{"id":4591,"date":"2019-05-10T08:50:11","date_gmt":"2019-05-10T06:50:11","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=4591"},"modified":"2019-05-10T11:20:05","modified_gmt":"2019-05-10T09:20:05","slug":"wroclaw-zawsze-w-awangardzie-czyli-biennale-wro-2019-czas-zaczac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2019\/05\/10\/wroclaw-zawsze-w-awangardzie-czyli-biennale-wro-2019-czas-zaczac\/","title":{"rendered":"Wroc\u0142aw zawsze w awangardzie, czyli Biennale Wro 2019 czas zacz\u0105\u0107"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/biennale_wro.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/biennale_wro.jpg\" alt=\"\" width=\"860\" height=\"580\" class=\"alignnone size-full wp-image-4595\" srcset=\"\/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/biennale_wro.jpg 860w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/biennale_wro-300x202.jpg 300w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/biennale_wro-768x518.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 860px) 100vw, 860px\" \/><\/a>Ponad 100 prac spo\u015br\u00f3d 1700 zg\u0142osze\u0144 z ca\u0142ego \u015bwiata &#8211; to najkr\u00f3tsza zapowied\u017a rozpoczynaj\u0105cego si\u0119 15 maja <a href=\"http:\/\/wro2019.wrocenter.pl\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><strong>18. Biennale Sztuki medi\u00f3w Wro<\/strong><\/a>. To dzi\u015b najwa\u017cniejsza nie tylko w Polsce platforma negocjacji mi\u0119dzy nurtami neo-, post- i transhumanizmu. Kto chce dotkn\u0105\u0107 przysz\u0142o\u015bci, powinien ruszy\u0107 do Wroc\u0142awia.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nBiennale Wro ma ju\u017c 30 lat, a wi\u0119c jest nie tylko histori\u0105, ale tak\u017ce &#8211; jakkolwiek to brzmi w tym przypadku &#8211; wa\u017cnym elementem wroc\u0142awskiej awangardowej tradycji. Pi\u0119knie j\u0105 pokaza\u0142a Dorota Monkiewicz w wystawie &#8222;Dzikie Pola&#8221; po\u015bwi\u0119conej wroc\u0142awskiej awangardzie. Mo\u017cna j\u0105 by\u0142o kilka lat temu obejrze\u0107 w warszawskiej Zach\u0119cie, pozosta\u0142 znakomity katalog. Wro, czyli <a href=\"https:\/\/wrocenter.pl\/pl\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><strong>Wroc\u0142awskie Centrum Sztuki<\/strong><\/a>, i organizowane przez t\u0119 instytucj\u0119 od 30 lat Biennale Wro z tradycji tej si\u0119 wywodz\u0105, ale jednocze\u015bnie od samego pocz\u0105tku wytyczaj\u0105 w\u0142asn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Biennale WRO 2019 CZYNNIK LUDZKI \/ HUMAN ASPECT \/ trailer\" src=\"https:\/\/player.vimeo.com\/video\/318505484?dnt=1&amp;app_id=122963\" width=\"1778\" height=\"1000\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; fullscreen\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<h2>Aura wroc\u0142awskiej awangardy<\/h2>\n<p>Pewno nikt trzy dekady temu nie przypuszcza\u0142, \u017ce inicjatywa kilkorga zapale\u0144c\u00f3w &#8211; Violetty Kutlubasis-Krajewskiej, Piotra Krajewskiego i Zbigniewa Kupisza &#8211; stanie si\u0119 nie tylko jednym z artystycznych i kulturalnych symboli Wroc\u0142awia, ale tak\u017ce najwa\u017cniejsz\u0105 w Polsce instytucj\u0105 zajmuj\u0105c\u0105 si\u0119 sztuk\u0105 uprawian\u0105 na styku technologii, medi\u00f3w, ekologii, wywodz\u0105c\u0105 si\u0119 z pola sztuki wideo i sztuki medi\u00f3w, cho\u0107 ju\u017c od pocz\u0105tku obiektem problematyzuj\u0105cym i wskazuj\u0105cym przysz\u0142o\u015b\u0107 poszukiwa\u0144 by\u0142 komputer.<\/p>\n<p>Mam to szcz\u0119\u015bcie, \u017ce od wielu lat najpierw przygl\u0105da\u0142em si\u0119 pilnie rozwojowi Wro, z czasem coraz mocniej zacie\u015bniaj\u0105c relacje ze wspania\u0142\u0105 ekip\u0105, kt\u00f3ra dzi\u015b opr\u00f3cz za\u0142o\u017cycielskiej tr\u00f3jki liczy wiele znakomitych osobowo\u015bci nadaj\u0105cych miejscu przy ul. Widok 7 niepowtarzaln\u0105 aur\u0119. My\u015bl\u0119, \u017ce gdyby Jacek Dukaj posiedzia\u0142 tu troch\u0119, inaczej by my\u015bla\u0142 o sztuce w dobie sztucznej inteligencji i postpi\u015bmiennych technologiach bezpo\u015bredniego transferu wra\u017ce\u0144. Wro pokazuje, \u017ce ci\u0105gle najwa\u017cniejsze s\u0105 uciele\u015bnione praktyki bycia razem i bezpo\u015bredniego nie tyle transferu prze\u017cy\u0107, ile zaanga\u017cowania w rozmow\u0119, wsp\u00f3\u0142prac\u0119, zabaw\u0119.