{"id":3963,"date":"2018-06-18T09:08:57","date_gmt":"2018-06-18T07:08:57","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3963"},"modified":"2018-06-20T12:02:39","modified_gmt":"2018-06-20T10:02:39","slug":"jacek-kuron-we-lwowie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2018\/06\/18\/jacek-kuron-we-lwowie\/","title":{"rendered":"Jacek Kuro\u0144 we Lwowie"},"content":{"rendered":"
\"\"

Bogdan Borusewicz podczas otwarcia skweru Jacka Kuronia we Lwowie<\/p><\/div>\n

Jacek Kuro\u0144 na dobre wr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Lwowa. W niedziel\u0119, w rocznic\u0119 \u015bmierci, Danuta Kuro\u0144 i Andrij Sadowyj, mer miasta, otworzyli skwer Jacka Kuronia.
\n
\nPrzebieg uroczysto\u015bci mo\u017cna przeczyta\u0107 w relacji PAP<\/strong><\/a> i obejrze\u0107 w materiale wideo Piotra W\u00f3jcika<\/a> dla „Gazety Wyborczej”. O decyzji Rady Miejskiej Lwowa podj\u0119tej w marcu tego roku w odpowiedzi na apel ukrai\u0144skich intelektualist\u00f3w pisa\u0142em w „Antymatriksie”. Nie b\u0119d\u0119 wi\u0119c przypomina\u0142 znanych ju\u017c opowie\u015bci poza spostrze\u017ceniem og\u00f3lnym, \u017ce cho\u0107 symboliczne, to niezwykle wa\u017cne wydarzenie wobec coraz bardziej gmatwaj\u0105cych si\u0119 relacji polsko-ukrai\u0144skich.<\/p>\n

I o tym w\u0142a\u015bnie rozmawiali\u015bmy w sobot\u0119 16 czerwca podczas polsko-ukrai\u0144skiego okr\u0105g\u0142ego sto\u0142u z udzia\u0142em takich os\u00f3b jak Myros\u0142aw Marynowycz, Taras Wozniak, Jaros\u0142aw Hrycak ze strony ukrai\u0144skiej. Stosunki polsko-ukrai\u0144skiej w wymiarze politycznym popsu\u0142y si\u0119 gwa\u0142townie po 2015 r., gdy w\u0142adz\u0119 obj\u0105\u0142 rz\u0105d PiS. Sprawy ukrai\u0144skie sta\u0142y si\u0119 zak\u0142adnikiem wewn\u0119trznej polityki obozu w\u0142adzy i braku sp\u00f3jnej (je\u015bli istnieje jakakolwiek) strategii dla polityki mi\u0119dzynarodowej.<\/p>\n

Cierpi\u0105 nie tylko stosunki mi\u0119dzypa\u0144stwowe, ale tak\u017ce ofiar\u0105 jest mniejszo\u015b\u0107 ukrai\u0144ska w Polsce, kt\u00f3rej cz\u0142onk\u00f3w – analizowa\u0142em to w „Antymatriksie” – minister spraw wewn\u0119trznych Mariusz B\u0142aszczak nie traktowa\u0142 jak obywateli, tylko jak zak\u0142adnik\u00f3w w dyplomatycznej grze z Kijowem. Eskalacja w sferze politycznej przek\u0142ada si\u0119 tak\u017ce na pogorszenie atmosfery we wzajemnych relacjach na poziomie mi\u0119dzyludzkim, co wyra\u017ca si\u0119 cho\u0107by w rosn\u0105cej agresji wobec ukrai\u0144skich imigrant\u00f3w mieszkaj\u0105cych i pracuj\u0105cych w Polsce.<\/p>\n

W tle oczywi\u015bcie jest polityka historyczna i trudna historia zwi\u0105zana zw\u0142aszcza z Wo\u0142yniem, co w spos\u00f3b beznadziejny podj\u0119\u0142a nowelizacja ustawy o IPN, wprowadzaj\u0105c kategori\u0119 „zbrodni ukrai\u0144skiego nacjonalizmu”. Niezale\u017cnie jednak od samej ustawy kwestia cho\u0107by UPA i ukrai\u0144skiej czci dla jej przyw\u00f3dc\u00f3w dla Polak\u00f3w b\u0119dzie problematyczna. Najwi\u0119kszy problem tej problematyczno\u015bci polega jednak na w\u0105t\u0142ej znajomo\u015bci ca\u0142ego kontekstu historycznego, o czym przypomnia\u0142 podczas dyskusji o IPN by\u0142y premier Jan Olszewski, wykazuj\u0105c bezpodstawno\u015b\u0107 oskar\u017ce\u0144 wobec Stepana Bandery.<\/p>\n

