{"id":3759,"date":"2018-02-11T10:34:58","date_gmt":"2018-02-11T09:34:58","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3759"},"modified":"2018-02-11T11:12:38","modified_gmt":"2018-02-11T10:12:38","slug":"o-polsce-po-angielsku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2018\/02\/11\/o-polsce-po-angielsku\/","title":{"rendered":"O Polsce po angielsku"},"content":{"rendered":"
\"\"

Angielska prowincja, czyli g\u0119si w kampusie University of Warwick, fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Cho\u0107 widmo brexitu kr\u0105\u017cy nad Europ\u0105, a zw\u0142aszcza Wielk\u0105 Brytani\u0105, na Wyspach ci\u0105gle studiuj\u0105 rzesze polskiej m\u0142odzie\u017cy. W Warwick w\u0142a\u015bnie zako\u0144czy\u0142 si\u0119 XI Kongres Polskich Stowarzysze\u0144 Studenckich<\/strong><\/a>.
\n
\nBrytyjski system akademicki to dzi\u015b struktura przemys\u0142owa, perfekcyjnie skomercjalizowana i nastawiona na obs\u0142ug\u0119 \u015bwiatowego popytu na wiedz\u0119. Po wst\u0105pieniu Polski do Unii Europejskiej otworzy\u0142y si\u0119 przed nami bramy uczelni w UK – sta\u0142y si\u0119 dost\u0119pne dla Polak\u00f3w na takich samych zasadach co dla Brytyjczyk\u00f3w.<\/p>\n

O ile wi\u0119c studenci spoza Europy p\u0142aci\u0107 musz\u0105 czesne ponad 20 tys. funt\u00f3w rocznie, dla Polak\u00f3w jest to 9 tys. plus mo\u017cliwo\u015b\u0107 zaci\u0105gni\u0119cia studenckiego kredytu. W Szkocji uczelnie publiczne s\u0105 bezp\u0142atne. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce m\u0142odzi Polacy ruszyli do Oksfordu, Cambridge, LSE, Warwick, Leicester, Aberdeen i wielu innych o\u015brodk\u00f3w akademickich.<\/p>\n

Studenci, kt\u00f3rzy przybyli na Kongres, nie maj\u0105 jeszcze problemu z konsekwencjami brexitu, doko\u0144cz\u0105 studia na starych zasadach. Co dalej, nikt nie wie.<\/p>\n

Ciekawe s\u0105 jednak rozmowy o samym systemie. Z jednej strony atmosfera i warunki studiowania s\u0105 zupe\u0142nie odmienne ni\u017c w Polsce. Cecha najwa\u017cniejsza – polskie uniwersytety ci\u0105gle s\u0105 strukturalnie instytucjami \u015bredniowiecznymi, feudalnymi, podporz\u0105dkowanymi zasadzie autonomii polegaj\u0105cej w praktyce na autonomii profesury.<\/p>\n

Uniwersytety brytyjskie z feudalizmem sobie poradzi\u0142y, ca\u0142y jednak system ewoluowa\u0142 pod presj\u0105 komercjalizacji i pragmatyzacji. Jej efektem jest w\u0105ska specjalizacja, hierarchie podporz\u0105dkowane strumieniom kasy od sponsor\u00f3w i partner\u00f3w biznesowych. Wy\u015bcig za efektywno\u015bci\u0105 finansow\u0105 zabija debat\u0119, coraz wi\u0119ksza prekaryzacja kondycji pracownik\u00f3w akademickich wywo\u0142uje coraz wi\u0119ksze ich niezadowolenie. Pracownicy Warwick zapowiadaj\u0105 w nadchodz\u0105cych tygodniach protesty.<\/p>\n

Jak wida\u0107, podsuwany przez entuzjast\u00f3w reform system anglosaski wcale taki doskona\u0142y nie jest, co widz\u0105 polscy studenci – mo\u017ce eksperci tworz\u0105cy kolejne pomys\u0142y na napraw\u0119 polskich uczelni porozmawialiby z nimi?<\/p>\n

