No to prezydent Andrzej Duda nowelizacj\u0119 ustawy podpisa\u0142, nie odmawiaj\u0105c sobie przy tym gestu, kt\u00f3ry mia\u0142 pokaza\u0107 Salomonow\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107. Okaza\u0142 si\u0119 jednak zupe\u0142nie pusty. Chodzi o odes\u0142anie niekt\u00f3rych przepis\u00f3w nowelizacji do Trybuna\u0142u Konstytucyjnego.
\n
\nO zagro\u017ceniach stwarzanych przez znowelizowan\u0105 ustaw\u0119 o IPN pisano ju\u017c wiele. Pojawi\u0142 si\u0119 te\u017c w\u0105tek bezsensowno\u015bci wprowadzania sankcji karnych do ustawy organizuj\u0105cej prac\u0119 instytucji, skoro w Kodeksie karnym jest ju\u017c art. 133., kt\u00f3ry przewiduje kar\u0119 trzech lat pozbawienia wolno\u015bci za „zniewa\u017cenie Narodu lub Rzeczpospolitej Polskiej”. Legislacyjny zapa\u0142 doprowadzi\u0142 do dyplomatycznej wojny z Izraelem i Ukrain\u0105, wywo\u0142a\u0142 reakcj\u0119 Stan\u00f3w Zjednoczonych oraz zainteresowanie na ca\u0142ym \u015bwiecie odradzaj\u0105cym si\u0119 w Polsce antysemityzmem.<\/p>\n
To jednak tylko bilans bie\u017c\u0105cy, nowelizacja ma zaszyt\u0105 bomb\u0119 zegarow\u0105 ze wzgl\u0119du na swe niechlujstwo merytoryczne. Sygnalizowa\u0142em je w odniesieniu do zapis\u00f3w „ukrai\u0144skich”. Definicja „zbrodni ukrai\u0144skiego nacjonalizmu” wik\u0142a, paradoksalnie, za tragedi\u0119, jaka wybuch\u0142a w 1943 roku na Wo\u0142yniu, pa\u0144stwo polskie. Dlaczego? Bo przyznaje, \u017ce by\u0142a ona kontynuacj\u0105 ukrai\u0144skich dzia\u0142a\u0144 na terenie II Rzeczypospolitej przeciwko pa\u0144stwu i jego funkcjonariuszom. Dzia\u0142a\u0144, kt\u00f3re z kolei mo\u017cna interpretowa\u0107 (i tak wielu ukrai\u0144skich historyk\u00f3w robi) jako kontynuacj\u0119 rozpocz\u0119tej w 1918 roku wojny o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 ukrai\u0144skich terytori\u00f3w.<\/p>\n
Definicja z nowelizacji legitymizuje perspektyw\u0119, w kt\u00f3rej Wo\u0142y\u0144 1943 jest elementem ukrai\u0144skiego powstania przeciwko polskiej okupacji ukrai\u0144skich terytori\u00f3w. Czyli zmienia czyst\u0105 z punktu widzenia prawa mi\u0119dzynarodowego perspektyw\u0119 \u015bcigania zbrodni pope\u0142nionych przeciwko ludzko\u015bci na perspektyw\u0119 historyczno-polityczn\u0105 wik\u0142aj\u0105c\u0105 wszystkich aktor\u00f3w historii okresu 1925-1950, a wi\u0119c i II Rzeczpospolit\u0105, Pa\u0144stwo Podziemne, PRL, III Rzesz\u0119, Zwi\u0105zek Radziecki i formacje ukrai\u0144skie. Poniewa\u017c te jednak nie s\u0105 nazwane i okre\u015blone podmiotowo, wi\u0119c si\u0142\u0105 rzeczy podmiotem stoj\u0105cym za „zbrodniczym ukrai\u0144skim nacjonalizmem” staje si\u0119 ca\u0142y ukrai\u0144ski nar\u00f3d.<\/p>\n
W\u0105tek ukrai\u0144ski w bie\u017c\u0105cej dyskusji zosta\u0142 przys\u0142oniony przez tematyk\u0119 relacji polsko-\u017cydoskich, nie zapominajmy jednak o tykaj\u0105cej bombie, kt\u00f3r\u0105 lepiej ju\u017c rozbraja\u0107. Stawk\u0119 dobrze ilustruje ksi\u0105\u017cka Bogdana Huka „Ukraina, polskie j\u0105dro ciemno\u015bci”. Pokazuje ona, jakie mo\u017cliwo\u015bci interpretacyjne tkwi\u0105 w z\u0142o\u017conej historii relacji polsko-ukrai\u0144skich. Nowelizacja ustawy otwiera drog\u0119 do tego, by historyczno-intelektualne interpretacje i uruchamiane przez nie fantazje zacz\u0119\u0142y kszta\u0142towa\u0107 realn\u0105 polityk\u0119. Historia podpowiada, \u017ce nic dobrego z tego nie b\u0119dzie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
No to prezydent Andrzej Duda nowelizacj\u0119 ustawy podpisa\u0142, nie odmawiaj\u0105c sobie przy tym gestu, kt\u00f3ry mia\u0142 pokaza\u0107 Salomonow\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107. Okaza\u0142 si\u0119 jednak zupe\u0142nie pusty. Chodzi o odes\u0142anie niekt\u00f3rych przepis\u00f3w nowelizacji do Trybuna\u0142u Konstytucyjnego.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,21,257,49,120,6,78,165,167],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3748"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3748"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3748\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3752,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3748\/revisions\/3752"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3748"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3748"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3748"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}