
{"id":6011,"date":"2022-06-20T08:05:02","date_gmt":"2022-06-20T06:05:02","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=6011"},"modified":"2022-06-20T11:38:49","modified_gmt":"2022-06-20T09:38:49","slug":"francja-krajobraz-po-bitwie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2022\/06\/20\/francja-krajobraz-po-bitwie\/","title":{"rendered":"Francja, krajobraz po bitwie"},"content":{"rendered":"\n<p>Francuzi wybrali parlament, funduj\u0105c sobie podstawy do trwa\u0142ego kryzysu politycznego. Formacja Emmanuela Macrona straci\u0142a bezwzgl\u0119dn\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107, w g\u0142osowaniu przepadli najbli\u017csi wsp\u00f3\u0142pracownicy prezydenta i niekt\u00f3rzy ministrowie. Najwi\u0119kszym zaskoczeniem jest bardzo wysoki wynik skrajnej prawicy Marine Le Pen.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Dobr\u0105 analiz\u0119 francuskich wybor\u00f3w <a rel=\"noreferrer noopener\" aria-label=\"przedstawi\u0142a Agata Czarnacka w Polityka.pl (opens in a new tab)\" href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/swiat\/2170117,1,macronisci-wygrywaja-ale-traca-wiekszosc-skonczyly-sie-czasy-carte-blanche.read?src=mt&amp;fbclid=IwAR3cMysLx8bA0FVxidV7ZDRLrTaLGXmnrTg-ITi1dHSk2SFcJGCcCviJ7bc\" target=\"_blank\"><strong>przedstawi\u0142a Agata Czarnacka w Polityka.pl<\/strong><\/a>, nie b\u0119d\u0119 powtarza\u0142 jej argument\u00f3w. Kilka podstawowych fakt\u00f3w i niewielki do nich komentarz. Razem, sojusz wyborczy Emmanuela Macrona, uzyska\u0142 245 g\u0142os\u00f3w, wi\u0119kszo\u015b\u0107 bezwzgl\u0119dna to 289. W g\u0142osowaniu przepadli Richard Ferrand, dotychczasowy przewodnicz\u0105cy izby ni\u017cszej parlamentu, i Christophe Castaner, przewodnicz\u0105cy klubu parlamentarnego LREM, partii Emmanuela Macrona.<\/p>\n\n\n\n<p>Zjednoczona lewica pod szyldem NUPES, sojuszu okrzykni\u0119tego nowym Frontem Ludowym, ma powody do zadowolenia &#8211; 131 mandat\u00f3w, cho\u0107 Jean-Luc M\u00e9lenchon do ko\u0144ca przekonywa\u0142, \u017ce mo\u017cliwa jest wi\u0119kszo\u015b\u0107 pozwalaj\u0105ca na tworzenie rz\u0105du. M\u00e9lenchon sam nie startowa\u0142, zostanie wi\u0119c poza parlamentem &#8211; czy wystartuje w 2027 r. po raz kolejny w wyborach prezydenckich? B\u0119dzie mia\u0142 w\u00f3wczas 76 lat. <\/p>\n\n\n\n<p>Na pewno on i jego radykalnie lewicowa partia La France insoumise b\u0119dzie nadawa\u0107 ton lewicy, o ile sojusz nie rozpadnie si\u0119, co ju\u017c sygnalizuje lider komunist\u00f3w Fabien Roussel. Utrzymanie jedno\u015bci mia\u0142oby sens w kolejnych wyborach &#8211; regionalnych i lokalnych,  w europejskich o jedno\u015b\u0107 b\u0119dzie trudno. Tak czy inaczej dzi\u0119ki sojuszowi lewica odzyska\u0142a g\u0142os, a socjali\u015bci, ekolodzy i komuni\u015bci zapewnili sobie przyzwoit\u0105 reprezentacj\u0119 w parlamencie (i prawo do subwencji w z\u0142o\u017conym francuskim systemie publicznego wsparcia partii politycznych).