W niedziel\u0119 15 marca Francuzi rusz\u0105 do urn wyborczych wybiera\u0107 w\u0142adze lokalne. Tegoroczne wybory wyr\u00f3\u017cnia wykorzystanie sztucznej inteligencji. Po narz\u0119dzia oparte na SI si\u0119gaj\u0105 powszechnie kandydaci i r\u00f3wnie ch\u0119tnie ich wyborcy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wybory lokalne we Francji to przedsi\u0119wzi\u0119cie niezwyk\u0142e nie tylko ze wzgl\u0119du na zawsze wysok\u0105 w tym kraju temperatur\u0119 politycznych spor\u00f3w. Niedzielne g\u0142osowania (I tura) odb\u0119d\u0105 si\u0119 w 34875 gminach (tak policzy\u0142 tygodnik L\u201dExpress\u201d). S\u0105 w\u015br\u00f3d nich du\u017ce miasta i wsp\u00f3lnoty licz\u0105ce zaledwie kilkuset mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Nieustannie trwa wi\u0119c dyskusja o mo\u017cliwo\u015bci funkcjonowania takich o\u015brodk\u00f3w ale przypomina ona polskie dyskusje o konieczno\u015bci konsolidacji ma\u0142ych gmin. Czyli wywo\u0142uje wielkie emocje, a uczestnicy uruchamiaj\u0105 wszelkie mo\u017cliwe argumenty, od historycznych po ekonomiczne nie dochodz\u0105c jednak do porozumienia, kt\u00f3rego efektem by\u0142oby \u0142\u0105czenie wsp\u00f3lnot (poza nielicznymi wyj\u0105tkami).<\/p>\n\n\n\n
Najbardziej chyba spektakularnym przyk\u0142adem udanego \u0142\u0105czenia gmin jest ukrai\u0144ska reforma samorz\u0105dowa zapocz\u0105tkowana po Rewolucji godno\u015bci w 2014 r. Kluczowym elementem tego procesu by\u0142 proces konsolidacji, kt\u00f3ry zako\u0144czy\u0142 si\u0119 w 2020 r. Z ponad 11 tys. hromad powsta\u0142o ich 1469. Dobra lekcja dla Polski i Francji, na razie jednak Francuzi b\u0119d\u0105 wybiera\u0107 mer\u00f3w i cz\u0142onk\u00f3w rad gmin oraz miast. Komentatorzy zwracaj\u0105 uwag\u0119, \u017ce niezwyk\u0142a cech\u0105\u00a0tych wybor\u00f3w jest powszechne wykorzystanie narz\u0119dzi sztucznej inteligencji.<\/p>\n\n\n\n
Pojawi\u0142o si\u0119 wr\u0119cz has\u0142o \u201eAI szefem mojej kampanii wyborczej\u201d. Bo rzeczywi\u015bcie w gminach licz\u0105cych kilkuset wyborc\u00f3w nie spos\u00f3b wyobrazi\u0107 sobie kandydat\u00f3w zatrudniaj\u0105cych wieloosobowe sztaby. Udzia\u0142 w zmaganiach o lokaln\u0105 w\u0142adz\u0119 to raczej przedsi\u0119wzi\u0119cie wspomagane przez rodzin\u0119 i przyjaci\u00f3\u0142. A teraz dodatkowo przez AI.<\/p>\n\n\n\n
I tak AI wykorzystywana jest do tworzenia plakat\u00f3w, film\u00f3w, tekst\u00f3w program\u00f3w i podcast\u00f3w. Kandydaci u\u017cywaj\u0105 sztucznej inteligencji do pisania przem\u00f3wie\u0144, planowania strategii oraz ulepszania komunikacji z wyborcami. Technologia wspiera te\u017c mniejsze komitety, obni\u017caj\u0105c bariery wej\u015bcia dzi\u0119ki automatyzacji i profesjonalizacji materia\u0142\u00f3w. Popularne s\u0105 szczeg\u00f3lnie generatory grafiki, chatboty oraz narz\u0119dzia do syntezy audio i analizy odpowiedzi wyborc\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Ponadto AI umo\u017cliwia szybkie i jako\u015bciowo przyzwoite przygotowanie tre\u015bci kampanijnych. R\u00f3\u017cnice mi\u0119dzy zasobnymi komitetami a kandydatami pozbawionymi cho\u0107by partyjnego wsparcia zmniejszaj\u0105 si\u0119, a szanse wyr\u00f3wnuj\u0105. Narz\u0119dzia analityczne pozwalaj\u0105 precyzyjniej rozpoznawa\u0107 lokalne problemy, m.in. poprzez automatyczn\u0105 analiz\u0119 ankiet i opinii mieszka\u0144c\u00f3w. Dzi\u0119ki temu kandydaci mog\u0105 lepiej dopasowa\u0107 przekaz do potrzeb poszczeg\u00f3lnych