{"id":3979,"date":"2018-06-26T08:43:36","date_gmt":"2018-06-26T06:43:36","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3979"},"modified":"2018-12-02T19:03:04","modified_gmt":"2018-12-02T18:03:04","slug":"nowe-terytoria-garbaczewskiego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2018\/06\/26\/nowe-terytoria-garbaczewskiego\/","title":{"rendered":"Nowe terytoria Garbaczewskiego"},"content":{"rendered":"<div id=\"attachment_3980\" style=\"width: 4618px\" class=\"wp-caption alignleft\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" aria-describedby=\"caption-attachment-3980\" class=\"wp-image-3980 size-full\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_173834-1.jpg\" alt=\"\" width=\"4608\" height=\"2592\" srcset=\"\/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_173834-1.jpg 4608w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_173834-1-300x169.jpg 300w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_173834-1-768x432.jpg 768w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_173834-1-1024x576.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 4608px) 100vw, 4608px\" \/><p id=\"caption-attachment-3980\" class=\"wp-caption-text\">Nowe Terytorium, re\u017c. Krzysztof Garbaczewski, fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n<p>Fascynacja VR (wirtualn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105) zdumiewa, podobnie jak czynione od \u0107wier\u0107 wieku zapowiedzi, \u017ce VR b\u0119dzie <em>the next big thing<\/em>. Swojej fascynacji nowymi technologiami nie ukrywa Krzysztof Garbaczewski. Wykorzystuje je jednak w r\u00f3wnie zaskakuj\u0105cy i tw\u00f3rczy spos\u00f3b jak teatraln\u0105 scen\u0119.<!--more--><\/p>\n<div id=\"attachment_3981\" style=\"width: 4618px\" class=\"wp-caption alignleft\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" aria-describedby=\"caption-attachment-3981\" class=\"wp-image-3981 size-full\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_184144-1.jpg\" alt=\"\" width=\"4608\" height=\"2592\" srcset=\"\/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_184144-1.jpg 4608w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_184144-1-300x169.jpg 300w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_184144-1-768x432.jpg 768w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/20180620_184144-1-1024x576.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 4608px) 100vw, 4608px\" \/><p id=\"caption-attachment-3981\" class=\"wp-caption-text\">Krzysztof Garbaczewski w drodze do Nowego Terytorium, fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n<p>Kto ogl\u0105da\u0142 spektakle Krzysztofa Garbaczewskiego, ten wie, jak silna w jego my\u015bleniu o scenie jest obecno\u015b\u0107 medi\u00f3w. Jedno z najwa\u017cniejszych przedstawie\u0144, &#8222;Robert Robur&#8221;, rozgrywa si\u0119, jakby to pewno stwierdzi\u0142 Manuel Castells, w przestrzeni hybrydowej, rozpi\u0119tej mi\u0119dzy trzema wymiarami desek teatru a czwartym wymiarem przestrzeni medialnej. Przestrze\u0144 reprezentowana medialnie lub kreowana cyfrowo &#8211; jak w &#8222;Uczcie&#8221; &#8211; poszerza rzeczywisto\u015b\u0107 spektaklu, a technika staje si\u0119 rodzajem protezy maj\u0105cej wzmaga\u0107 &#8211; jak opisywa\u0142 to Douglas Engelbart w &#8222;Augmenting Human Intellect&#8221; &#8211; interakcje mi\u0119dzy tym, co dzieje si\u0119 na scenie, a zmys\u0142ami widza.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"SYMPOSIUM\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/fmAuQEHP7-w?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Ta relacja r\u00f3\u017cnie wychodzi. &#8222;Pa\u0144stwo wed\u0142ug Platona&#8221;, przedsi\u0119wzi\u0119cie w pewnym sensie interwencyjne, podj\u0119te w ramach akcji wsparcia dla wroc\u0142awskiego Teatru Polskiego w podziemiu, pos\u0142uguje si\u0119 VR w spos\u00f3b bardzo prosty. Wirtualna rzeczywisto\u015b\u0107 s\u0142u\u017cy za przestrze\u0144, do kt\u00f3rej przenosi si\u0119 teatr pozbawiony mo\u017cliwo\u015bci grania na prawdziwej scenie. Projekt realizowany przy wykorzystaniu bardzo ograniczonych \u015brodk\u00f3w bardziej jest manifestem politycznym ni\u017c pe\u0142nowymiarow\u0105 realizacj\u0105 artystyczn\u0105. Niemniej podczas ubieg\u0142orocznego Forum Przysz\u0142o\u015bci Kultury w Warszawie cieszy\u0142 si\u0119 uwag\u0105 widz\u00f3w gotowych zanurzy\u0107 si\u0119 w wyra\u017cony cyfrowo \u015bwiat plato\u0144skich idei.