Bo jest o czym, m\u00f3wi\u0105 du\u017co i ciekawie, nie boj\u0105 si\u0119 my\u015ble\u0107 i g\u0142o\u015bno te my\u015bli artyku\u0142owa\u0107. Maj\u0105 te\u017c charakter, co pokazali, tworz\u0105c program XI Kongresu, na kt\u00f3ry zaprosili z kraju przedstawicieli r\u00f3\u017cnych \u015brodowisk ideowych i r\u00f3\u017cnych specjalno\u015bci profesjonalnych. Jak zawsze podczas takiego przedsi\u0119wzi\u0119cia potrzebni s\u0105 sponsorzy, prywatni i publiczni. Ci za\u015b cz\u0119sto pr\u00f3buj\u0105 wywiera\u0107 wp\u0142yw na kszta\u0142t programu. Nie uda\u0142o si\u0119. W efekcie w roli keynote speakera wyst\u0119powa\u0142 Pawe\u0142 Sza\u0142amacha, ja za\u015b mia\u0142em przywilej prowadzenia panelu o kulturze z udzia\u0142em Joanny Rajkowskiej, Jana Klaty, Micha\u0142a Urbaniaka i Jakuba \u017bulczyka.\"\"Nie namawiali\u015bmy si\u0119 w gronie dyskutant\u00f3w, co powiemy – mnie zale\u017ca\u0142o na tym, by wyj\u015b\u0107 poza logik\u0119 politycznej polaryzacji dyskursu i porozmawia\u0107 o \u015bwiecie z perspektywy kultury jako z\u0142o\u017conego ekosystemu, podejmuj\u0105c zasadnicze pytanie: w jakim stanie jest kultura? Czy jeszcze umo\u017cliwia porozumiewanie poza podzia\u0142ami politycznymi i spo\u0142ecznymi, czy sama jest ju\u017c \u017ar\u00f3d\u0142em problem\u00f3w, przyczyniaj\u0105c si\u0119 do segmentacji spo\u0142ecze\u0144stwa na niekomunikuj\u0105ce si\u0119 wyspy?<\/p>\n

Paneli\u015bci przyj\u0119li t\u0119 konwencj\u0119, w istocie docieraj\u0105c do sedna polityczno\u015bci sztuki i kultury dzi\u015b. W mniejszym stopniu polega ona na bezpo\u015brednim zaanga\u017cowaniu w polityczn\u0105 walk\u0119, cho\u0107 i do tej arty\u015bci maj\u0105 prawo. Wa\u017cniejsza jest jednak ci\u0105g\u0142a praca wyobra\u017ani, tworzenie nowych wra\u017cliwo\u015bci, niezgoda na totalizuj\u0105ce ramy odniesienia, jak esencjalnie rozumiane poj\u0119cie narodu.<\/p>\n

To by\u0142o dobre spotkanie, dla mnie ju\u017c drugie – dwa lata temu mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 uczestniczy\u0107 w Kongresie w Leicester<\/strong><\/a>. Szkoda, \u017ce nie dotar\u0142 na Kongres ambasador Rzeczypospolitej.<\/p>\n

Oczywi\u015bcie, organizatorzy poradzili sobie i bez niego, odkrywaj\u0105c by\u0107 mo\u017ce przy okazji, \u017ce\u00a0w\u0142adza traktuj\u0105ca ludzi z tak\u0105 nonszalancj\u0105 nie jest im do szcz\u0119\u015bcia potrzebna. Warto pami\u0119ta\u0107, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 organizator\u00f3w i uczestnik\u00f3w Kongresu wr\u00f3ci po studiach do Polski. To bardzo dobra dla nas i dla Polski wiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cho\u0107 widmo brexitu kr\u0105\u017cy nad Europ\u0105, a zw\u0142aszcza Wielk\u0105 Brytani\u0105, na Wyspach ci\u0105gle studiuj\u0105 rzesze polskiej m\u0142odzie\u017cy. W Warwick w\u0142a\u015bnie zako\u0144czy\u0142 si\u0119 XI Kongres Polskich Stowarzysze\u0144 Studenckich.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,197,56,189,29,257,20,49,120,6,296,273,294,44,50],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3759"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3759"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3759\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3765,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3759\/revisions\/3765"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3759"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3759"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3759"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}