spo\u0142eczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Prasowe doniesienia pokazuj\u0105 jednak, \u017ce wykorzystanie AI prowadzi tak\u017ce do patologii. Doskonale znamy je z codziennego korzystania z medi\u00f3w cyfrowych: fakenewsy wykorzystuj\u0105ce coraz cz\u0119\u015bciej metod\u0119 deepfake, nadmierne wykorzystanie \u201ekreatywno\u015bci\u201d system\u00f3w AI co prowadzi do wulgaryzacji przekazu i upowszechniania tandetnych wizualnie i tre\u015bciowo materia\u0142\u00f3w. Komentatorzy polityczni zwracaj\u0105 tak\u017ce uwag\u0119 na post\u0119puj\u0105c\u0105 standaryzacj\u0119 \u2013 wykorzystanie podobnych narz\u0119dzi AI przez konkuruj\u0105cych w tej samej przestrzeni i mierz\u0105cych si\u0119 z podobnymi problemami kandydat\u00f3w prowadzi do zbli\u017conych, banalnych przekaz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Na dok\u0142adniejsz\u0105 analiz\u0119 przyjdzie zapewne czas ju\u017c po wyborach, kiedy b\u0119dzie mo\u017cna oceni\u0107 efektywno\u015b\u0107 wykorzystania nowych technologii. Do jakiego stopnia rzeczywi\u015bcie b\u0119d\u0105 mia\u0142y wp\u0142yw na decyzje, kt\u00f3re zw\u0142aszcza w ma\u0142ych o\u015brodkach podejmowane s\u0105 oparciu o osobist\u0105 znajomo\u015b\u0107 kandydat\u00f3w. St\u0105d ci\u0105gle podstaw\u0105 mobilizacji poparcia jest bezpo\u015bredni kontakt i spotkania \u201etwarz\u0105 w twarz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Rewersem zastosowania AI przez lokalnych polityk\u00f3w jest powszechno\u015b\u0107 wykorzystania AI przez wyborc\u00f3w. Chatboty u\u0142atwiaj\u0105 por\u00f3wnywanie kandydat\u00f3w i poszukiwanie \u201enajlepszej opcji\u201d. Wiara, \u017ce system techniczny podpowie rzeczywi\u015bcie najlepszego kandydata mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 jednak z\u0142udna. Tak czy inaczej, Francuzi wkroczyli w epok\u0119 demokracji moderowanej przez sztuczn\u0105 inteligencj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Test wybor\u00f3w lokalnych jest niezwykle ciekawy i wa\u017cny. Za rok wybory o stawce narodowej \u2013 Emmanuel Macron ko\u0144czy drug\u0105 kadencj\u0119 i ju\u017c trwa walka o sukcesj\u0119. W walce tej sztaby wyborcze i wyborcy korzysta\u0107 b\u0119d\u0105 z narz\u0119dzi AI, z narz\u0119dzi tych te\u017c b\u0119d\u0105 korzysta\u0107 wszyscy zainteresowani wp\u0142ywem na ostateczny wynik. Jest ich sporo, nie tylko we Francji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W niedziel\u0119 15 marca Francuzi rusz\u0105 do urn wyborczych wybiera\u0107 w\u0142adze lokalne. Tegoroczne wybory wyr\u00f3\u017cnia wykorzystanie sztucznej inteligencji. Po narz\u0119dzia oparte na SI si\u0119gaj\u0105 powszechnie kandydaci i r\u00f3wnie ch\u0119tnie ich wyborcy.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6625,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[603,98,96,273,86],"tags":[245,380,302,404,206],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6624"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6624"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6624\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6626,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6624\/revisions\/6626"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6625"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6624"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6624"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6624"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}