{"id":4529,"date":"2019-04-20T11:35:25","date_gmt":"2019-04-20T09:35:25","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=4529"},"modified":"2019-04-20T18:16:54","modified_gmt":"2019-04-20T16:16:54","slug":"swieta-w-cieniu-strajku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2019\/04\/20\/swieta-w-cieniu-strajku\/","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ta w cieniu strajku"},"content":{"rendered":"
\"\"

Fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Zako\u0144czy\u0142 si\u0119 drugi\u00a0tydzie\u0144 strajku, sam strajk trwa nieprzerwanie. W epoce, w kt\u00f3rej tempo narzucaj\u0105 Twitter i Facebook, taki up\u00f3r i konsekwencja wzbudzaj\u0105 co najmniej zdumienie. Niekt\u00f3rzy komentatorzy zd\u0105\u017cyli si\u0119 znudzi\u0107 i proponuj\u0105 zawieszenie strajku do jesieni. Pytanie, jak wiele nauczycieli i nauczycielek w og\u00f3le wr\u00f3ci po wakacjach do pracy.<\/p>\n

Wymiary strajku<\/h2>\n

Strajk szkolny jest nie tylko najwi\u0119kszym protestem w ostatnich dekadach w Polsce. Jest tak\u017ce procesem niezwykle z\u0142o\u017conym, w kt\u00f3rym przecinaj\u0105 si\u0119 osie r\u00f3\u017cnych napi\u0119\u0107 i konflikt\u00f3w. O najwa\u017cniejszym pisa\u0142em w poprzednim wpisie<\/strong><\/a> – to czynnik genderowy, czyli kobiecy charakter strajku wynikaj\u0105cy w oczywisty spos\u00f3b z feminizacji o\u015bwiatowych profesji, od zawodu nauczycielki po pracownice obs\u0142ugi szko\u0142y.<\/p>\n

Ten wymiar wybrzmiewa coraz mocniej, protestuj\u0105ce kobiety s\u0105 coraz bardziej \u015bwiadome, \u017ce walcz\u0105 nie tylko o status swojej bran\u017cy, ale przeciwko dyskryminacji p\u0142acowej i zawodowej kobiet.<\/p>\n

Druga o\u015b to wymiar klasowy, niestety – zwraca\u0142em na to uwag\u0119, zmarnowany, bo media g\u0142\u00f3wnego nurtu zamiast pisa\u0107 o #strajkszkolny wol\u0105 #strajknauczycieli. Tymczasem protest dotyczy nie tylko nauczycieli i nauczycielek, tylko wszystkich pracownic i pracownik\u00f3w o\u015bwiaty. W wielu szko\u0142ach do\u0142\u0105czyli oni do strajku w pe\u0142nym sk\u0142adzie, gdy jednak zobaczyli, \u017ce o ich sprawach si\u0119 nie m\u00f3wi, zacz\u0119li od strajku odst\u0119powa\u0107. To powa\u017cny b\u0142\u0105d komunikacyjny, bo os\u0142abia solidarno\u015bciow\u0105 wymow\u0119 strajku.<\/p>\n

Konsolidacja<\/h2>\n

Po dw\u00f3ch tygodniach strajku protest nabra\u0142 w\u0142asnej dynamiki, nawet je\u015bli cz\u0119\u015b\u0107 plac\u00f3wek i strajkuj\u0105cych wykruszy\u0142a si\u0119, to jednak te pozostaj\u0105ce w walce konsoliduj\u0105 si\u0119 i tworz\u0105 struktury koordynuj\u0105ce protest mi\u0119dzy szko\u0142ami. Mi\u0119dzyszkolne Komitety Strajkowe w wielu polskich miastach s\u0105 nowo\u015bci\u0105 i wyrazem determinacji.<\/p>\n

Rz\u0105d tak\u017ce wydaje si\u0119 zdeterminowany, wierz\u0105c niezmiennie w wymow\u0119 sonda\u017cy podpowiadaj\u0105cych, \u017ce elektorat PiS jest przeciwny strajkom i ufaj\u0105c w si\u0142\u0119 propagandy opartej na systematycznym trollingu w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych i zak\u0142amywaniu rzeczywisto\u015bci w mediach kontrolowanych przez w\u0142adz\u0119. Skal\u0119 tego trollingu pokaza\u0142a Anna Mierzy\u0144ska w „Gazecie Wyborczej”<\/strong><\/a>.<\/p>\n

Najwy\u017csza stawka<\/h2>\n

To wszystko – pogarda w\u0142adzy dla strajkuj\u0105cych, chwiejno\u015b\u0107 samorz\u0105d\u00f3w i o\u015brodk\u00f3w opiniotw\u00f3rczych – pokazuje, \u017ce ci\u0105gle nie wybrzmia\u0142a prawdziwa stawka tego protestu, kt\u00f3r\u0105 chyba najlepiej rozumiej\u0105 solidaryzuj\u0105cy si\u0119 z nauczycielami uczniowie.<\/p>\n

