0142\u00f3wnie o mo\u017cliwo\u015bci przysz\u0142o\u015bci zapisanej w aktualnej kondycji spo\u0142ecznej, w obrazach dostarczanych […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,45,46,55,114,56,11,29,24,49,8,95,6,73,86,78,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/370"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=370"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/370\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":371,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/370\/revisions\/371"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=370"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=370"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=370"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}