Min\u0105\u0142 tydzie\u0144 rosyjskiej agresji na Ukrain\u0119. Wojny strasznej i dziwnej zarazem. Gin\u0105 niewinni ludzie ostrzeliwani w zbrodniczych bombardowaniach miast. Jednocze\u015bnie szeregowi \u017co\u0142nierze drugiej armii \u015bwiata sprawiaj\u0105 wra\u017cenie biedniejszych i g\u0142upszych braci wojaka Szwejka – przera\u017conych, zagubionych, g\u0142odnych.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce z ostro\u017cno\u015bci\u0105 nale\u017cy podchodzi\u0107 do ukrai\u0144skich informacji o rosyjskich stratach i pojmanych je\u0144cach. Ukrai\u0144skie s\u0142u\u017cby perfekcyjnie prowadz\u0105 operacj\u0119 informacyjn\u0105 i starannie buduj\u0105 obraz wojny z puntu widzenia ofiary bestialskiej agresji. Maj\u0105 do tego prawo.<\/p>\n\n\n\n
Ukrai\u0144skie informacje dotycz\u0105ce rosyjskiej armii, a tak\u017ce publikowane w sieci wypowiedzi rosyjskich je\u0144c\u00f3w, potwierdzaj\u0105 jednak doniesienia „Nowoj Gazety”. „Gazet\u0105” kieruje Dmitrij Muratow, laureat ubieg\u0142orocznej pokojowej Nagrody Nobla. Redakcja wprost sprzeciwi\u0142a si\u0119 wojnie, nie zgodzi\u0142a si\u0119 na traktowanie Ukrai\u0144c\u00f3w jak wrog\u00f3w. W odpowiedzi na dzia\u0142ania Putina przygotowa\u0142a wydanie po rosyjsku i po ukrai\u0144sku.<\/p>\n\n\n\n
„Nowaja” od lat krytykuje re\u017cim Putina i opisuje sytuacj\u0119 w Rosji, z kt\u00f3rego wy\u0142ania si\u0119 ukonkretniony obraz kraju, jaki przera\u017caj\u0105co i znakomicie przedstawi\u0142 Andriej Zwiagi\u0144cew w filmie „Lewiatan”. „Nowaja” opisywa\u0142a systematycznie zaanga\u017cowanie si\u0142 rosyjskich w wojn\u0119 na Donbasie. I ju\u017c tu wida\u0107 by\u0142o ponury schemat – nieokre\u015blony status rosyjskich \u017co\u0142nierzy (oficjalnie ich tam nie by\u0142o) powodowa\u0142, \u017ce te\u017c pozbawieni byli wszelkich praw, a w przypadku \u015bmierci rodziny nie mia\u0142y nawet szansy o tym si\u0119 dowiedzie\u0107, chyba \u017ce w sieciach spo\u0142eczno\u015bciowych wpad\u0142o zdj\u0119cie, kt\u00f3re umie\u015bci\u0142 \u017co\u0142nierz ukrai\u0144ski, i kto\u015b je wypatrzy\u0142 przez przypadek.<\/p>\n\n\n\n
Teraz reporterzy „Nowoj” ruszyli na front rosyjskiej „operacji specjalnej” (prokuratora zakaza\u0142a u\u017cywa\u0107 terminu „wojna” wobec rosyjskiej agresji w Ukrainie, gro\u017c\u0105c zamkni\u0119ciem medium). Docieraj\u0105 do rodzin je\u0144c\u00f3w i zaginionych, kt\u00f3rzy dziel\u0105 si\u0119 z gazet\u0105 ostatni\u0105 wymian\u0105\u00a0informacji: m\u00f3wili, \u017ce jad\u0105 na manewry, o wej\u015bciu na teren Ukrainy dowiadywali si\u0119 ju\u017c po przekroczeniu granicy.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze dziwniejsze opowie\u015bci dotycz\u0105 samej konstrukcji wojska i statusu „kontraktnikow”<\/a>, kt\u00f3rzy sami musz\u0105 z zarobionych pieni\u0119dzy dok\u0142ada\u0107 si\u0119 do wojska, dokupowa\u0107 jedzenie, dostaj\u0105 mniejsze ni\u017c obiecane wyp\u0142aty<\/a> i musz\u0105 prosi\u0107 o pomoc aprowizacyjn\u0105\u00a0rodziny. W przypadku \u015bmierci pr\u00f3ba odzyskania cia\u0142a i pogrzebu staje si\u0119 gehenn\u0105<\/a>.<\/p>\n\n\n\n To obraz armii, kt\u00f3ra jest gotowa zabija\u0107 bez zahamowa\u0144 i kt\u00f3rej \u017co\u0142nierze \u017cyj\u0105 w \u015bmiertelnym strachu zar\u00f3wno przed wrogiem, z kt\u00f3rym maj\u0105 walczy\u0107, jak i swoimi prze\u0142o\u017conymi. Wszystko to sk\u0142ada si\u0119 na obraz Rosji z „Dnia oprycznika” W\u0142adimira Sorokina. Trzeba niez\u0142ej wyobra\u017ani, by ogarn\u0105\u0107 sens takiej organizacji pa\u0144stwa, bezwgl\u0119dnie brutalnego i jednocze\u015bnie brutalnie rozlaz\u0142ego, sklejaj\u0105cego si\u0119 w ca\u0142o\u015b\u0107 za pomoc\u0105 przemocy i propagandy, bo ideologii wiele ju\u017c nie ma (poza oczywi\u015bcie recydyw\u0105 wielkoruskiego mitu w prawos\u0142awnej przyprawie).<\/p>\n\n\n\n Za tym wszystkim idzie jednak rzeczywisto\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa, kt\u00f3re dos\u0142ownie wymiera. W 2021 r. nadwy\u017cka zgon\u00f3w nad urodzeniami przekroczy\u0142a milion, poda\u0142 rosyjski urz\u0105d statystyczny. „Nowaja” oczywi\u015bcie analizowa\u0142a te dane i ich spo\u0142eczny kontekst. Wy\u0142ania si\u0119 z nich obraz strasznego imperium, w kt\u00f3rym W\u0142adimir Putin nie jest ju\u017c panem \u017cycia, tylko carem \u015bmierci.<\/p>\n\n\n\n Starcie Rosji z Ukrain\u0105 jest straszne i dziwne, groza miesza si\u0119 z grotesk\u0105, tak jakby spotka\u0142y si\u0119 dwa r\u00f3\u017cne porz\u0105dki \u015bwiata, zupe\u0142nie r\u00f3\u017cne systemy warto\u015bci, mi\u0119dzy kt\u00f3rymi nie ma i nie mo\u017ce by\u0107 \u017cadnego porozumienia. I to jest w tym wszystkim najdziwniejsze i najstraszniejsze, bo pok\u00f3j kiedy\u015b, oby jak najszybciej, trzeba zawrze\u0107. Tylko z kim i jak?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Min\u0105\u0142 tydzie\u0144 tydzie\u0144 rosyjskiej agresji na Ukrain\u0119. Wojny strasznej i dziwnej zarazem. Gin\u0105 niewinni ludzie ostrzeliwani w zbrodniczych bombardowaniach miast. Jednocze\u015bnie szeregowi \u017co\u0142nierze drugiej armii \u015bwiata sprawiaj\u0105 wra\u017cenie biedniejszych i g\u0142upszych braci wojaka Szwejka – przera\u017conych, zagubionych, g\u0142odnych.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5782,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[95,294,78,167],"tags":[487,246,240,251,486],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5780"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5780"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5780\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5785,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5780\/revisions\/5785"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5780"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5780"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5780"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}