{"id":5313,"date":"2020-05-07T09:10:17","date_gmt":"2020-05-07T07:10:17","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=5313"},"modified":"2020-05-07T11:42:17","modified_gmt":"2020-05-07T09:42:17","slug":"koniec-panstwa-pis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2020\/05\/07\/koniec-panstwa-pis\/","title":{"rendered":"Koniec pa\u0144stwa PiS"},"content":{"rendered":"\n

Pa\u0144stwo PiS w sensie symbolicznym przesta\u0142o istnie\u0107. Fundamentalne decyzje o przysz\u0142o\u015bci Polski i Polak\u00f3w podejmuj\u0105 osoby bez konstytucyjnych uprawnie\u0144 ani odpowiedzialno\u015bci i robi\u0105 to bez \u017cadnego trybu. To nie demokracja, to anarchia.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Spektakl polityczny wok\u00f3\u0142 wybor\u00f3w prezydenckich daleki jest jeszcze od zako\u0144czenia. Obserwujemy kolejny zwrot akcji, zacz\u0119\u0142o si\u0119 komedi\u0105, by po tragifarsie ustalenia podj\u0119te przez Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego i Jaros\u0142awa Gowina rozpocz\u0119\u0142y nowy akt, coraz bli\u017cszy tragedii.<\/p>\n\n\n\n

W\u0142adza to ja<\/h2>\n\n\n\n

„Pa\u0144stwo to ja” – mia\u0142 powiedzie\u0107 Ludwik XIV i stwierdzenie to w \u00f3wczesnym kontek\u015bcie historycznym wyra\u017ca\u0142o g\u0142\u0119boki sens. Gdy Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski komunikuje „w\u0142adza to ja”, tak\u017ce przekazuje informacj\u0119\u00a0o fundamentalnym znaczeniu: pa\u0144stwo jako zestaw instytucji umocowanych prawem i legitymizowanych spo\u0142eczn\u0105\u00a0umow\u0105 wyra\u017con\u0105 w konstytucji nie istnieje.<\/p>\n\n\n\n

Instytucje pa\u0144stwa sta\u0142y si\u0119 instrumentami w r\u0119kach prywatnej de facto<\/em> osoby pos\u0142uguj\u0105cej si\u0119 nimi przy pomocy pos\u0142usznych czynownik\u00f3w dobranych tak, by niesamodzielnie nie byli \u017ar\u00f3d\u0142em jakiegokolwiek autorytetu. Gowin, podejmuj\u0105c gr\u0119 w tej konwencji, czego efektem jest nocne porozumienie z Kaczy\u0144skim, stan ten przypiecz\u0119towa\u0142 i zgodzi\u0142 si\u0119 na jego normalizacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Tragedia pa\u0144stwa PiS<\/h2>\n\n\n\n

W ksi\u0105\u017cce „W Polsce, czyli wsz\u0119dzie”<\/a><\/strong> pisz\u0119 o tragedii pa\u0144stwa PiS – fragmenty te powsta\u0142y na pocz\u0105tku roku, jeszcze przed pandemi\u0105, i obawia\u0142em si\u0119 w\u00f3wczas, \u017ce w swych ocenach przesadzam. G\u0142\u00f3wna teza dotycz\u0105ca pa\u0144stwa PiS m\u00f3wi, \u017ce ufundowane jest ono na obietnicy rozwi\u0105zania problem\u00f3w, kt\u00f3re samo stworzy\u0142o. Tragedia polega na tym, \u017ce nawet z tymi problemami nie jest sobie w stanie poradzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Trudno o lepsz\u0105 dzi\u015b ilustracj\u0119 s\u0142uszno\u015bci tej tezy ni\u017c kryzys zafundowany przez Kaczy\u0144skiego w sytuacji narastaj\u0105cego kryzysu spo\u0142eczno-gospodarczego wywo\u0142anego epidemi\u0105. Metoda rz\u0105dzenia bez \u017cadnego trybu, przez niepewno\u015b\u0107 i chaos, pogr\u0105\u017cy\u0142a kraj w chaosie.<\/p>\n\n\n\n

