{"id":4399,"date":"2019-01-19T22:53:01","date_gmt":"2019-01-19T21:53:01","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=4399"},"modified":"2019-01-19T23:59:03","modified_gmt":"2019-01-19T22:59:03","slug":"gdansk-wolnosc-solidarnosc-samorzadnosc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2019\/01\/19\/gdansk-wolnosc-solidarnosc-samorzadnosc\/","title":{"rendered":"Gda\u0144sk. Wolno\u015b\u0107, solidarno\u015b\u0107, samorz\u0105dno\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"
\"\"

Po\u017cegnanie Paw\u0142a Adamowicza, ul. D\u0142uga, przed telebimem. Fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Co\u015b wa\u017cnego wydarzy\u0142o si\u0119 w Gda\u0144sku. Pogrzeb Paw\u0142a Adamowicza<\/a> z po\u017cegnania zamordowanego prezydenta miasta ju\u017c w trakcie ceremonii zacz\u0105\u0142 przekszta\u0142ca\u0107 si\u0119 w mit za\u0142o\u017cycielski odnowionej polis, obywatelskiej wsp\u00f3lnoty Polek i Polak\u00f3w spojonej ideami wolno\u015bci, solidarno\u015bci i samorz\u0105dno\u015bci.
\n
\nEmocje chwili karmione zar\u00f3wno okoliczno\u015bciami \u015bmierci Paw\u0142a Adamowicza, jak i dramaturgi\u0105 trwaj\u0105cej trzy godziny uroczysto\u015bci pogrzebowej zapewne szybko strac\u0105\u00a0temperatur\u0119. Czy pozostanie cokolwiek poza pami\u0119ci\u0105 tych kilku dni, jakie up\u0142yn\u0119\u0142y od tragicznego fina\u0142u Wielkiej Orkiestry \u015awi\u0105tecznej Pomocy w niedziel\u0119 13 stycznia do soboty 19 stycznia, gdy prochy prezydenta Gda\u0144ska zosta\u0142y z\u0142o\u017cone w kaplicy \u015bw. Marcina w gda\u0144skiej Bazylice Mariackiej?<\/p>\n

Polis<\/h2>\n

Oczywi\u015bcie wiele os\u00f3b, nie tylko rodzina, przyjaciele, mieszka\u0144cy i mieszkanki Gda\u0144ska, pami\u0119ta\u0107 b\u0119d\u0105 Paw\u0142a Adamowicza, a z czasem pami\u0119\u0107 ta b\u0119dzie zar\u00f3wno idealizowa\u0107 jego posta\u0107, jak i r\u00f3\u017cnicowa\u0107 oceny dokona\u0144, wybor\u00f3w i decyzji. To normalne i tak by\u0107\u00a0powinno – wszak miasto to przestrze\u0144 polityczna, przestrze\u0144 sporu toczonego jednak w ramach polis – wsp\u00f3lnoty mieszkanek i mieszka\u0144c\u00f3w, ludzi r\u00f3\u017cnych i r\u00f3wnych zarazem.<\/p>\n

Dobra polis to ta, w kt\u00f3rej sp\u00f3r jest \u017ar\u00f3d\u0142em tw\u00f3rczej energii zasilaj\u0105cej rozw\u00f3j miasta. I tak\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105 sta\u0142 si\u0119 Gda\u0144sk dzi\u0119ki jego mieszkankom i mieszka\u0144com, kt\u00f3rzy z kolei od dw\u00f3ch dekad\u00a0w demokratycznych wyborach powierzali mandat prezydenta Paw\u0142owi Adamowiczowi.<\/p>\n

19 stycznia gda\u0144szczanki i gda\u0144szczanie wraz ze swymi go\u015b\u0107mi nie \u017cegnali \u015bwi\u0119tego, wodza, charyzmatycznego przyw\u00f3dcy czy naczelnika, tylko obywatela miasta, z ich wyboru pierwszego spo\u015br\u00f3d r\u00f3wnych. Pogrzeb zamordowanego prezydenta okaza\u0142 si\u0119 \u015bwi\u0119tem wsp\u00f3lnoty bole\u015bnie ugodzonej przez zamachowca, lecz silnej i zjednoczonej mimo straty. Wyrazem tej si\u0142y, dumy i autonomii by\u0142 nie tylko pogrzeb, ale i wcze\u015bniejsze dni \u017ca\u0142obnych uroczysto\u015bci, podczas kt\u00f3rych Gda\u0144sk odkrywa\u0142 sam siebie na nowo i na nowo potwierdza\u0142 sw\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107. To\u017csamo\u015b\u0107 miejskiej republiki – rzeczypospolitej opartej na afirmacji takich warto\u015bci jak wolno\u015b\u0107, solidarno\u015b\u0107, samorz\u0105dno\u015b\u0107.<\/p>\n

