
{"id":5450,"date":"2020-08-10T08:45:27","date_gmt":"2020-08-10T06:45:27","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=5450"},"modified":"2020-08-10T15:13:44","modified_gmt":"2020-08-10T13:13:44","slug":"bialorus-na-krawedzi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2020\/08\/10\/bialorus-na-krawedzi\/","title":{"rendered":"Bia\u0142oru\u015b na kraw\u0119dzi"},"content":{"rendered":"\n<p>Na Bia\u0142orusi trwa rewolucja spo\u0142eczna. Czy doprowadzi do rewolucji politycznej? To pytanie, na kt\u00f3re nie ma \u0142atwej ani dobrej odpowiedzi.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>\u017bycz\u0119 Bia\u0142orusinom, by w\u0142adza w ich kraju odpowiada\u0142a demokratycznemu wyborowi. Wiadomo, \u017ce \u0141ukaszenka \u0142atwo nie ust\u0105pi &#8211; niezale\u017cnie od rzeczywistych wynik\u00f3w niedzielnej elekcji. Nawet jednak zmiana w\u0142adzy nie zmieni czynnika o kluczowym znaczeniu: po\u0142o\u017cenia geograficznego i kontekstu geopolitycznego.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Rewolucja spo\u0142eczna<\/h2>\n\n\n\n<p>Komentarz polityczny zostawmy ekspertom. Warto jednak zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119, \u017ce nie by\u0142oby obecnego przesilenia, gdyby nie cicha rewolucja spo\u0142eczna. Jej symbolem sta\u0142a si\u0119 Swiat\u0142ana Cichanouska, kt\u00f3ra z innymi kobietami przej\u0119\u0142a inicjatyw\u0119, tworz\u0105c w ci\u0105gu dos\u0142ownie kilku dni masowy ruch spo\u0142eczny na rzecz zmiany.<\/p>\n\n\n\n<p>Ten ruch nie wzi\u0105\u0142 si\u0119 z powietrza. Nie umniejszaj\u0105c znaczenia przyw\u00f3dztwa znakomitych liderek &#8211; to, co si\u0119 od kilku tygodni dzieje na Bia\u0142orusi, jest wyrazem przebudzenia i samoorganizacji sfery obywatelskiej. Tego w\u0142a\u015bnie poj\u0119cia, zamiast zu\u017cytej etykiety spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego, u\u017cywa Jeffrey C. Alexander do opisu proces\u00f3w mobilizacji, rekonstrukcji i naprawy spo\u0142ecznej w odpowiedzi na narastaj\u0105ce poczucie niesprawiedliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Przebudzenie sfery obywatelskiej<\/h2>\n\n\n\n<p>Alexander wy\u0142o\u017cy\u0142 swoj\u0105 teori\u0119 podpart\u0105 analizami licznych przypadk\u00f3w w klasycznym ju\u017c dziele &#8222;The Civil Sphere&#8221; z 2006 r. Ameryka\u0144ski socjolog pokazuje, jak niezale\u017cnie od systemu politycznego uniwersalne pragnienie sprawiedliwo\u015bci wyzwala poczucie solidarno\u015bci w sytuacji odkrycia, \u017ce \u00f3w brak sprawiedliwo\u015bci nie jest jedynie prywatnym odczuciem, ale deficytem o wymiarze spo\u0142ecznym, niszcz\u0105cym moralne podstawy funkcjonowania spo\u0142ecznej ca\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n<p>Zalet\u0105 refleksji Alexandra jest jej realizm. Uczony, pisz\u0105c o uniwersalnych pragnieniach, unika prostych, o\u015bwieceniowych tez o uniwersalizmie demokratyczno-liberalnych warto\u015bci. Sfera obywatelska jest ambiwalentna, podobnie jak sama nowoczesno\u015b\u0107, kt\u00f3ra rozw\u00f3j sfery obywatelskiej umo\u017cliwi\u0142a. Z\u0142o\u017cony mechanizm jej dzia\u0142ania umo\u017cliwia jednak nieustanny proces spo\u0142ecznej zmiany, kt\u00f3ra w konsekwencji mo\u017ce prowadzi\u0107 do zmiany systemowej i politycznej, polegaj\u0105cej na poszerzaniu pola spo\u0142ecznej solidarno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Polityka