<\/p>\n\n\n\n<p>Zaskakuj\u0105cy dobry wynik uzyska\u0142a Marine Le Pen i jej Zrzeszenie Narodowe (RN) &#8211; 89 mandat\u00f3w. Pozyskanie ponad 4 mln g\u0142os\u00f3w w pierwszej turze zapewnia RN prawo do subwencji w wysoko\u015bci 1,64 euro za oddany g\u0142os rocznie, a wi\u0119c ok. 7 mln euro rocznie plus 37 402 euro za ka\u017cdy mandat. RN ma wi\u0119c szans\u0119 sp\u0142aci\u0107 d\u0142ugi w wysoko\u015bci 24 mln i przeznaczy\u0107 \u015brodki na wzmacnianie struktur partyjnych oraz wsparcie pracy parlamentarzyst\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>Marine Le Pen uda\u0142o si\u0119 &#8222;znormalizowa\u0107&#8221; swoj\u0105 formacj\u0119, zdejmuj\u0105c z niej odium formacji skrajnie prawicowej. RN ma najbardziej ludowy elektorat i sta\u0142a si\u0119 parti\u0105 &#8222;zwyk\u0142ych Francuz\u00f3w&#8221;, kt\u00f3rych jednoczy wobec rosn\u0105cej inflacji i koszt\u00f3w \u017cycia strach przed ko\u0144cem miesi\u0105ca oraz nap\u0142ywem imigrant\u00f3w, a tak\u017ce niech\u0119\u0107 do wielkomiejskiego establishmentu. Lewicy, zw\u0142aszcza formacji M\u00e9lenchona, uda\u0142o si\u0119 dotrze\u0107 do m\u0142odych i wielkomiejskiej klasy \u015bredniej, kt\u00f3ra tak\u017ce coraz bardziej zaniepokojona jest malej\u0105c\u0105 si\u0142\u0105 nabywcz\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Jak przekonuj\u0105 francuscy socjologowie, kwestia si\u0142y nabywczej to nie tylko problem ekonomiczny. Zmieniaj\u0105 si\u0119 style \u017cycia i poj\u0119cie wolno\u015bci, kt\u00f3re coraz silniej zwi\u0105zane jest z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 dokonywania wyboru, a z kolei wyb\u00f3r w coraz wi\u0119kszym stopniu oznacza wyb\u00f3r oferty dost\u0119pnej na r\u00f3\u017cnych rynkach: towar\u00f3w i us\u0142ug, kulturowym, matrymonialnym i politycznym. Ograniczenie si\u0142y nabywczej zmniejsza mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyboru, a tym samym przestrze\u0144 wolno\u015bci tak\u017ce w odczuciu politycznym, a nie tylko konsumpcyjnym.<\/p>\n\n\n\n<p>Po wyborach w istotny spos\u00f3b zmieni si\u0119 struktura spo\u0142eczna francuskiej izby ni\u017cszej parlamentu. W dotychczasowej kadencji tylko jedna deputowana pochodzi\u0142a z klasy pracuj\u0105cej, w nowej kadencji ten udzia\u0142 b\u0119dzie wi\u0119kszy. Parlament b\u0119dzie te\u017c bardziej reprezentatywny. Co jednak oznacza b\u00f3l g\u0142owy dla Emmanuela Macrona, kt\u00f3ry straci\u0142 swobod\u0119 samodzielnego rz\u0105dzenia. <\/p>\n\n\n\n<p>W perspektywie kolejne przetasowania, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 mia\u0142y wp\u0142yw nie tylko na polityk\u0119 francusk\u0105, ale i europejsk\u0105. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Francuzi wybrali parlament funduj\u0105c sobie podstawy do trwa\u0142ego kryzysu politycznego. Formacja Emmanuela Macrona straci\u0142a bezwzgl\u0119dn\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107, w g\u0142osowaniu przepadli najbli\u017csi wsp\u00f3\u0142pracownicy prezydenta i niekt\u00f3rzy ministrowie. Najwi\u0119kszym zaskoczeniem bardzo wysoki wynik skrajnej  prawicy Marine  Le Pen.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6012,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,96],"tags":[245,206],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6011"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6011"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6011\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6020,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6011\/revisions\/6020"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6012"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6011"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6011"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6011"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}