
{"id":493,"date":"2014-03-05T09:18:01","date_gmt":"2014-03-05T08:18:01","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=493"},"modified":"2014-03-05T21:33:26","modified_gmt":"2014-03-05T20:33:26","slug":"ukraina-sztuka-performansu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2014\/03\/05\/ukraina-sztuka-performansu\/","title":{"rendered":"Ukraina &#8211; sztuka performansu"},"content":{"rendered":"<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"\/\/www.youtube.com\/embed\/TRvdmmwoeQE\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><br \/>\nGdy w 1983 r. dosz\u0142o do eskalacji napi\u0119cia mi\u0119dzy ZSRR i NATO, armia radziecka szykowa\u0142a do startu bombowce strategiczne, a po drugiej stronie frontu NATO prowadzi\u0142o manewry wojskowe Able Archer. Wojna termoj\u0105drowa wisia\u0142a na w\u0142osku. Potem nast\u0105pi\u0142a deeskalacja, a proces zwie\u0144czy\u0142 film &#8222;<a href=\"http:\/\/www.filmweb.pl\/film\/Nazajutrz-1983-97843\" target=\"_blank\">The Day After&#8221;<\/a> pokazuj\u0105cy konsekwencje ewentualnej wojny. Ameryka\u0144sk\u0105 produkcj\u0119 ogl\u0105da\u0142 ca\u0142y \u015bwiat, ogl\u0105da\u0142 tak\u017ce Ronald Reagan. Podobno tak si\u0119 wzruszy\u0142, \u017ce zmieni\u0142 taktyk\u0119 nacisku na ZSRR. Kulminacja kryzysu krymskiego mia\u0142a inn\u0105 dramaturgi\u0119: konferencje prasowe W\u0142adimira Putina, Baracka Obamy oraz wyst\u0105pienie Johna Kerry w Kijowie, na deser wiral na YouTube &#8211; oddzia\u0142 ukrai\u0144skiej armii id\u0105cy bez broni, lecz z kamer\u0105, by odbi\u0107 lotnisko w Belbeku. Rzadko stosowana w wojsku taktyka &#8222;non violence&#8221; przynios\u0142a skutek, film obieg\u0142 internet i telewizje na ca\u0142ym \u015bwiecie oraz trafi\u0142 na pierwsze strony gazet.<!--more--><\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/www.polity.co.uk\/book.asp?ref=9780745648187\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft\" title=\"Performance and Power\" src=\"http:\/\/media.wiley.com\/product_data\/coverImage300\/85\/07456481\/0745648185.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"453\" \/><\/a>Je\u015bli tak ma wygl\u0105da\u0107 nowa zimna wojna, to b\u0119dzie nie najgorzej &#8211; potwierdzi\u0142aby si\u0119 opinia znakomitego ameryka\u0144skiego socjologa <a href=\"http:\/\/www.polity.co.uk\/book.asp?ref=9780745648187\" target=\"_blank\">Jeffreya C. Alexandra &#8222;zwrocie performatywnym&#8221;<\/a>: o skuteczno\u015bci polityki w coraz wi\u0119kszym stopniu decyduje zdolno\u015b\u0107 do poprowadzenia przekonuj\u0105cego performansu, przedstawienia. Bez tej zdolno\u015bci naga si\u0142a staje si\u0119 bezsilna, o czym przekonali si\u0119 Amerykanie w Iraku &#8211; spektakl mia\u0142o zako\u0144czy\u0107 grand finale, czyli George W. Bush obwieszczaj\u0105cy na pok\u0142adzie lotniskowca USS Abraham Lincoln s\u0142ynne &#8222;mission accomplished&#8221;. Wszystko by\u0142o starannie wyre\u017cyserowane, w konwencji filmu &#8222;Top Gun&#8221;, tyle \u017ce jednak \u017cycie to nie kino czy teatr i po spektaklu zacz\u0119\u0142o realizowa\u0107 w\u0142asny scenariusz. A Amerykanie nie odzyskali ju\u017c dla tego show publiczno\u015bci, je\u015bli nie liczy\u0107 Oscara dla &#8222;The Hurt Locker&#8221; Kathryn Bigelow.<\/p>\n<p>Ukrai\u0144ska rewolucja z jej naj\u015bwie\u017cszym momentem, wojn\u0105 o Krym doskonale wpisuje si\u0119 w logik\u0119 &#8222;zwrotu performatywnego&#8221;. Wczorajszy monodram W\u0142adimira Putina przejdzie do historii, nie tylko politycznej. Ju\u017c pojawiaj\u0105 si\u0119 nie tylko analizy polityczne ale i estetyczne interpretacje kremlowskiego performansu. <a href=\"http:\/\/www.nytimes.com\/2014\/03\/04\/opinion\/brooks-putin-cant-stop.html\" target=\"_blank\">David Brooks, jeszcze zanim dosz\u0142o do show, analizowa\u0142 w &#8222;The New York Times&#8221;<\/a> \u017ar\u00f3d\u0142a tw\u00f3rczej inspiracji super-performera i dopatrzy\u0142 si\u0119, \u017ce Putin jest aktywnym czytelnikiem trzech rosyjskich filozof\u00f3w: Miko\u0142aja Bierdiajewa, W\u0142adimira So\u0142owjowa oraz Iwana Iljina, ich dzie\u0142a ka\u017ce nawet czyta\u0107 swoim