Nowy sk\u0142ad rz\u0105du ukrai\u0144skiego ciekawy, cho\u0107 tylko tymczasowy. Istota nie w personaliach, cho\u0107 te oczywi\u015bcie dla ludzi maj\u0105 znaczenie, a w ich zdolno\u015bci do przebudowy g\u0142\u0119boko zdegenerowanego i skorumpowanego systemu. Kultura chabaru, czyli \u0142ap\u00f3wki mia\u0142a na Ukrainie charakter systemowy i przenika\u0142a wszystkie sfery \u017cycia, od milicji po szkolnictwo wy\u017csze. Dzi\u015b cz\u0119\u015b\u0107 milicjant\u00f3w nie stawia si\u0119 do pracy, bo si\u0119 boj\u0105 samos\u0105d\u00f3w, inni – bo chabar ju\u017c nie przejdzie, a z pensji \u017cy\u0107 si\u0119 nie da. Tatiana Czornowi\u0142, odpowiadaj\u0105ca w nowym rz\u0105dzie za walk\u0119 z korupcj\u0105 ma wi\u0119c nie lada wyzwanie. To jednak tylko jeden spo\u015br\u00f3d rozlicznych problem\u00f3w, za kt\u00f3re Ukrai\u0144cy bior\u0105 si\u0119 z zapa\u0142em.\u00a0<\/p>\n
Podczas ich rozwi\u0105zywania pope\u0142ni\u0105 zapewne wiele b\u0142\u0119d\u00f3w, wiele temat\u00f3w rewolucyjna euforia nie dopuszcza, by nie psu\u0142y atmosfery karnawa\u0142u. Sztuk\u0105 b\u0119dzie udane zako\u0144czenie karnawa\u0142u i przej\u015bcie do realnej polityki, a ta jest zgodnie z definicj\u0105 Johna Jaya Chapmana „zorganizowan\u0105 nienawi\u015bci\u0105, wyra\u017caj\u0105c\u0105 jedno\u015b\u0107”. W oczywisty spos\u00f3b w struktur\u0119 ukrai\u0144skiego spo\u0142ecze\u0144stwa, jak ka\u017cdego realnego bytu spo\u0142ecznego wpisane s\u0105 konflikty wynikaj\u0105ce ze sprzeczno\u015bci interes\u00f3w. Jednym z aspekt\u00f3w tej realno\u015bci jest kapitalizm, jako forma organizacji \u017cycia gospodarczego. Kapitalizm oparty na w\u0142asnej klasie oligarch\u00f3w, kt\u00f3rzy, jak stwierdzi\u0142 dzi\u015b podczas debaty w Fundacji Batorego Josyf Zisels, s\u0105 jacy s\u0105 i innych nie mamy. A w przeciwie\u0144stwie do roku 1917 opcja socjalistyczna nie wchodzi w rachub\u0119.<\/p>\n
Realne b\u0119dzie o sobie przypomina\u0107 w ci\u0105gu najbli\u017cszych tygodni. Pytanie na ile Majdan, efektywne narz\u0119dzie koordynacji walki zdo\u0142a si\u0119 przekszta\u0142ci\u0107 w r\u00f3wnie efektywne narz\u0119dzie budowy nowej kultury politycznej akceptuj\u0105cej konflikt i jednocze\u015bnie opartej na wsp\u00f3lnej wizji spo\u0142ecze\u0144stwa oraz dzielonych przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 warto\u015bci: czy wi\u0119cej wolno\u015bci, czy r\u00f3wno\u015bci? Czy wi\u0119cej tolerancji dla r\u00f3\u017cnorodno\u015bci nie tylko etnicznej, lecz r\u00f3wnie\u017c kulturowej, czy tradycjonalizm i patriarchalizm, jaki da\u0142 o sobie zna\u0107 podczas walki z wystaw\u0105 „Ukrai\u0144skie cia\u0142o” w 2012 r. i wyp\u0119dzeniem z kraju aktywistek Femenu. Czy owe zdarzenia by\u0142y jedynie skutkiem rz\u0105d\u00f3w Janukowycza, czy te\u017c odpowiada\u0142y dominuj\u0105cym nastrojom spo\u0142ecznym?<\/p>\n