i performans<\/h2>\n\n\n\n<p>Na \u00f3w mechanizm sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 nie tylko poczucie niesprawiedliwo\u015bci, krzywdy, gniew, ale tak\u017ce utopijne narracje o mo\u017cliwo\u015bci sprawiedliwszego \u015bwiata, kompetencje komunikacyjne i zdolno\u015b\u0107 do ekspresji estetycznej, zdolnej wyrazi\u0107 racjonalne argumenty w spos\u00f3b poruszaj\u0105cy umys\u0142y, emocje i cia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n<p>To, co si\u0119 dzia\u0142o w ostatnich tygodniach na Bia\u0142orusi, doskonale ilustruje tezy o sferze obywatelskiej. Warto wczyta\u0107 si\u0119 w wywiad, jakiego Maria Kolesnikowa udzieli\u0142a <strong><a rel=\"noreferrer noopener\" aria-label=\"S\u0142awomirowi Sierakowskiemu dla &quot;Krytyki Politycznej&quot; (opens in a new tab)\" href=\"https:\/\/krytykapolityczna.pl\/swiat\/rewolucja-kobiet-zaskoczyla-lukaszenke-sierakowski-rozmawia-z-maria-kolesnikowa\/\" target=\"_blank\">S\u0142awomirowi Sierakowskiemu<\/a><\/strong>. I warto si\u0119 przyjrze\u0107, jak ruch rozwija\u0142 si\u0119 w wymiarze performatywnym: od kapci, jakie przynosili protestuj\u0105cy na demonstracje, by pogoni\u0107 &#8222;karalucha&#8221;, po s\u0142ynny gest trzech liderek: serce, v i zaci\u015bni\u0119ta pi\u0119\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Praktyka dnia codziennego<\/h2>\n\n\n\n<p>Tego wszystkiego nie by\u0142oby jednak, gdyby przez lata nie rozwija\u0142y si\u0119 kompetencje Bia\u0142orusin\u00f3w i Bia\u0142orusinek kszta\u0142towane zar\u00f3wno w sferze zawodowej (Kolesnikowa podkre\u015bla znaczenie przedstawicieli sektora kreatywnego i IT dla dynamiki i skuteczno\u015bci ruchu), jak i spo\u0142ecznej. Bo cho\u0107 organizacje spo\u0142eczne na Bia\u0142orusi \u0142atwego \u017cycia nie maj\u0105, to tym bardziej musz\u0105 nadrabia\u0107 kreatywno\u015bci\u0105 i innowacyjno\u015bci\u0105, je\u015bli chc\u0105 realizowa\u0107 swoj\u0105 misj\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Nie wiemy, jakie b\u0119dzie polityczne rozstrzygni\u0119cie bia\u0142oruskiego dramatu, warto jednak przywo\u0142a\u0107 na zako\u0144czenie konkluzj\u0119 Jeffreya C. Alexandra z ksi\u0105\u017cki &#8222;Solidarity, Justice, and Incorporation. Thinking through The Civil Sphere&#8221;: <em>optymizmu nie mo\u017cna zagwarantowa\u0107, nadziej\u0119&nbsp;tak<\/em>. To konkluzja o uniwersalnym charakterze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na Bia\u0142orusi trwa rewolucja spo\u0142eczna. Czy doprowadzi do rewolucji politycznej? To pytanie, na kt\u00f3re nie ma \u0142atwej ani dobrej odpowiedzi.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5451,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,286,49,95,124,73,294,277,70],"tags":[414],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5450"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5450"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5450\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5463,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5450\/revisions\/5463"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5451"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5450"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5450"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5450"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}