Ukraina po czterech latach zbrojnej konfrontacji oficjalnie uzna\u0142a, \u017ce rosyjska agresja przeciw jej okr\u0119tom na Morzu Azowskim oznacza przekszta\u0142cenie konfliktu w jawn\u0105 wojn\u0119. Czy w \u015blad za eskalacj\u0105 polityczn\u0105 p\u00f3jd\u0105 dzia\u0142ania militarne?<\/p>\n
Lektura prasy ukrai\u0144skiej i rosyjskiej pokazuje, \u017ce w sprawie „incydentu azowskiego” nic nie jest jasne poza faktem, \u017ce Rosja okupuje Krym i ro\u015bci sobie pretensje do kontroli nad Cie\u015bnin\u0105 Kercze\u0144sk\u0105 i de facto<\/em> Morzem Azowskim. Poza Rosj\u0105 i kilkoma zaprzyja\u017anionymi z ni\u0105 pa\u0144stwami \u015bwiat aneksji Krymu nie uzna\u0142, by\u0142a ona nielegalna w kategoriach prawa mi\u0119dzynarodowego, wi\u0119c i rosyjskie roszczenia s\u0105 bezpodstawne.<\/p>\n Podobnie jednak dzieje si\u0119 w Donbasie, gdzie od czterech lat trwa konflikt ukrai\u0144sko-rosyjski, kt\u00f3rego nikt oficjalnie wojn\u0105 nie nazywa. Rosjanie od pocz\u0105tku przekonuj\u0105, \u017ce jej \u017co\u0142nierzy w Donbasie nie by\u0142o, Ukrai\u0144cy z kolei oficjalnie prowadz\u0105 operacj\u0119 antyterrorystyczn\u0105. Teraz jednak wszystko si\u0119 zmieni\u0142o, minister spraw zagranicznych Ukrainy Paw\u0142o Klimkin, zapytany przez Europejsk\u0105 Prawd\u0119<\/strong><\/a>, czy atak na ukrai\u0144skie jednostki oznacza wojn\u0119, odpowiedzia\u0142, \u017ce tak:<\/p>\n \u2013 \u0412\u0438 \u043d\u0430\u0433\u043e\u043b\u043e\u0441\u0438\u043b\u0438, \u0449\u043e \u0443 \u0420\u043e\u0441\u0456\u0457 \u0442\u0435\u043f\u0435\u0440 \u0454 \u0443\u043a\u0440\u0430\u0457\u043d\u0441\u044c\u043a\u0456 \u0432\u0456\u0439\u0441\u044c\u043a\u043e\u0432\u043e\u043f\u043e\u043b\u043e\u043d\u0435\u043d\u0456. \u0427\u0438 \u043e\u0437\u043d\u0430\u0447\u0430\u0454 \u0446\u0435, \u0449\u043e \u043c\u0438 \u044e\u0440\u0438\u0434\u0438\u0447\u043d\u043e \u0432\u0438\u0437\u043d\u0430\u0454\u043c\u043e \u0441\u0432\u043e\u044e \u0432\u0456\u0439\u043d\u0443 \u0437 \u0420\u0424?<\/strong><\/p>\n \u2013 \u0411\u0435\u0437\u0443\u043c\u043e\u0432\u043d\u043e. \u041c\u0438 \u0432\u0432\u0430\u0436\u0430\u0454\u043c\u043e, \u0449\u043e \u0446\u0435 \u0432\u0456\u0439\u043d\u0430.<\/p><\/blockquote>\n Stanowisko ministra wzmacnia decyzja Rady Najwy\u017cszej, kt\u00f3ra zatwierdzi\u0142a dekret prezydenta Petra Poroszenki wprowadzaj\u0105cy stan wojenny na Ukrainie (w regionach granicz\u0105cych z Rosj\u0105 i obszarami, gdzie stacjonuj\u0105 rosyjskie wojska). Na tym jasno\u015b\u0107 si\u0119 ko\u0144czy, zaczyna z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 polityki, i to na wszystkich jej poziomach.<\/p>\n Po co eskalacja W\u0142adimirowi Putinowi? Bo wojna to dla niego najlepszy spos\u00f3b odbudowywania pozycji u siebie w kraju, pozycji s\u0142abn\u0105cej w ostatnim czasie. Do tego presti\u017cowa przegrana z Ukrain\u0105 na polu religijnym – uniezale\u017cnienie si\u0119 ukrai\u0144skiego prawos\u0142awia od Moskwy ko\u0144czy ostatecznie rojenia od „trzecim Rzymie” i przypiecz\u0119towuje demonta\u017c imperium, kt\u00f3re Putin chcia\u0142 tak bardzo zrekonstruowa\u0107. Niebezpieczny moment, bo pokusa si\u0119gania po argumenty si\u0142y ro\u015bnie w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy w innych wymiarach oddzia\u0142ywania ro\u015bnie s\u0142abo\u015b\u0107.