Samorz\u0105dna Rzeczpospolita<\/h2>\n

Ale przecie\u017c nie by\u0142o to jedynie \u015bwi\u0119to Gda\u0144ska, lecz tak\u017ce innych polskich miast, kt\u00f3re przesz\u0142y po 1989 r. podobn\u0105 drog\u0119 jak Gda\u0144sk, staj\u0105c si\u0119 samorz\u0105dnymi wsp\u00f3lnotami zdolnymi do samodzielnego programowania swojego rozwoju i zaspokajania potrzeb swych mieszka\u0144c\u00f3w. Ich przedstawiciele, prezydenci i burmistrzowie byli licznie obecni na po\u017cegnaniu kolegi, deklaruj\u0105c, \u017ce wyra\u017ca\u0142 warto\u015bci tak\u017ce bliskie im, a jego tragiczna ofiara tylko moc tych warto\u015bci potwierdzi\u0142a i stawia zobowi\u0105zanie, by nadal by\u0142y podstaw\u0105 rozwoju archipelagu wolnych, solidarnych i samorz\u0105dnych wsp\u00f3lnot sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 na wi\u0119ksz\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 – Samorz\u0105dn\u0105 Rzeczpospolit\u0105.<\/p>\n

Idea Samorz\u0105dnej Rzeczpospolitej narodzi\u0142a si\u0119 przed ponad stu laty w my\u015bli Edwarda Abramowskiego, w Gda\u0144sku zosta\u0142a przywo\u0142ana w programie przyj\u0119tym przez I Zjazd NSZZ Solidarno\u015b\u0107 w 1981 r. 4 czerwca 1989 r. umo\u017cliwi\u0142 realizacj\u0119 tego programu przynajmniej w wymiarze terytorialnym, o czym przypomnieli\u015bmy 4 czerwca 2016 r. podczas spotkania w Lublinie\u00a0„Samorz\u0105dna Rzeczpospolita – demokracja, partycypacja, wsp\u00f3\u0142rz\u0105dzenie”<\/strong><\/a>. 19 stycznia 2019 r. przekonali\u015bmy si\u0119 w Gda\u0144sku, \u017ce Samorz\u0105dna Rzeczpospolita jest faktem i w niej jest nadzieja na rekonstrukcj\u0119 spo\u0142eczn\u0105 w wymiarze narodowym.<\/p>\n

Rekonstrukcja<\/h2>\n

Warunkiem jest zaniechanie j\u0119zyka pogardy, nienawi\u015bci, wykluczenia. Potrzebne jest wyt\u0142umienie z\u0142ych emocji i cisza, kt\u00f3ra nie b\u0119dzie jednak oznacza\u0107 milczenia, bo milczenie jest przyzwoleniem na z\u0142o. Paw\u0142a Adamowicza zabi\u0142a nienawi\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie mia\u0142a bezosobowego charakteru tylko p\u0142yn\u0119\u0142a z konkretnych \u017ar\u00f3de\u0142. Wypisywane, niewa\u017cne z jakich powod\u00f3w – m\u00f3wi\u0142 podczas pogrzebu Piotr Adamowicz<\/a>, brat zmar\u0142ego – „polityczne akty zgonu” dla prezydent\u00f3w, kt\u00f3rzy postanowili otworzy\u0107 swoje miasta dla uchod\u017ac\u00f3w i imigrant\u00f3w, zyska\u0142y moc performatywn\u0105 i jeden z nich przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w prawdziwy akt zgonu.<\/p>\n

Nieodpowiedzialna, cyniczna zabawa z przemoc\u0105 sko\u0144czy\u0142a si\u0119 wymykaj\u0105c spod kontroli. Na szcz\u0119\u015bcie w sytuacji, gdy w\u0142adze centralne nie s\u0105 rozwi\u0105zaniem, a \u017ar\u00f3d\u0142em problem\u00f3w, odpowiedzialno\u015b\u0107 postanowili wzi\u0105\u0107 na siebie samorz\u0105dowcy, deklaruj\u0105c w Gda\u0144sku, \u017ce podejm\u0105 testament Paw\u0142a Adamowicza.<\/p>\n

Upadek i narodziny mitu<\/h2>\n

Projekt nowej Rzeczypospolitej Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego budowanej na micie smole\u0144skim i kulcie Lecha Kaczy\u0144skiego sypie si\u0119 w gruzy, je\u015bli kiedykolwiek mia\u0142 szans\u0119 powodzenia. Straci\u0142 jak\u0105kolwiek legitymacj\u0119 moraln\u0105, wyczerpuje si\u0119 symbolicznie wraz z ka\u017cdym ko\u015blawym\u00a0i karykaturalnym pomnikiem, trzyma go jeszcze si\u0142a polityki nap\u0119dzanej \u017c\u0105dz\u0105 w\u0142adzy dla samej w\u0142adzy.<\/p>\n

Nie b\u0119d\u0119 prorokowa\u0142, \u017ce rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 pocz\u0105tek ko\u0144ca obecnego re\u017cimu. Po 19 stycznia 2019 r. mam jednak przekonanie, \u017ce nowa Rzeczpospolita nie b\u0119dzie pa\u0144stwem Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego, tylko Samorz\u0105dn\u0105 Rzeczpospolit\u0105 jej obywatelek i obywateli.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Co\u015b wa\u017cnego wydarzy\u0142o si\u0119 w Gda\u0144sku.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4400,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,279,21,92,257,20,49,120,95,6,273,73,294,70],"tags":[325,326],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4399"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4399"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4399\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4407,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4399\/revisions\/4407"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4400"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4399"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4399"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4399"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}