{"id":4672,"date":"2019-06-25T09:27:30","date_gmt":"2019-06-25T07:27:30","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=4672"},"modified":"2019-06-27T12:44:04","modified_gmt":"2019-06-27T10:44:04","slug":"toksyczny-urok-defetyzmu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2019\/06\/25\/toksyczny-urok-defetyzmu\/","title":{"rendered":"Toksyczny urok defetyzmu"},"content":{"rendered":"

Miesi\u0105c mija od wybor\u00f3w do europarlamentu – wystarczaj\u0105co du\u017co czasu, by przesta\u0107 rozpami\u0119tywa\u0107 wyniki i rozpocz\u0105\u0107 walk\u0119 o jak najlepszy rezultat jesieni\u0105. To nieprawda, \u017ce PiS skazany jest na zwyci\u0119stwo.
\n
\nPiS odni\u00f3s\u0142 w wyborach sukces, korzystaj\u0105c z w\u0142asnej pracowito\u015bci i zaniecha\u0144 opozycji. Najwa\u017cniejszy element tego sukcesu to pozyskanie nowych g\u0142os\u00f3w z nieg\u0142osuj\u0105cego dotychczas segmentu spo\u0142ecze\u0144stwa. Nieprawda jednak, \u017ce ten wynik skazuje PiS na zwyci\u0119stwo w wyborach do parlamentu.<\/p>\n

Rosn\u0105ca polaryzacja<\/h2>\n

Ciekaw\u0105 analiz\u0119 sceny politycznej zaproponowa\u0142 w OKO.press Jacek Raciborski<\/strong><\/a>. Pokazuje w niej, \u017ce rozpad elektoratu na uto\u017csamiaj\u0105cy si\u0119 z PiS i anty-PiS ustabilizowa\u0142 si\u0119 i przep\u0142ywy mi\u0119dzy nimi s\u0105 minimalne. O ile w elektoracie PiS dominuje pozytywna identyfikacja z parti\u0105 (g\u0142osuj\u0119 na PiS, a nie przeciw komu\u015b), o tyle w obozie demokratycznym g\u0142\u00f3wn\u0105 motywacj\u0105 jest niech\u0119\u0107 do PiS, partia jest tylko wehiku\u0142em dla poniesienia tej politycznej emocji.<\/p>\n

Ciekawym uzupe\u0142nieniem tych obserwacji s\u0105 badania elektoratu w odniesieniu do warto\u015bci mierzonych w skali warto\u015bci Ronalda Ingelharta (jeszcze nie opublikowane badania prof. Piotra Radkiewicza) – wyborcy PiS tworz\u0105 w nich samotn\u0105 wysp\u0119 cechuj\u0105c\u0105 si\u0119 silnym komunitaryzmem i silnym illiberalizmem. Pozosta\u0142e elektoraty, od PSL po Razem, znajduj\u0105 si\u0119 po stronie liberalnej i umiarkowanie antykomunitaria\u0144skiej (tylko zwolennicy PSL i SLD s\u0105 umiarkowanymi komunitarianami). Zabawne, cho\u0107 wcale a\u017c tak nie zaskakuje, \u017ce elektorat Razem i Nowoczesnej jest niemal to\u017csamy pod wzgl\u0119dem tych zmiennych, czyli uznania dla warto\u015bci liberalnych i wsp\u00f3lnotowych.<\/p>\n

Prodemokratyczna wi\u0119kszo\u015b\u0107<\/h2>\n

Wr\u00f3\u0107my jednak do analizy Raciborskiego, kt\u00f3ry przypomina, \u017ceby nie dramatyzowa\u0107. Eurowybory by\u0142y wyj\u0105tkowe pod wzgl\u0119dem frekwencyjnym, ale mimo wszystko frekwencja by\u0142a ni\u017csza ni\u017c podczas wybor\u00f3w do parlamentu w 2015 r. i do samorz\u0105du w 2018. Szczeg\u00f3lnie interesuj\u0105ce s\u0105 wybory samorz\u0105dowe, zw\u0142aszcza w wymiarze wojew\u00f3dzkim, gdzie wybiera si\u0119 wed\u0142ug klucza partyjnego. Ot\u00f3\u017c ugrupowania anty-PiS zebra\u0142y blisko 7,2 mln g\u0142os\u00f3w, PiS blisko 5,3 mln. Wida\u0107 wyra\u017an\u0105 przewag\u0119 si\u0142 demokratycznych nad PiS, licz\u0105c\u0105 ok. 1,9 mln g\u0142os\u00f3w! Dodajmy do tego wynik w miastach, zw\u0142aszcza prezydenckich, gdzie PiS przegra\u0142 sromotnie. R\u00f3wnie\u017c w 2015 r. \u0142\u0105czna liczba g\u0142os\u00f3w, kt\u00f3re mo\u017cna zakwalifikowa\u0107 jako prodemokratyczne, by\u0142a o 1,5 mln wi\u0119ksza. PiS dosta\u0142 premi\u0119 za konsolidacj\u0119.\"\"<\/a><\/p>\n