<\/p>\n<h2>Antygnoza<\/h2>\n<p>W Zamku Ujazdowskim\/Centrum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 instalacj\u0119 VR Garbaczewskiego &#8222;Locus Solus&#8221; (<a href=\"http:\/\/u-jazdowski.pl\/program\/wystawy\/inne-tance\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><strong>w ramach wystawy &#8222;Inne ta\u0144ce&#8221;<\/strong><\/a>). Najbardziej jednak zaawansowanym przedsi\u0119wzi\u0119ciem VR-owo-teatralnym jest <a href=\"https:\/\/www.powszechny.com\/spektakle\/new-territory-live-vr,s1489.html?ref_page=controller,index,action,spektakle-w-probach\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><strong>&#8222;Nowe terytorium&#8221; zaprezentowane 20 czerwca w Teatrze Powszechnym (a raczej przed teatrem)<\/strong><\/a> w ramach festiwalu &#8222;Atlas of Transitions&#8221;. Spektakl\/performens z udzia\u0142em aktor\u00f3w i widz\u00f3w rozgrywa si\u0119 w przestrzeni hybrydowej &#8211; zanim uczestnicy na\u0142o\u017c\u0105 okulary wprowadzaj\u0105ce w \u015bwiat VR, musz\u0105 wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w rytua\u0142ach inicjacyjnych, przez kt\u00f3re przeprowadzaj\u0105 aktorzy.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"LOCUS SOLUS\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Zxc4PZ8RbEI?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>O\u015b narracyjn\u0105 zapewniaj\u0105 odwo\u0142ania do &#8222;Nietoty&#8221; Tadeusza Mici\u0144skiego. Samo zanurzenie w VR s\u0142u\u017cy nie tyle przeniesieniu do innego \u015bwiata, ile wykreowaniu wsp\u00f3\u0142dzielonej przez wszystkich widz\u00f3w,\u00a0cho\u0107 doznawanej przez ka\u017cdego oddzielnie, prywatnie, rzeczywisto\u015bci. Poczucie bycia razem, wsp\u00f3lnoty konstruowanej w odniesieniu do wirtualnego punktu odniesienia, zapewnia\u0142a muzyka Jana Duszy\u0144skiego i konieczno\u015b\u0107 rytmicznego poruszania cia\u0142em, by przemieszcza\u0107 si\u0119 w alternatywnej rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n<h2>VR &#8211; nowe narz\u0119dzie, stare potrzeby<\/h2>\n<p>&#8222;Nowe Terytorium&#8221; rzeczywi\u015bcie otwiera nowe pole dla poszukiwa\u0144 nowych form ekspresji wzbogacaj\u0105cej instrumentarium teatru. Garbaczewski z\u0142ama\u0142 &#8222;gnostycki&#8221; schemat, zgodnie z kt\u00f3rym VR ze swymi nieograniczonymi mo\u017cliwo\u015bciami mia\u0142 zast\u0105pi\u0107 ograniczono\u015b\u0107 rzeczywisto\u015bci materialnej. W &#8222;Nowym Terytorium&#8221; VR nie jest medium ucieczki przed rzeczywisto\u015bci\u0105, tylko technik\u0105 umo\u017cliwiaj\u0105c\u0105 lepsze doznawanie cielesno\u015bci i poczucia bycia razem.<\/p>\n<p>Cyfrowa technika u Garbaczewskiego to narz\u0119dzie szamana. Wszak cz\u0142owiek to &#8222;gatunek symboliczny&#8221; i nie ma innego dost\u0119pu do rzeczywisto\u015bci ni\u017c poprzez jej symboliczn\u0105 reprezentacj\u0119. VR to tylko nowa technika na s\u0142u\u017cbie odwiecznej potrzeby cz\u0142owieka, jak\u0105 jest bycie razem w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142dzielonych znacze\u0144, sens\u00f3w i symboli.<\/p>\n<h2>VR &#8211; przestrze\u0144 pracy wsp\u00f3lnej<\/h2>\n<p>Na koniec istotna uwaga &#8211; VR, podobnie zreszt\u0105 jak teatr, to przedsi\u0119wzi\u0119cie zbiorowe, wsp\u00f3\u0142tworzone przez wielu aktor\u00f3w, nie tylko re\u017cysera. Krzysztof Garbaczewski zwraca na to uwag\u0119, podkre\u015blaj\u0105c, \u017ce firmowane przez niego projekty artystyczno-technologiczne powstaj\u0105 w ramach wielodyscyplinarnego kolektywu<strong><a href=\"https:\/\/dreamadoptionsociety.com\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"> Dream Adoption Society<\/a>.\u00a0<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Nowe terytoria Garbaczewskiego\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/VVNnGBAByR4?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fascynacja VR (wirtualn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105) zdumiewa, podobnie jak czynione od \u0107wier\u0107 wieku zapowiedzi, \u017ce VR b\u0119dzie the next big thing.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3980,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[219,55,56,177,15,44,82,86],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3979"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3979"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3979\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4242,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3979\/revisions\/4242"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3980"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3979"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3979"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3979"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}