Powt\u00f3rz\u0119 zatem to, co napisa\u0142em wcze\u015bniej: ten strajk ko\u0144czy w Polsce pewn\u0105 epok\u0119, epok\u0119 pierwotnej akumulacji funduj\u0105cej polski kapitalizm. Odbywa\u0142a si\u0119 ona kosztem wyzysku p\u0142acowego, kt\u00f3rego ostatnim reliktem sta\u0142 si\u0119 sektor publiczny z najwi\u0119kszym jego obszarem – o\u015bwiat\u0105. Ze wzgl\u0119d\u00f3w strukturalnych takiego modelu utrzyma\u0107 ju\u017c si\u0119 nie da – niedobory na rynku pracy tworz\u0105 napi\u0119cia, praca w szkole lub administracji publicznej nie jest ju\u017c, jak by\u0142o jeszcze przed dekad\u0105, marzeniem zw\u0142aszcza dla kobiet, bo mimo s\u0142abych wynagrodze\u0144 zapewnia\u0142a stabilno\u015b\u0107, a dzi\u015b ju\u017c atrakcyjna nie jest. Polecam tekst Agnieszki Tomasik, dyrektorki ZSO Nr 8 w Gda\u0144sku „Si\u0142a i moc czarnej parasolki”<\/strong><\/a>. Doskonale pokazuje przemian\u0119 samo\u015bwiadomo\u015bci nauczycielek.<\/p>\n

W du\u017cych miastach ju\u017c brakuje nauczycielek i nauczycieli, w Warszawie blisko 2 tys. Tych miejsc pracy nie uzupe\u0142ni\u0105 \u0142atwo imigranci. O problemach z pozyskaniem pracownik\u00f3w do swoich urz\u0119d\u00f3w m\u00f3wi\u0105 coraz cz\u0119\u015bciej i g\u0142o\u015bniej samorz\u0105dowcy. Niestety, dobrze ju\u017c by\u0142o – ze wzgl\u0119d\u00f3w demograficznych dobrze ju\u017c nie b\u0119dzie. I nie zmieni tego Rewolucja Przemys\u0142owa 4.0 oraz automatyzacja, bo akurat niedobory pracownik\u00f3w dotycz\u0105 profesji s\u0142abo nadaj\u0105cych si\u0119 do automatyzacji.<\/p>\n

Ko\u0144czmy ten strajk<\/h2>\n

Tak, strajk powinien zako\u0144czy\u0107 si\u0119 jak najszybciej, a sygna\u0142em do jego ko\u0144ca powinna by\u0107 realizacja postulat\u00f3w p\u0142acowych przez rz\u0105d, by ustabilizowa\u0107 sytuacj\u0119 kadrow\u0105. Wielu nauczycieli zapowiada rozgoryczenie i ch\u0119\u0107 wycofania si\u0119 z zawodu, to by\u0142 jeden z temat\u00f3w, o kt\u00f3rym rozmawiali\u015bmy w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych Nr 8 w Gda\u0144sku, i to jest temat podejmowany w innych szko\u0142ach.<\/p>\n

Rozgoryczenie ro\u015bnie i mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107, \u017ce nawet realizacja postulat\u00f3w p\u0142acowych nie zmieni nastroj\u00f3w. Tymczasem premier proponuje okr\u0105g\u0142y st\u00f3\u0142, przyznaj\u0105c, \u017ce polska szko\u0142a po trzech latach niszczycielskich reform potrzebuje prawdziwej reformy. Mateusz Morawiecki, znany z mitoma\u0144skich zap\u0119d\u00f3w (niedawno opowiada\u0142, \u017ce Polska dogania i przegania W\u0142ochy pod wzgl\u0119dem dobrobytu), nie widzi grozy i \u015bmieszno\u015bci swojej propozycji.<\/p>\n

System na kraw\u0119dzi chaosu<\/h2>\n

Po dw\u00f3ch tygodniach strajku szkolnego nabiera mocy teza, kt\u00f3r\u0105 sformu\u0142owa\u0142em dla OKO.press<\/strong><\/a>, podsumowuj\u0105c tydzie\u0144 pierwszy. Niebezpiecznie zbli\u017camy si\u0119 do punktu prze\u0142omu, kiedy p\u0119ka\u0107 zaczn\u0105 najwa\u017cniejsze elementy \u0142adu instytucjonalnego uczestnicz\u0105cego – u\u017cyj\u0119 socjologicznego okre\u015blenia – w reprodukcji spo\u0142ecznej. Publiczna o\u015bwiata odgrywa w tym systemie szczeg\u00f3ln\u0105 i niezwykle z\u0142o\u017con\u0105 rol\u0119.<\/p>\n

Potrzebna jest szeroka narada w sprawie szko\u0142y. Najpierw jednak trzeba ugasi\u0107 po\u017car, a nie go podsyca\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zako\u0144czy\u0142 si\u0119 drugi\u00a0tydzie\u0144 strajku, sam strajk trwa nieprzerwanie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4533,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,65,279,197,286,15,189,24,257,49,120,8,297,6,308,273,73,294,66],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4529"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4529"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4529\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4538,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4529\/revisions\/4538"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4533"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4529"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4529"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4529"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}