Lwowski okr\u0105g\u0142y st\u00f3\u0142 pokaza\u0142, \u017ce wobec eskalacji emocji cz\u0119sto nieodnosz\u0105cych si\u0119 do fakt\u00f3w, tylko do mit\u00f3w i stereotyp\u00f3w, racjonalny dialog jest potrzebny, tylko \u017ce staje si\u0119 ma\u0142o efektywny. Zw\u0142aszcza gdy okazuje si\u0119, \u017ce jest zdominowany przez pokolenie tych, kt\u00f3rzy wsp\u00f3\u0142czesne, dobre polsko-ukrai\u0144skie relacje tworzyli. To pokolenie w\u0142a\u015bnie Jacka Kuronia i Myros\u0142awa Marynowycza, opozycjonist\u00f3w i dysydent\u00f3w szukaj\u0105cych wsp\u00f3lnego mianownika w odniesieniach do idei Giedroycia propagowanych przez parysk\u0105 „Kultur\u0119”.<\/p>\n

Nawet je\u015bli zasadnicze elementy tamtego projektu nie straci\u0142y wa\u017cno\u015bci, a has\u0142o, \u017ce bez niepodleg\u0142ej Ukrainy nie b\u0119dzie niepodleg\u0142ej Polski, tak\u017ce ma niezmienne walor strategicznej dyrektywy, to na pewno moc sw\u0105 straci\u0142a oryginalna opowie\u015b\u0107 o tym projekcie. Ukrai\u0144cy buduj\u0105 po Rewolucji Godno\u015bci nowe spo\u0142ecze\u0144stwo, my po politycznym trz\u0119sieniu ziemi w 2015 r. szukamy odpowiedzi na pytanie, jakim spo\u0142ecze\u0144stwem jeste\u015bmy. Ucieczka w histori\u0119 i wznawianie starych wojen to najprawdopodobniej nic innego ni\u017c wyraz bezradno\u015bci i strachu przed przysz\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n

I w\u0142a\u015bnie przysz\u0142o\u015b\u0107, a wi\u0119c zadanie dla m\u0142odszych pokole\u0144 ni\u017c r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w Jacka Kuronia i nieco p\u00f3\u017aniejszej generacji transformacyjnej 1989, powinna by\u0107 p\u0142aszczyzn\u0105 odnowionego porozumienia. Podczas Okr\u0105g\u0142ego Sto\u0142u o zmian\u0119 tak\u0105 dramatycznie upomnia\u0142a si\u0119 Anna D\u0105browska, prezeska lubelskiej organizacji Homo faber. Nie wygramy starych wojen, prowadz\u0105c stare dyskusje, sp\u00f3jrzmy w przysz\u0142o\u015b\u0107 i mniej gadajmy, wi\u0119cej praktykujmy, zapraszaj\u0105c do tego praktykowania m\u0142odzie\u017c.<\/p>\n

\"\"

Anna D\u0105browska z Homo faber<\/p><\/div>\n

To trudniejsze, ni\u017c si\u0119 wydaje. Oznacza nie tylko konieczno\u015b\u0107 uznania symbolicznego ko\u0144ca pewnej epoki. Koniec ten nie mo\u017ce polega\u0107 na tym, \u017ce teraz starsi, dostrzegaj\u0105c pokoleniow\u0105 zmian\u0119, zaczn\u0105 wymy\u015bla\u0107 m\u0142odszym, co maj\u0105 zrobi\u0107 – czy koncert i z jakimi zespo\u0142ami, czy stypendia, czy co\u015b tam jeszcze. Ca\u0142a sztuka polega na tym, by podzieli\u0107 si\u0119 zasobami, odda\u0107 przestrze\u0144, \u015brodki i kontrol\u0119. Nie wypada m\u00f3wi\u0107 nasto-, dwudziesto- i trzydziestolatkom, jak maj\u0105 sprz\u0105ta\u0107 ba\u0142aga\u0144, jaki im zostawiamy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jacek Kuro\u0144 na dobre wr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Lwowa. W niedziel\u0119, w rocznic\u0119 \u015bmierci, Danuta Kuro\u0144 i Andrij Sadowyj, mer miasta, otworzyli skwer Jacka Kuronia.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3965,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3963"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3963"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3963\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3978,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3963\/revisions\/3978"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3965"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3963"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3963"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3963"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}