Polaryzacja klasowa<\/h2>\n

Sk\u0105d wi\u0119c przekonanie, \u017ce PiS musi wygra\u0107 jesieni\u0105? Stanie si\u0119 tak tylko wtedy, je\u015bli ob\u00f3z demokratyczny uwierzy w konieczno\u015b\u0107 swojej przegranej i przestanie anga\u017cowa\u0107 sw\u00f3j elektorat. Czyli kogo? Tu znowu Raciborski pokazuje, \u017ce nasila si\u0119 klasowy charakter wybor\u00f3w. Klasa \u015brednia konsoliduje si\u0119 wok\u00f3\u0142 obozu anty-PiS, PiS konsoliduje coraz silniej klas\u0119 ludow\u0105. W obu warstwach s\u0105 olbrzymie rezerwy, struktura dzisiejszego spo\u0142ecze\u0144stwa nie ma jednak struktury piramidy, z najwi\u0119kszym liczebnym udzia\u0142em klasy ludowej.<\/p>\n

Fundamentem struktury spo\u0142ecznej jest dzi\u015b szeroka klasa \u015brednia. Zgodnie z najnowszym raportem OECD udzia\u0142 klasy \u015bredniej (definiowanej najpro\u015bciej kryterium dochodowym) w strukturze spo\u0142ecznej przekracza 60 proc. Pytanie, jaka cz\u0119\u015b\u0107 tej grupy ma \u015bwiadomo\u015b\u0107 przynale\u017cno\u015bci do klasy \u015bredniej wyra\u017caj\u0105ce si\u0119 wzorcami zachowa\u0144, nale\u017cy pozostawi\u0107 socjologom. Faktem jednak jest, \u017ce istnieje potencjalnie bardzo du\u017cy elektorat prodemokratyczny.<\/p>\n

Czas na mobilizacj\u0119<\/h2>\n

Po pierwsze, nale\u017cy zmobilizowa\u0107 tych, co ju\u017c g\u0142osowali w 2015 i 2018 r. przeciwko PiS. Potem mo\u017cna i nale\u017cy zastanawia\u0107 si\u0119, jak poszerzy\u0107 elektorat w nieg\u0142osuj\u0105cej cz\u0119\u015bci klasy \u015bredniej. Raciborski puentuje:<\/p>\n

Klasowy wz\u00f3r g\u0142osowania nie musi okaza\u0107 si\u0119 niekorzystny dla koalicji anty-PiS pod warunkiem, \u017ce bardzo szeroko si\u0142y j\u0105 buduj\u0105ce zakre\u015bl\u0105 granice klasy \u015bredniej i zdo\u0142aj\u0105 nada\u0107 jej elementarn\u0105 polityczn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107. Je\u017celi trzon tej klasy tworzy\u0107 b\u0119d\u0105 nie dyrektorzy i w\u0142a\u015bciciele firm, lecz nauczyciele, urz\u0119dnicy, wysoko kwalifikowani pracownicy us\u0142ug, s\u0142u\u017cby zdrowia itp., to szanse g\u0142\u00f3wnych blok\u00f3w pozostan\u0105 wyr\u00f3wnane.<\/p><\/blockquote>\n

W ka\u017cdym razie przekonanie o nieuchronno\u015bci przegranej nie ma sensownego uzasadnienia, potrzebny jest dobry polityczny namys\u0142 nad strategi\u0105. Wida\u0107, \u017ce PiS w swych dzia\u0142aniach mobilizacyjnych b\u0119dzie si\u0119ga\u0142 po retoryk\u0119 coraz bardziej odwo\u0142uj\u0105c\u0105 si\u0119 do faszystowskich kod\u00f3w, wystarczy spojrze\u0107 na nagonk\u0119 na Adama Bodnara.<\/p>\n

Mo\u017cna, trzeba wygra\u0107<\/h2>\n

Najwyra\u017aniej PiS uwierzy\u0142 ju\u017c w swoj\u0105 wygran\u0105 i nie kryje zamiar\u00f3w, by skonsolidowa\u0107 swoj\u0105 antyliberaln\u0105 i komunitaria\u0144sk\u0105 wysp\u0119. Wystarczy spojrze\u0107 na wypowiedzi polityk\u00f3w PiS, kt\u00f3rzy nie ukrywaj\u0105, \u017ce jesieni\u0105 p\u00f3jd\u0105 po media i samorz\u0105dy. Ci\u0105gle jednak ta wyspa nie tworzy statystycznej wi\u0119kszo\u015bci w spo\u0142ecznym pejza\u017cu, wi\u0119c dlaczego ust\u0119powa\u0107 tej mniejszo\u015bci w przestrzeni politycznej?<\/p>\n

Inna zupe\u0142nie sprawa: jak budowa\u0107 to\u017csamo\u015b\u0107 polityczn\u0105 klasy \u015bredniej, by nie by\u0142a osadzona w pogardzie dla klasy ludowej? By\u0107 mo\u017ce to jest kluczowa kwestia i szansa dla lewicy, kt\u00f3ra przy obecnej polaryzacji klasowej sceny politycznej ma niezwykle trudne zadanie w okre\u015bleniu si\u0119 na tej scenie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wyborcy PiS tworz\u0105 samotn\u0105 wysp\u0119.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4680,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,223,49,120,258,6,273],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4672"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4672"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4672\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4685,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4672\/revisions\/4685"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4680"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4672"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4672"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4672"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}