![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/IMG_20240322_194350-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nObserwuj\u0105c codzienny Kij\u00f3w, rzec by si\u0119 chcia\u0142o, \u017ce \u017cycie toczy si\u0119 jak przed wojn\u0105, a mo\u017ce nawet intensywniej. W 2023 r. otworzy\u0142o si\u0119 w mie\u015bcie co\u015b ok. 20 nowych ksi\u0119gar\u0144, wszystkie maj\u0105 formu\u0142\u0119 klubokawiarni, gdzie do ksi\u0105\u017cki mo\u017cna napi\u0107 si\u0119 \u015bwietnej kawy, w niekt\u00f3rych miejscach co\u015b\u00a0przek\u0105si\u0107, dosta\u0107 piwo lub wino. Nowe obiekty to ksi\u0119garenki tak kameralne jak Skoworoda na Podole i tak du\u017ce jak Readeat niedaleko kompleksu olimpijskiego.<\/p>\n\n\n\n
Powstaj\u0105, bo w czasie wojny wzros\u0142o czytelnictwo ksi\u0105\u017cek, wydawcy te\u017c poczuli rosn\u0105cy popyt. I mimo wysokich cen ludzie wype\u0142niaj\u0105 ksi\u0119garnie, kupuj\u0105, a wydawcy pop\u0119dzaj\u0105\u00a0autor\u00f3w, by pisali i zaspokajali g\u0142\u00f3d s\u0142owa. Oczywi\u015bcie odr\u0119bnym zupe\u0142nie gatunkiem sta\u0142a si\u0119 literatura po\u015bwi\u0119cona wojnie: dzienniki, reporta\u017ce, wiersze. S\u0105 ju\u017c pierwsze utwory prozatorskie, rozwija si\u0119\u00a0wojenna dramaturgia.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3wnolegle Ukrai\u0144cy przek\u0142adaj\u0105\u00a0na pot\u0119g\u0119 to wszystko, co przek\u0142adamy i my – wojna nie zmieni\u0142a gust\u00f3w i zainteresowa\u0144, wi\u0119c Stephen King kr\u00f3luje i w Ukrainie, na p\u00f3\u0142kach mo\u017cna jednak odnale\u017a\u0107 akurat przet\u0142umaczonego Szczepana Twardocha („Pokora”), Wojciecha Tochmana, Wojciecha Orli\u0144skiego o Lemie.<\/p>\n\n\n\n
Pe\u0142ne s\u0105\u00a0nie tylko ksi\u0119garnie, imponuje tak\u017ce kijowski afisz – teatry s\u0105\u00a0pe\u0142ne, do wyboru operetka, opera i dziesi\u0105tki innych teatr\u00f3w. Spektakle poprzedza rytualna informacja o miejscu najbli\u017cszego schronu z uzupe\u0142nieniem: po odwo\u0142aniu alarmu lotniczego zapraszamy z powrotem na doko\u0144czenie przedstawienia.<\/p>\n\n\n\n
Jewhen Ho\u0142owacha, nestor ukrai\u0144skiej socjologii, szef Instytutu Socjologii Ukrai\u0144skiej Akademii Nauk, t\u0142umaczy ten wzrost aktywno\u015bci kulturalnej: to normalne, wojenne zagro\u017cenie pokazuje marno\u015b\u0107 spraw materialnych i wywo\u0142uje potrzeb\u0119 sensu, kt\u00f3rego dostarcza kultura, sfera ducha. Uczestnictwo w kulturze jest tak\u017ce prze\u017cywaniem wsp\u00f3lnoty konsoliduj\u0105cej si\u0119 wobec \u015bmiertelnego niebezpiecze\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
Ukrai\u0144cy nie maj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Putin robi i chce zrobi\u0107\u00a0dok\u0142adnie to, co my\u015bli – zlikwidowa\u0107 Ukrain\u0119 jako suwerenne pa\u0144stwo i dokona\u0107 eksterminacji Ukrai\u0144c\u00f3w jako narodu b\u0119d\u0105cego autonomicznym podmiotem historii. Jak mi to wyja\u015bnia\u0142a Sonia Koszkina, naczelna „Liweho Berehu”, gazety internetowej – odno\u015bnie do rosyjskich cel\u00f3w nie mam w\u0105tpliwo\u015bci ja i nie ma moja pi\u0119cioletnia c\u00f3rka. To wojna o przetrwanie.<\/p>\n\n\n\n