<\/p>\n<h2>Na kraw\u0119dzi przysz\u0142o\u015bci<\/h2>\n<p>Wszystkie te intuicje s\u0105 we Wro na bie\u017c\u0105co testowane i krytykowane, cz\u0119sto sprawy, kt\u00f3re inni odkrywaj\u0105 jako &#8222;the next big thing&#8221;, z perspektywy Wro s\u0105 ju\u017c anachronizmem. Znamienne np., \u017ce na tegorocznym Biennale nieobecna jest praktycznie VR, kt\u00f3ra jeszcze dwa lata temu by\u0142a prezentowana w spektakularny spos\u00f3b cho\u0107by przez Elvina Flamingo. C\u00f3\u017c, co by\u0142o do pokazania, pokazano, a przysz\u0142o\u015b\u0107 nie czeka i na pewno nie nazywa si\u0119 VR.<\/p>\n<p>Kwestie porozumiewania si\u0119, dawania g\u0142osu r\u00f3\u017cnym bytom, ale te\u017c polityczno\u015b\u0107 medi\u00f3w i komunikowania &#8211; to wszystko jak w kotle miesza si\u0119 we Wro, co dwa lata eksploduj\u0105c w postaci Biennale, kt\u00f3re czyni ze swej sceny ca\u0142y Wroc\u0142aw. Za ka\u017cdym razem zaskakuje wyb\u00f3r miejsc prezentacji performans\u00f3w i instalacji, za ka\u017cdym razem jest to uchwycenie jakiego\u015b aspektu rzeczywisto\u015bci Wroc\u0142awia jako \u017cywej miejskiej przestrzeni i jej zaanga\u017cowanie w prac\u0119 sztuki.<\/p>\n<h2>Miasto jako medium<\/h2>\n<p>T\u0119 \u015bwiadomo\u015b\u0107 miasta jako medium\u00a0i miasta jako przestrzeni we Wro w pe\u0142ni mog\u0142em doceni\u0107 w 2016 r., kiedy zaprosi\u0142em Centrum do wsp\u00f3\u0142pracy podczas realizacji programu <a href=\"http:\/\/miastoprzyszlosci.wroclaw2016.pl\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><strong>Miasto Przysz\u0142o\u015bci\/Laboratorium Wroc\u0142aw<\/strong><\/a> w ramach Europejskiej Stolicy Kultury. Dzi\u0119ki Wro powsta\u0142 znakomity program <strong><a href=\"https:\/\/wrocenter.pl\/pl\/eec\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">Expanded Eco City<\/a><\/strong>, pokazuj\u0105cy z\u0142o\u017cone ekologie wsp\u00f3\u0142czesnego miasta, kt\u00f3rego przestrze\u0144 odrywa si\u0119 od terytorium, lokuj\u0105c w wielowymiarowej przestrzeni hybrydowej.<\/p>\n<p>Czas wi\u0119c na kolejn\u0105 eksplozj\u0119, start ju\u017c 15 maja i kumulacja wydarze\u0144 otwarcia do 19 maja. Has\u0142o przewodnie brzmi &#8222;Czynnik ludzki\/Human aspect&#8221;. Szykujmy si\u0119 wi\u0119c na by\u0107 mo\u017ce decyduj\u0105ce starcie mi\u0119dzy neo-, post- i transhumanizmem. Jak anonsuj\u0105 organizatorzy, prezentowane prace podejmuj\u0105 takie kwestie ze s\u0142ownika wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci i przysz\u0142o\u015bci (a tak\u017ce archeologii medi\u00f3w), takie jak sztuka cyfrowa, interaktywno\u015b\u0107, sztuczna inteligencja, emocje bot\u00f3w, video-art, live coding, komunikacja mi\u0119dzygatunkowa, \u015brodowiska cyfrowe, immersja.<\/p>\n<p>Samolubnie zapraszam na dyskusj\u0119 &#8222;Neural Ecology&#8221;, jak\u0105 poprowadz\u0119 17 maja z udzia\u0142em\u00a0Robertiny \u0160ebjani\u010d,\u00a0Olgi Kisselevej i\u00a0Marco Barottiego.\u00a0Pocz\u0105tek o 11:00 w Barze Barbara. W przysz\u0142ym tygodniu relacje z miejsca akcji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ponad 100 prac spo\u015br\u00f3d 1700 zg\u0142osze\u0144 z ca\u0142ego \u015bwiata.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4595,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[65,45,55,56,15,92,6,294,44,86,277],"tags":[39,43],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4591"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4591"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4591\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4597,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4591\/revisions\/4597"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4595"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4591"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4591"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4591"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}