{"id":4027,"date":"2018-08-30T15:26:32","date_gmt":"2018-08-30T13:26:32","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=4027"},"modified":"2018-08-30T16:45:35","modified_gmt":"2018-08-30T14:45:35","slug":"ekologia-polityka-kapitalizm","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2018\/08\/30\/ekologia-polityka-kapitalizm\/","title":{"rendered":"Ekologia, polityka, kapitalizm"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

Fot. Olivier \u00ab toutoune25 \u00bb T\u00e9tard, Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0<\/p><\/div>\n

We Francji polityczne trz\u0119sienie ziemi po odej\u015bciu z rz\u0105du Nicolasa Hulota. Minister \u015brodowiska, legenda ruchu ekologicznego, trzasn\u0105\u0142 drzwiami, uznaj\u0105c, \u017ce jest tylko marionetk\u0105.\u00a0Nie chodzi jednak o Hulota, tylko o pytanie, czy mo\u017cna pogodzi\u0107 realny kapitalizm z realn\u0105 polityk\u0105 \u015brodowiskow\u0105.
\n
\nHulot to posta\u0107 niezwykle barwna i we Francji popularna. Ju\u017c Nicholas Sarkozy pr\u00f3bowa\u0142 go pozyska\u0107 do swojej ekipy, potem Fran\u00e7ois Hollande. Uda\u0142o si\u0119 Emmanuelowi Macronowi, kt\u00f3ry przekona\u0142 aktywist\u0119, \u017ce rozpoczyna si\u0119 nowa epoka polityki progresywnej, w kt\u00f3rej transformacja ekologiczna ma by\u0107 jednym z g\u0142\u00f3wnych wymiar\u00f3w zmian systemowych i spo\u0142ecznych.<\/p>\n

Hulot uwierzy\u0142 i zacz\u0105\u0142 z impetem swoje dzie\u0142o, ale szybko zderzy\u0142 si\u0119 z realiami \u017cycia politycznego, kt\u00f3re kszta\u0142tuje nieustanna gra r\u00f3\u017cnych grup interes\u00f3w. \u0141atwiej zapowiedzie\u0107 odchodzenie od atomu, ni\u017c doprowadzi\u0107 do konkretnych decyzji wobec budowanej przez dekady si\u0142y atomowe lobby. Ka\u017cda prosta w aktywistycznej perspektywie sprawa w konfrontacji na forum rz\u0105dowym okazywa\u0142a si\u0119 g\u0105szczem wymagaj\u0105cym \u017cmudnych negocjacji, cz\u0119sto ko\u0144cz\u0105cych si\u0119 interwencj\u0105 samego prezydenta.<\/p>\n

To wszystko by\u0142o do zniesienia, czar\u0119 goryczy jednak przela\u0142y ust\u0119pstwa Macrona wobec lobby my\u015bliwskiego. R\u00f3wnie silne jak w Polsce, wi\u0119c nawet progresywny w deklaracjach prezydent musi nagina\u0107 si\u0119 do jego zachcianek. Hulot uzna\u0142 jednak, \u017ce on nagina\u0107 si\u0119 nie musi i nie informuj\u0105c ani prezydenta, ani premiera og\u0142osi\u0142 w radiu, \u017ce odchodzi. Akurat kiedy francuski ob\u00f3z w\u0142adzy zbiera\u0142 si\u0119 do dynamicznego wej\u015bcia w nowy sezon polityczny, po katastrofalnych wakacjach naznaczonych afer\u0105 Benalli.<\/p>\n

Sprawa dymisji Hulota wykracza poza kryzys polityczny wewn\u0105trz francuskiego rz\u0105du, bo ujawnia kryzys systemowy. Jak komentuj\u0105 m.in. publicy\u015bci lewicowego „Liberation”, nieudany eksperyment z Hulotem udowodni\u0142, \u017ce nie da si\u0119 „zazieleni\u0107” kapitalizmu i pogodzi\u0107 konsekwentnej polityki na rzecz ochrony klimatu i \u015brodowiska z dogmatem wzrostu gospodarczego i neoliberalna de facto<\/em> agend\u0105 ekonomiczn\u0105. Hulot, odchodz\u0105c, zniweczy\u0142 wizerunek Macrona jawi\u0105cego si\u0119 jako nowa, progresywna si\u0142a polityczna maj\u0105ca by\u0107 odpowiedzi\u0105 na wyzwania \u015bwiata. System dzia\u0142a po staremu, sterowany ci\u0105gle przez te same, zasiedzia\u0142e lobbies.<\/p>\n

Progresywna rewolucja Macrona zdaje si\u0119 r\u00f3wnie szybko ko\u0144czy\u0107, jak si\u0119 zacz\u0119\u0142a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

We Francji polityczne trz\u0119sienie ziemi po odej\u015bciu z rz\u0105du Nicolasa Hulota.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4029,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,45,96,197,114,49,6,124],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4027"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4027"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4027\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4033,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4027\/revisions\/4033"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4029"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4027"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4027"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4027"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}