{"id":3907,"date":"2018-04-16T14:06:33","date_gmt":"2018-04-16T12:06:33","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3907"},"modified":"2018-04-16T16:15:43","modified_gmt":"2018-04-16T14:15:43","slug":"atlas-planetarnej-przemocy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2018\/04\/16\/atlas-planetarnej-przemocy\/","title":{"rendered":"Atlas planetarnej przemocy"},"content":{"rendered":"
\"\"

Graficzny komentarz Mariusza Warasa na wydarzenia w Sali BHP<\/p><\/div>\n

Zjazd ONR w historycznej Sali BHP Stoczni Gda\u0144skiej i przemarsz narodowc\u00f3w ulicami Gda\u0144ska by\u0142 budz\u0105cym groz\u0119 spektaklem. Nieuniknionym?
\n
\nKto chce zrozumie\u0107 to, co si\u0119 wydarzy\u0142o w sobot\u0119 w Gda\u0144sku, powinien skorzysta\u0107 z programu Atlasu planetarnej przemocy<\/strong> przygotowanego przez Biennale Warszawa<\/strong><\/a> i Muzeum Sztuki Nowoczesnej<\/strong><\/a>. A zw\u0142aszcza obejrze\u0107 spektakl Globalna wojna domowa<\/strong><\/a> Paw\u0142a Wodzi\u0144skiego. Rzecz opiera si\u0119 na bardzo prostym pomy\u015ble: aktorzy inscenizuj\u0105 lektur\u0119 manifest\u00f3w polityczno-ideowych, jakie zdefiniowa\u0142y rzeczywisto\u015b\u0107 na \u015bwiecie w ci\u0105gu ostatnich czterech dekad.<\/p>\n

\"\"

Fot. Monika Stolarska<\/p><\/div>\n

Jest wi\u0119c i Milton Friedman, wyja\u015bniaj\u0105cy fenomen si\u0142y wolnego rynku, jest Margaret Thatcher, t\u0142umacz\u0105ca, dlaczego spo\u0142ecze\u0144stwo nie istnieje, pojawiaj\u0105 si\u0119 Bernard Madoff, Oriana Fallaci, Samuel Huntington og\u0142aszaj\u0105cy wojn\u0119 cywilizacji, Nowa Prawica z Francji, przedstawiciele nowych ruch\u00f3w to\u017csamo\u015bciowych i w ko\u0144cu Donald Trump. Od raczkuj\u0105cego pod koniec lat 70. ubieg\u0142ego wieku neoliberalizmu przez jego konsolidacj\u0119 po dzisiejszy czas kryzysu neoliberalnego kapitalizmu i reakcji na jego ekscesy w postaci eksplozji prawicowych ruch\u00f3w to\u017csamo\u015bciowych.<\/p>\n

Czy kolejny etap to neofaszystowska korekta dla systemu, dla kt\u00f3rego, jak przekonywa\u0142a wspomniana Margaret Thatcher, nie ma alternatywy?<\/p>\n

Globalizacja i reakcja<\/h2>\n

To\u017csamo\u015bciowa reakcja na procesy globalizacji i niesymetrycznej deregulacji r\u00f3\u017cnych aspekt\u00f3w \u017cycia, z rozk\u0142adem instytucji pa\u0144stwa dobrobytu, by\u0142a opisywana i prognozowana do\u015b\u0107 precyzyjnie ju\u017c w latach 90., by wspomnie\u0107 trylogie Manuela Castellsa „Wiek Informacji”. Nie powinni\u015bmy wi\u0119c byli by\u0107 zaskoczeni, \u017ce produktem ubocznym globalizacji w ramach neoliberalnego konsensu waszyngto\u0144skiego b\u0119dzie zar\u00f3wno reakcja ruch\u00f3w fundamentalistycznych na globalnym po\u0142udniu, jak i reakcja prawicowego populizmu na globalnej p\u00f3\u0142nocy.<\/p>\n

Zaskoczy\u0142o, \u017ce marginalne z pozoru ruchy nie by\u0142y marginesem, tylko symptomem g\u0142\u0119bszej spo\u0142ecznej zmiany, kt\u00f3ra w drugiej dekadzie XXI wieku wyprodukowa\u0142a Donalda Trumpa jako prezydenta Stan\u00f3w Zjednoczonych. Margines sta\u0142 si\u0119 mainstreamem i si\u0119gn\u0105\u0142 po w\u0142adz\u0119, niezale\u017cnie od tego, jak z\u0142o\u017con\u0105 teori\u0119 zastosowa\u0107, \u017ce zar\u00f3wno Trump, jak i PiS w Polsce to wypadek przy pracy\u00a0dobrze dzia\u0142aj\u0105cej machiny liberalnego w istocie spo\u0142ecze\u0144stwa. Bo nawet je\u015bli jest w istocie liberalne, to nie jest w stanie politycznie si\u0119\u00a0zmobilizowa\u0107, by przeciwstawi\u0107 si\u0119 narastaj\u0105cej sile mobilizacji skrajnej prawicy.<\/p>\n

Alternatywa dla neoliberalizmu czy konsolidacja?<\/h2>\n

Pytanie, czy niemo\u017cno\u015b\u0107 ta wynika jedynie z rozmem\u0142ania libera\u0142\u00f3w, czy te\u017c z faktu, jak sugeruje „Globalna wojna domowa”, \u017ce mobilizacja skrajnie prawicowa jest bezpo\u015bredni\u0105 konsekwencj\u0105 rz\u0105d\u00f3w neoliberalnej zasady TINA, kt\u00f3ra dawa\u0142a \u017cy\u0107 liberalnemu (w sensie warto\u015bci) mainstreamowi, skutecznie jednak wysadzi\u0142a w powietrze alternatyw\u0119 lewicow\u0105. W tej optyce skrajnie prawicowy zwrot mo\u017cna uzna\u0107 nie tyle za korekt\u0119 systemu w kryzysie, ile za odpowied\u017a na kryzys poprzez konsolidacj\u0119 systemu gospodarczego i autorytarnej ideologii zdolnej lepiej mobilizowa\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa ni\u017c abstrakcyjna liberalna wolno\u015b\u0107.<\/p>\n

W tej perspektywie, jakkolwiek to blu\u017anierczo zabrzmi, narodowcy w Sali BHP Stoczni Gda\u0144skiej nie s\u0105 wyrazem okrutnego paradoksu i z\u0142o\u015bliwo\u015bci historii, tylko jej logicznym zwie\u0144czeniem – dope\u0142nieniem rewolucji Solidarno\u015bci, kt\u00f3ra w 1989 roku nie posz\u0142a, jak jeszcze w 1981 roku chcieli uczestnicy I Zjazdu, drog\u0105 uspo\u0142ecznienia gospodarki, tylko zainicjowa\u0142a neoliberaln\u0105 transformacj\u0119 Polski. Swoj\u0105 drog\u0105 o tym zapomnianym w\u0105tku historii Solidarno\u015bci przypomina inny \u015bwietny spektakl Paw\u0142a Wodzi\u0144skiego – „Solidarno\u015b\u0107. Rekonstrukcja”.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ONR w Sali BHP Stoczni Gda\u0144skiej: przypadek czy konieczno\u015b\u0107? Podpowiedzi dostarcza spektakl „Globalna wojna domowa” Paw\u0142a Wodzi\u0144skiego.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3909,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,21,197,56,223,24,257,49,120,258,95,6,73,294,44,82,94,167,70],"tags":[311],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3907"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3907"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3907\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3917,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3907\/revisions\/3917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3909"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3907"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3907"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3907"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}