Ukrai\u0144cy sami musz\u0105 rozwi\u0105za\u0107 swoje problemy, pewno bli\u017csze ich obecnemu do\u015bwiadczeniu jest do\u015bwiadczenie Tunezyjczyk\u00f3w, kt\u00f3rzy zdo\u0142ali po trzech latach od wybuchu rewolucji wypracowa\u0107 wizj\u0119 spo\u0142ecze\u0144stwa i system w\u0142adzy oparty na nowoczesnej konstytucji, chroni\u0105cej zar\u00f3wno tradycyjne warto\u015bci, jak i prawa podstawowe kobiet i m\u0119\u017cczyzn. Bo nasze transformacyjne do\u015bwiadczenie jest ze wzgl\u0119d\u00f3w historycznych nieadekwatne. A bie\u017c\u0105ca polityka, zw\u0142aszcza obecne rozgrywki wok\u00f3\u0142 samej Ukrainy i przekonywanie przez Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego, \u017ce Rados\u0142aw Sikorski sta\u0142 po tej samej stronie, co Berkut potwierdza raczej stereotyp, \u017ce Lachy to nar\u00f3d swarliwy, a panuj\u0105ca w ich polityce nienawi\u015b\u0107 nie ma zorganizowanego charakteru ani te\u017c nie wyra\u017ca jedno\u015bci.<\/p>\n
Co wi\u0119c b\u0119dzie z Ukrain\u0105? M\u00f3j wymarzony scenariusz, to ewolucja rewolucji i ukrai\u0144skiego spo\u0142ecze\u0144stwa w stron\u0119 „narodu uniwersalnego”, w sensie jakim narodem uniwersalnym stali si\u0119 Francuzi po 1789 r., wymy\u015blaj\u0105c modelowe rozwi\u0105zania polityczne dla nowego, postfeudalnego spo\u0142ecze\u0144stwa. Zgoda, Francja by\u0142a w\u00f3wczas centrum \u015bwiata, Ukraina znajduje si\u0119 na jego peryferiach. By\u0107 mo\u017ce jednak w dzisiejszym \u015bwiecie to zaleta, a nie wada i Ukraina znajdzie spos\u00f3b na o\u017cywienie demokracji. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce pisz\u0119 o utopii, pilnie dzi\u015b jednak utopii potrzebujemy. Jej realizacja jest ma\u0142o prawdopodobna, podobnie zreszt\u0105, jak zupe\u0142nie nieprawdopodobny wydawa\u0142 si\u0119 jeszcze na pocz\u0105tku listopada ub.r. Majdan. Bo jak przekonuje francuski filozof Jean Pierre Dupuy, pewne jest to, co niemo\u017cliwe.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nowy sk\u0142ad rz\u0105du ukrai\u0144skiego ciekawy, cho\u0107 tylko tymczasowy. Istota nie w personaliach, cho\u0107 te oczywi\u015bcie dla ludzi maj\u0105 znaczenie, a w ich zdolno\u015bci do przebudowy g\u0142\u0119boko zdegenerowanego i skorumpowanego systemu. Kultura chabaru, czyli \u0142ap\u00f3wki mia\u0142a na Ukrainie charakter systemowy i przenika\u0142a wszystkie sfery \u017cycia, od milicji po szkolnictwo wy\u017csze. Dzi\u015b cz\u0119\u015b\u0107 milicjant\u00f3w nie stawia si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,56,15,20,49,120,9,73,78,50,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/478"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=478"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/478\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":481,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/478\/revisions\/481"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=478"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=478"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=478"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}