Ta w\u0142a\u015bnie stawka powoduje, \u017ce Ukrai\u0144cy czuj\u0105 si\u0119 dzi\u015b ogromnie rozczarowani postaw\u0105 swoich dw\u00f3ch najwi\u0119kszych sojusznik\u00f3w – Stan\u00f3w Zjednoczonych i Polski. Meandry chaotycznej polityki ameryka\u0144skiej blokuj\u0105 decyzje o pomocy wojskowej i finansowej. Op\u00f3\u017anienia przek\u0142adaj\u0105\u00a0si\u0119 na mniejsz\u0105 zdolno\u015b\u0107 bojow\u0105 armii, uzale\u017cnion\u0105 od dostaw amunicji i niekt\u00f3rych rodzaj\u00f3w uzbrojenia.<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli chodzi o Polsk\u0119, powodem rozczarowania s\u0105\u00a0oczywi\u015bcie blokady granicy. Ukrai\u0144cy nie rozumiej\u0105, jak mo\u017cna odcina\u0107 logistycznie od \u015bwiata pa\u0144stwo prowadz\u0105ce krwaw\u0105 wojn\u0119. Nie chodzi o transporty sprz\u0119tu wojskowego czy pomoc humanitarn\u0105, kt\u00f3re s\u0105 przepuszczane. To tylko drobna cz\u0119\u015b\u0107\u00a0problemu. Chodzi o mo\u017cliwo\u015b\u0107 funkcjonowania gospodarki, w tym przemys\u0142u zbrojeniowego, kt\u00f3ry potrzebuje np. do produkcji dron\u00f3w podzespo\u0142\u00f3w elektronicznych kupowanych u dostawc\u00f3w komercyjnych.<\/p>\n\n\n\n
Bez p\u0142ynnych dostaw produkcja spowalnia, malej\u0105 tak\u017ce wp\u0142ywy do bud\u017cetu z podatk\u00f3w i ce\u0142, a ka\u017cda hrywna pozyskana w ten spos\u00f3b przeznaczana jest na armi\u0119. Ka\u017cda hrywna mniej to mniej pieni\u0119dzy na zakup pocisk\u00f3w, dron\u00f3w, kamizelek kuloodpornych. Rachunek jest prosty, dlaczego nie chc\u0105\u00a0go uwzgl\u0119dni\u0107 protestuj\u0105cy na granicy? Dlaczego nie blokuj\u0105 granicy rosyjskiej i bia\u0142oruskiej, przecie\u017c tamt\u0119dy te\u017c idzie import \u017cywno\u015bci?<\/p>\n\n\n\n
Trudno na takie pytania odpowiada\u0107, a zadaj\u0105 je wszyscy – od kierowc\u00f3w Ubera przez dziennikarzy po deputowanych do Rady Najwy\u017cszej. Gdy poprosi\u0142em jednego z nich, Serhija Rachmanina, o komentarz do sytuacji na granicy, odpowiedzia\u0142 kr\u00f3tko: nie komentuj\u0119, czego nie rozumiem. Bo rzeczywi\u015bcie pr\u00f3ba t\u0142umaczenia logik\u0105 wewn\u0119trznej polityki polskiej staje si\u0119 \u017ca\u0142osna, gdy u\u015bwiadomi si\u0119 realn\u0105 cen\u0119, jak\u0105 za t\u0119 wojn\u0105 p\u0142ac\u0105 Ukrai\u0144cy. Przypomina o niej \u015bciana Monastyru Michaj\u0142owskiego, na kt\u00f3rej umieszczane s\u0105 zdj\u0119cia kolejnych poleg\u0142ych. Zaczyna brakowa\u0107 miejsca.<\/p>\n\n\n\n Kij\u00f3w mimo wojny, a mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego imponuje niezwyk\u0142a energi\u0105, impulsywnym \u017cyciem na przek\u00f3r ci\u0105g\u0142emu zagro\u017ceniu. Realno\u015b\u0107 wojny wy\u0142ania si\u0119 jednak nieustannie, najtragiczniej przypominaj\u0105c o sobie rosn\u0105c\u0105 list\u0105 poleg\u0142ych. <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6388,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[78],"tags":[125,348,248,291,240,251],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6387"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6387"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6387\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6396,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6387\/revisions\/6396"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6388"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6387"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6387"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6387"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/20231122_140500-1024x768.jpg\")