{"id":4280,"date":"2018-12-08T11:23:49","date_gmt":"2018-12-08T10:23:49","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=4280"},"modified":"2018-12-08T11:56:17","modified_gmt":"2018-12-08T10:56:17","slug":"czas-bachantek-forum-przyszlosci-kultury","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2018\/12\/08\/czas-bachantek-forum-przyszlosci-kultury\/","title":{"rendered":"Czas Bachantek. Forum Przysz\u0142o\u015bci Kultury"},"content":{"rendered":"
\"\"

Fot. Magda Hueckel<\/p><\/div>\n

Premiera „Bachantek”<\/strong><\/a> w re\u017c. Mai Kleczewskiej w Teatrze Powszechnym zainaugurowa\u0142a Forum Przysz\u0142o\u015bci Kultury<\/strong><\/a>. Jak mo\u017cliwa jest pe\u0142na podmiotowo\u015b\u0107 kobiet, gdy p\u0119ta j\u0105 podw\u00f3jny splot podleg\u0142o\u015bci, pyta w spektaklu Kleczewska, stawiaj\u0105c g\u0142\u00f3wn\u0105 kwesti\u0119 tegorocznego Forum, kt\u00f3rego has\u0142em jest „Feminizm! Nie faszyzm”.<\/p>\n

Ten podw\u00f3jny splot wynika z pierwotnego jeszcze przyporz\u0105dkowania kobiet, dawczy\u0144 \u017cycia w sferze natury. Spo\u0142eczna kontrola nad ich p\u0142odno\u015bci\u0105 wyra\u017caj\u0105ca si\u0119 w normach religijnych, kulturowych, prawnych oznacza kontrol\u0119 nad ich cia\u0142ami. Stan ten najpe\u0142niej wyra\u017ca prawo antyaborcyjne. Mobilizuje ono przemoc pa\u0144stwa przeciwko autonomii kobiet, pozbawiaj\u0105c je mo\u017cliwo\u015bci pe\u0142nego dysponowania swoimi osobami.<\/p>\n

Cia\u0142a bez g\u0142osu<\/h2>\n

Osoba pozbawiona w\u0142adzy nad cia\u0142em nie mo\u017ce mie\u0107 podmiotowo\u015bci politycznej, bo wypowiadany przez to podlegle cia\u0142o g\u0142os pozbawiony jest mocy. T\u0119 bezsi\u0142\u0119 doskonale ilustrowa\u0142 happening powtarzaj\u0105cy si\u0119 przez kilka tygodni poprzedzaj\u0105cych premier\u0119 – Aleksandra Bo\u017cek, aktorka Powszechnego, odczytywa\u0142a przed Sejmem m.in. s\u0142ynne przem\u00f3wienie Simone Veil, francuskiej ministry zdrowia za prezydentury Valery’ego Giscarda D’Estaing, z 1974 r., kiedy parlament zalegalizowa\u0142 aborcj\u0119.<\/p>\n

Wypowiadane przez aktork\u0119 s\u0142owa rozp\u0142ywa\u0142y si\u0119 w powietrzu, nie docieraj\u0105c ani do przechodz\u0105cych obok ludzi, ani tym bardziej do sejmowej sali, w kt\u00f3rej s\u0142owa nabieraj\u0105 politycznej mocy, a dyskurs przekszta\u0142ca si\u0119 w normy prawne. Mimo \u017ce od stu lat kobiety w Polsce maj\u0105 prawa wyborcze, realnie nie mog\u0105 w pe\u0142ni z niego korzysta\u0107 ze wzgl\u0119du na ograniczon\u0105 podmiotowo\u015b\u0107. A skoro tak, to trac\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 zmiany tego stanu rzeczy.<\/p>\n

Czas Bachantek<\/h2>\n
\"\"

Fot. Magda Hueckel<\/p><\/div>\n

Splot si\u0119 domyka w sytuacj\u0119 nazywan\u0105 „kompromisem”. W istocie \u00f3w „kompromis” wypycha kobiety ze sfery publicznej – chc\u0105c korzysta\u0107 z nale\u017c\u0105cej si\u0119 im autonomii, musz\u0105 ucieka\u0107 ze swymi cia\u0142ami do sfery prywatnej, kt\u00f3rej jednym z wymiar\u00f3w jest sprywatyzowana i w znacznej mierze nielegalna sfera us\u0142ug w zakresie kontroli p\u0142odno\u015bci. Bo nie chodzi przecie\u017c tylko o aborcj\u0119, ale tak\u017ce dost\u0119p do antykoncepcji, mo\u017cliwo\u015bci sterylizacji, a nawet dost\u0119p do ginekologa.<\/p>\n

Czarny protest i Strajk Kobiet przypomnia\u0142y o gniewie Bachantek, lektura Eurypidesa przypomina z kolei, \u017ce \u00f3w gniew nie doprowadzi do zmiany, do rozwik\u0142ania opisanego podw\u00f3jnego splotu. By wyj\u015b\u0107 z zap\u0119tlenia, trzeba uniewa\u017cni\u0107 jego \u017ar\u00f3d\u0142o, \u017ar\u00f3d\u0142o m\u0119skiej dominacji. Kleczewska pokazuje trop – Dionizos w jej przedstawieniu jest kobiet\u0105, duchem prowadz\u0105cym inne kobiety do podmiotowo\u015bci. Jednocze\u015bnie te\u017c obna\u017cona zostaje najwi\u0119ksza m\u0119ska uzurpacja – figura Boga Ojca, \u017ar\u00f3d\u0142o patriarchalnych hierarchii.<\/p>\n

Feminizacja kultury i polityki<\/h2>\n

B\u00f3g wszak\u017ce nie ma p\u0142ci, wi\u0119c hierarchie wyprowadzane z jego genderowych przedstawie\u0144 nie maj\u0105 jakichkolwiek uzasadnie\u0144 poza czysto ludzkimi. Podw\u00f3jny splot zawi\u0105zali\u015bmy sami, sami go mo\u017cemy rozwi\u0105za\u0107 – przez podw\u00f3jny, r\u00f3wnolegle biegn\u0105cy proces feminizacji kultury i polityki. Jego efektem ma by\u0107 taka rekonstrukcja sfery publicznej i tego, co wsp\u00f3lne, by wszyscy mogli w pe\u0142ni korzysta\u0107 ze swojej podmiotowo\u015bci, niekr\u0119powani jak\u0105kolwiek partykularn\u0105 dominacj\u0105. Stawk\u0105 feminizacji kultury i polityki nie jest bowiem zast\u0105pienie m\u0119skiej dominacji kobiec\u0105, tylko nowy \u0142ad wolny od struktur dominacji.<\/p>\n

Podczas Forum Przysz\u0142o\u015bci Kultury spr\u00f3bujemy sobie ten nowy \u0142ad wyobrazi\u0107, podobnie jak spr\u00f3bujemy zmierzy\u0107 si\u0119 z konsekwencjami niepowodzenia takiego projektu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Premiera Bachantek w re\u017c. Mai Kleczewskiej w Teatrze Powszechnym zainaugurowa\u0142a Forum Przysz\u0142o\u015bci Kultury.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4283,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,98,65,45,295,279,21,197,286,274,10,56,223,24,257,20,49,120,8,258,95,6,9,124,73,294,44,82,86,277,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4280"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4280"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4280\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4289,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4280\/revisions\/4289"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4283"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4280"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4280"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4280"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}