
{"id":3738,"date":"2018-02-06T14:37:36","date_gmt":"2018-02-06T13:37:36","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3738"},"modified":"2018-02-06T14:56:44","modified_gmt":"2018-02-06T13:56:44","slug":"lenin-wiecznie-nie-zywy-niemozliwosc-wyobrazenia-rewolucji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2018\/02\/06\/lenin-wiecznie-nie-zywy-niemozliwosc-wyobrazenia-rewolucji\/","title":{"rendered":"Lenin wiecznie nie\u017cywy. Niemo\u017cliwo\u015b\u0107 (wyobra\u017cenia) rewolucji"},"content":{"rendered":"<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-3742\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/23511041_2058021951088572_6665586205505114385_o-1.jpg\" alt=\"\" width=\"1772\" height=\"1253\" srcset=\"\/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/23511041_2058021951088572_6665586205505114385_o-1.jpg 1772w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/23511041_2058021951088572_6665586205505114385_o-1-300x212.jpg 300w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/23511041_2058021951088572_6665586205505114385_o-1-768x543.jpg 768w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/23511041_2058021951088572_6665586205505114385_o-1-1024x724.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 1772px) 100vw, 1772px\" \/>Co wyjdzie ze spotkania w paryskim mieszkaniu W\u0142odzimierza Lenina z m\u0142odymi Francuzami zamieszkuj\u0105cymi XXI wiek? Nic, a raczej przejmuj\u0105ca i zabawna zarazem opowie\u015b\u0107 o niemo\u017cliwo\u015bci jutra w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym jest tylko dzi\u015b.<br \/>\n<!--more--><br \/>\n&#8222;Spirit&#8221;, dramat autorstwa Nathalie Fillion, rozwiewa wszystkie z\u0142udzenia, jakie jeszcze sto lat temu pcha\u0142y ludzi takich jak Lenin do rewolucyjnego czynu. Swe przekonanie budowali na wizji \u015bwiata ugruntowanej nie tylko wiar\u0105 w s\u0142uszn\u0105 ide\u0119, ale i epistemologii pozwalaj\u0105cej tworzy\u0107 &#8222;naukowe&#8221; opisy procesu dziejowego i na tej podstawie budowa\u0107 przysz\u0142o\u015b\u0107. Jak si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, wiemy &#8211; rewolucja okaza\u0142a si\u0119 katastrof\u0105, a jej w\u00f3dz sko\u0144czy\u0142 jako &#8222;produkt&#8221; &#8211; zabalsamowana mumia opatrzona sloganem &#8222;Lenin wiecznie \u017cywy&#8221;.<\/p>\n<p>Taki w\u0142a\u015bnie Lenin spotyka si\u0119 w swym paryskim mieszkaniu (rok 1909), w kt\u00f3rym pomieszkiwa\u0142 z \u017con\u0105 Nadie\u017cd\u0105 Krupsk\u0105 z czworgiem m\u0142odych Francuz\u00f3w, kt\u00f3rzy to samo mieszkanie wynaj\u0119li sto lat p\u00f3\u017aniej do tego samego, nie\u015bmiertelnego i androgynicznego agenta imieniem Alexis. Fillion spotkanie to prowadzi w niejasnej atmosferze snu i halucynacji wywo\u0142anych konsumpcj\u0105 podejrzanych grzyb\u00f3w. Nie chodzi przecie\u017c o spotkanie cia\u0142, cho\u0107 atmosfera jest g\u0119sta od erotyzmu, a Lenin podkre\u015bla, \u017ce jest m\u0119\u017cczyzn\u0105 (akurat przechodzi okres zakochania w Inessie Armand, tak\u017ce pojawiaj\u0105cej si\u0119 w grze).