<\/p>\n Komentatorzy ukrai\u0144scy zauwa\u017caj\u0105, \u017ce podr\u00f3\u017c trzech ukrai\u0144skich jednostek z Odessy do Mariupola te\u017c nie mia\u0142a niewinnego charakteru, tylko bardziej przypomina\u0142a prowokacj\u0119, na dodatek \u017ale przygotowan\u0105 i przeprowadzon\u0105. Pisze o tym ciekawie Jurij Rajchel w „Dniu”<\/strong><\/a>, zwracaj\u0105c uwag\u0119, \u017ce ukrai\u0144skie dow\u00f3dztwo musia\u0142o by\u0107 pewne rosyjskiej reakcji jako odpowiedzi na upokorzenie, jakiego Rosjanie doznali wiosn\u0105 tego roku, kiedy podobny ukrai\u0144ski patrol przep\u0142yn\u0105\u0142 im pod nosem, lecz nie zd\u0105\u017cyli w\u00f3wczas zareagowa\u0107.<\/p>\n To wszystko prowadzi do wewn\u0119trznej polityki ukrai\u0144skiej, nad kt\u00f3r\u0105 wisi nie tylko cie\u0144 konfliktu z Rosj\u0105, ale i zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 wybor\u00f3w prezydenckich. Rosja na pewno chcia\u0142aby na nie wp\u0142yn\u0105\u0107, doprowadzaj\u0105c do zmiany w\u0142adzy w Kijowie. Petro Poroszenko, kt\u00f3ry prowadzi w tzw. odwr\u00f3conym rankingu polityk\u00f3w<\/strong><\/a> (na pytanie, na jakiego polityka nie zag\u0142osujesz w wyborach prezydenckich, w\u0142a\u015bnie Poroszenko zdobywa najwi\u0119cej g\u0142os\u00f3w), wojenna mobilizacja daje szans\u0119 zwi\u0119kszenia widoczno\u015bci i odzyskania popularno\u015bci. A niekt\u00f3rzy dodaj\u0105, \u017ce majstrowanie przy dekrecie o stanie wojennym daje nawet mo\u017cliwo\u015b\u0107 kombinowania z terminem samych wybor\u00f3w.<\/p>\n Stawki s\u0105 r\u00f3\u017cne i jest ich wiele. Najsmutniejsze, \u017ce Polska, granicz\u0105c bezpo\u015brednio z krajem, kt\u00f3ry ju\u017c jawnie jest w stanie wojny z pa\u0144stwem uznawanym za najwi\u0119kszego naszego adwersarza, czyli Rosj\u0105, jest wyj\u0105tkowo bezbronna (autonomiczne zdolno\u015bci do obrony s\u0105 znikome, pozostaj\u0105 sojusze). Nawet nasze apele o zaostrzenie sankcji ekonomicznych wobec Rosji brzmi\u0105 do\u015b\u0107 groteskowo w sytuacji, gdy zwi\u0119kszamy import rosyjskiego w\u0119gla i twierdzimy przy tym, \u017ce w\u0119giel jest podstaw\u0105 polskiego bezpiecze\u0144stwa strategicznego i energetycznego. Do tego relacje polsko-ukrai\u0144skie s\u0105 w najgorszym stanie od pocz\u0105tku odzyskania przez Ukrain\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci. To wszystko w kontek\u015bcie eskalacji rosyjsko-ukrai\u0144skiego konfliktu jest wielk\u0105 i bardzo niepokoj\u0105c\u0105 zagadk\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ukraina po czterech latach zbrojnej konfrontacji oficjalnie uzna\u0142a, \u017ce rosyjska agresja przeciwko jej okr\u0119tom na Morzu Azowskim oznacza przekszta\u0142cenie konfliktu w jawn\u0105 wojn\u0119.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,49,120,95,78,50,167],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4223"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4223"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4223\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4227,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4223\/revisions\/4227"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4223"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4223"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4223"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}A wi\u0119c wojna<\/h2>\n
Gra Putina<\/h2>\n
Gra Poroszenki<\/h2>\n
Polska we mgle<\/h2>\n