Polska lokalna<\/h2>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski to nie Ludwik XIV i pa\u0144stwo to nie on. Jednym z ustrojowych fundament\u00f3w Rzeczpospolitej jest zasada samorz\u0105dno\u015bci – struktury w\u0142adzy lokalnej s\u0105 pe\u0142noprawnymi organami w\u0142adzy pa\u0144stwowej. I to one sta\u0142y si\u0119 gwarantem praworz\u0105dno\u015bci, zapewniaj\u0105c, \u017ce chaos na szczytach pa\u0144stwowej hierarchii nie przekszta\u0142ci si\u0119 w\u00a0anarchi\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski zawsze by\u0142 niech\u0119tny konstytucyjnej zasadzie samorz\u0105dno\u015bci i decentralizacji, twierdz\u0105c, \u017ce os\u0142abia pa\u0144stwo. Owszem, os\u0142abia, ale w\u0142adz\u0119 Kaczy\u0144skiego. Pisz\u0119 w swej ksi\u0105\u017cce, \u017ce pa\u0144stwo Kaczy\u0144skiego coraz bardziej alienuje si\u0119 od spo\u0142ecze\u0144stwa:<\/p>\n\n\n\n

… pa\u0144stwo PiS nie jest Rzecz\u0105pospolit\u0105, tylko jej marginalizuj\u0105cym si\u0119 na w\u0142asne \u017cyczenie fragmentem. Rzeczpospolit\u0105 tworzy policentryczne, z\u0142o\u017cone i zr\u00f3\u017cnicowane spo\u0142ecze\u0144stwo.<\/p>\n\n\n\n

Pami\u0119tajmy o tym, bo cho\u0107 gorsz\u0105cy spektakl wok\u00f3\u0142 wybor\u00f3w daleki jest od zako\u0144czenia, nie powinien on przes\u0142ania\u0107 faktu, \u017ce w ci\u0105gu trzech dekad III RP zdo\u0142ali\u015bmy zbudowa\u0107 struktury w\u0142adzy publicznej i spo\u0142ecznej samoorganizacji zdolne nie tylko do dzia\u0142ania, ale tak\u017ce ciesz\u0105ce si\u0119 powszechnym zaufaniem.<\/p>\n\n\n\n

Samorz\u0105dna Rzeczpospolita<\/h2>\n\n\n\n

Tymi strukturami s\u0105 w\u0142adze lokalne i organizacje spo\u0142eczne. W sonda\u017cu CBOS z kwietnia, badaj\u0105cego zaufanie w Polsce, najwy\u017csze notowania zyska\u0142y organizacje takie jak WO\u015aP Jurka Owsiaka (85 proc.), Caritas (78 proc.), w\u0142adze lokalne (74 proc.).<\/p>\n\n\n\n

Przez pi\u0119\u0107 lat PiS nie zdo\u0142a\u0142 skolonizowa\u0107 sfery spo\u0142ecznej autonomii i samorz\u0105dno\u015bci mimo nieustannie ponawianych pr\u00f3b. To wa\u017cna konstatacja, gdy zbli\u017ca si\u0119 30. rocznica pierwszych w pe\u0142ni wolnych wybor\u00f3w – by\u0142y nimi wybory do rad gmin 27 maja 1990 r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pa\u0144stwo PiS w sensie symbolicznym przesta\u0142o istnie\u0107. Fundamentalne decyzje o przysz\u0142o\u015bci Polski i Polak\u00f3w podejmuj\u0105 osoby bez konstytucyjnych uprawnie\u0144 ani odpowiedzialno\u015bci i robi\u0105 to bez \u017cadnego trybu. To nie demokracja, to anarchia.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5149,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,98,257,49,120,6,296,273,294,70],"tags":[377],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5313"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5313"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5313\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5322,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5313\/revisions\/5322"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5149"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5313"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5313"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5313"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}