gubernatorom. To rzeczywi\u015bcie ciekawa lektura. Czy jednak rosyjski prezydent wierzy, w to co przeczyta i potem m\u00f3wi? Jeffrey Alexander stwierdzi\u0142by zapewne, \u017ce nie ma to wi\u0119kszego znaczenia: podczas performansu chodzi o to, \u017ceby performer wszed\u0142 w stan &#8222;flow&#8221;, stopi\u0142 si\u0119 z tekstem i rol\u0105 w spos\u00f3b uniemo\u017cliwiaj\u0105cy rozpoznanie sztuczno\u015bci, tylko wtedy publiczno\u015b\u0107 mo\u017ce do\u015bwiadczy\u0107 &#8222;fusion&#8221;, identyfikacji z przedstawian\u0105 narracj\u0105. Gdy nie ma &#8222;flow&#8221;, nie ma &#8222;fusion&#8221; i spektakl zamienia si\u0119 w fars\u0119. Ocen\u0119 wczorajszego spektaklu W\u0142adimira Putina pozostawiam Czytelnikom.<\/p>\n<p>Jak wypad\u0142 Barack Obama, kt\u00f3ry podczas kampanii prezydenckiej w 2008 r. zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza performansu politycznego? A John Kerry? Chyba najbardziej kreatywnie do nowej rzeczywisto\u015bci podeszli ukrai\u0144scy \u017co\u0142nierze, tw\u00f3rczo adaptuj\u0105c taktyk\u0119 bojow\u0105 Femenu (radykalny ruch feministyczny, jaki narodzi\u0142 si\u0119 na Ukrainie &#8211; jego aktywistki atakuj\u0105 bez broni, z obna\u017conymi piersiami). \u017bo\u0142nierze nie zdecydowali si\u0119 na zdj\u0119cie mundur\u00f3w, od\u0142o\u017cyli jednak bro\u0144 i \u015bpiewaj\u0105c hymn swojej republiki ruszyli do swojej bazy nie zwa\u017caj\u0105c na wycelowane w nich kulomioty. W ten spos\u00f3b spektakularnie zakwestionowali narracj\u0119 Putina o uzbrojonych faszystach gro\u017c\u0105cych ludno\u015bci Krymu i utrzymali sp\u00f3jno\u015b\u0107 przekazu o pokojowych intencjach ca\u0142ej rewolucji oraz determinacji rewolucjonist\u00f3w gotowych bez broni i\u015b\u0107 pod kule. Ukrai\u0144ski dziennik &#8222;De\u0144&#8221; przywita\u0142 postaw\u0119 wojak\u00f3w radosnym tytu\u0142em: &#8222;Jeste\u015bmy z was dumni!&#8221;.<\/p>\n<p>Spektakl spektaklem, kto\u015b musi zap\u0142aci\u0107 za bilety &#8211; cena jest jak najbardziej realna. W jednym z ciekawszy komentarzy <a href=\"http:\/\/daily-feeds.com\/column-russia-and-the-dead-bric-thesis-james-saft\/\" target=\"_blank\">James Saft z Reutersa przekonuje<\/a>, \u017ce kryzys krymski ko\u0144czy wa\u017cn\u0105 epok\u0119 w my\u015bleniu o gospodarce: historia si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142a, globalizacja nie jest nieodwracalna, w konsekwencji oznacza to tak\u017ce konic mitu kraj\u00f3w BRIC jako doskona\u0142ej przestrzeni na inwestycje.  Od teraz pieni\u0105dze zaczn\u0105 inaczej kr\u0105\u017cy\u0107 po \u015bwiecie, inwestorom spektakl W\u0142adimira Putina nie spodoba\u0142 si\u0119, b\u0119d\u0105 szuka\u0107 innych teatr\u00f3w lub oczekiwa\u0107 innej stopy wzrostu. Tak czy inaczej, wojny termoj\u0105drowej nie by\u0142o, jednak radioaktywne (metaforycznie) skutki kryzysu krymskiego rozlewa\u0107 si\u0119 jeszcze d\u0142ugo b\u0119d\u0105 po ca\u0142ym \u015bwiecie. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gdy w 1983 r. dosz\u0142o do eskalacji napi\u0119cia mi\u0119dzy ZSRR i NATO, armia radziecka szykowa\u0142a do startu bombowce strategiczne, a po drugiej stronie frontu NATO prowadzi\u0142o manewry wojskowe Able Archer. Wojna termoj\u0105drowa wisia\u0142a na w\u0142osku. Potem nast\u0105pi\u0142a deeskalacja, a proces zwie\u0144czy\u0142 film &#8222;The Day After&#8221; pokazuj\u0105cy konsekwencje ewentualnej wojny. Ameryka\u0144sk\u0105 produkcj\u0119 ogl\u0105da\u0142 ca\u0142y \u015bwiat, ogl\u0105da\u0142 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,55,56,15,20,49,78,50,70],"tags":[169,170,250],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/493"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=493"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/493\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":498,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/493\/revisions\/498"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=493"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=493"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=493"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}