<\/p>\n<p>\u015awietny tekst Fillion przeczytali w ramach <a href=\"http:\/\/teatrdramatyczny.pl\/index.php?option=com_content&amp;view=category&amp;layout=blog&amp;id=81&amp;Itemid=335\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><strong>Laboratorium Dramatu<\/strong> <\/a>aktorzy Teatru Dramatycznego, wydobywaj\u0105cej ze\u0144 dodatkowe pok\u0142ady ekspresji. Lenin jest \u015bmieszny i straszny zarazem, jacy s\u0105 jednak mieszka\u0144cy XXI wieku? Na leninowskie pytanie, czy wierz\u0105 w rewolucj\u0119, odpowiadaj\u0105 pytaniem: jak\u0105? Problem, czy cel mo\u017ce u\u015bwi\u0119ca\u0107 \u015brodki, zbywaj\u0105 stwierdzeniem, \u017ce celu nie ma, celem s\u0105 \u015brodki. Co jednak wy\u015bmiewa Lenin, przypominaj\u0105c, \u017ce podobnie m\u00f3wi\u0142 Eduard Bernstein, niemiecki socjaldemokrata (cel niczym, ruch wszystkim). Sko\u0144czy\u0142o si\u0119 na tym, \u017ce socjaldemokraci poparli kredyty wojenne i sam\u0105 wojn\u0119, czemu mocno przeciwstawiali si\u0119 i sam Lenin, i R\u00f3\u017ca Luksemburg.<\/p>\n<p>Wojna, owszem, otworzy\u0142a drog\u0119 do rewolucji bolszewickiej, ale jeszcze bardziej wyprodukowa\u0142a przysz\u0142y faszyzm. St\u0105d s\u0142owa Lenina brzmi\u0105 jak memento &#8211; odrzucenie rewolucji lewicowej mo\u017ce ochroni\u0107 przed jej b\u0142\u0119dami, nie ochroni przed faszyzmem. Socjalizm lub barbarzy\u0144stwo &#8211; ostrzega\u0142a R\u00f3\u017ca Luksemburg. Poniewa\u017c pierwszy cz\u0142on alternatywy wygl\u0105da obecnie bardzo blado, jako \u017ce brakuje politycznego podmiotu zdolnego o\u017cywi\u0107 socjalistyczn\u0105 ide\u0119 z si\u0142\u0105 odpowiedni\u0105, by przeciwstawi\u0142a si\u0119 rosn\u0105cej fali prawicowej, coraz bardziej faszyzuj\u0105cej reakcji, zostaje barbarzy\u0144stwo. Chyba \u017ce nowym podmiotem, co dyskretnie sugeruje Fillion, b\u0119d\u0105 kobiety.<\/p>\n<p>Rewolucja lub raczej zmiana \u015bwiata na lepszy polega na jednej zasadniczej niewiadomej &#8211; ten nowy \u015bwiat trzeba wymy\u015bli\u0107, nie da si\u0119 do\u0144 wr\u00f3ci\u0107, jak wracaj\u0105 reakcjoni\u015bci pr\u00f3buj\u0105cy o\u017cywia\u0107 retrotopie pa\u0144stwa narodowego i skonsolidowanego wok\u00f3\u0142 niego narodu. Wymy\u015bli\u0107, czyli wyobrazi\u0107. Tylko czy jeszcze mamy wyobra\u017ani\u0119? Na to pytanie &#8222;Spirit&#8221; nie odpowiada, bo ko\u0144czy si\u0119 jak &#8222;Wesele&#8221; Wyspia\u0144skiego chocholim ta\u0144cem duch\u00f3w. Dobrze by\u0142oby zobaczy\u0107 &#8222;Spirit&#8221; na scenie, ale i tak dzi\u0119ki Dramatycznemu i Aldonie Figurze, kt\u00f3ra czytanie wyre\u017cyserowa\u0142a za mo\u017cliwo\u015b\u0107 popracowania z ciekawym tekstem. Na koniec przypomn\u0119 tylko rozpoczynaj\u0105ce go motto z Edgara Morin: &#8222;Cywilizacja \u017cyje w rzeczywisto\u015bci stworzonej przez w\u0142asn\u0105 wyobra\u017ani\u0119&#8221;.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Co wyjdzie ze spotkania w paryskim mieszkaniu W\u0142odzimierza Lenina z m\u0142odymi Francuzami zamieszkuj\u0105cymi XXI wiek? Nic, a raczej przejmuj\u0105ca i zabawna zarazem opowie\u015b\u0107 o niemo\u017cliwo\u015bci jutra w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym jest tylko dzi\u015b.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,98,96,21,197,286,223,24,49,8,95,6,124,44,82,277],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3738"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3738"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3738\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3746,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3738\/revisions\/3746"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3738"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3738"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3738"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}