{"id":695,"date":"2014-06-20T08:15:46","date_gmt":"2014-06-20T06:15:46","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=695"},"modified":"2014-06-20T09:49:48","modified_gmt":"2014-06-20T07:49:48","slug":"skandaliczna-demokracja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2014\/06\/20\/skandaliczna-demokracja\/","title":{"rendered":"Skandaliczna demokracja"},"content":{"rendered":"<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"\/\/player.vimeo.com\/video\/98349126?portrait=0\" width=\"500\" height=\"281\" frameborder=\"0\" webkitallowfullscreen mozallowfullscreen allowfullscreen><\/iframe> <\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/vimeo.com\/98349126\">LABORATORIUM PRZYSZ\u0141O\u015aCI 2014: Zrozumie\u0107 Rewolucj\u0119, Spotkanie VI. 25 lat + 1 dzie\u0144. \u017bycie po\/do rewolucji<\/a> from <a href=\"http:\/\/vimeo.com\/cswtv\">CSW TV<\/a> on <a href=\"https:\/\/vimeo.com\">Vimeo<\/a>.<\/p>\n<p>Skandale s\u0105 paliwem demokracji, przekonuje m.in. znakomity ameryka\u0144ski socjolog\u00a0Jeffrey C. Alexander. Bo skandale o\u017cywiaj\u0105 to, co jest istot\u0105 demokracji &#8211; sfer\u0119 obywatelsk\u0105 i debat\u0119 publiczn\u0105, zmuszaj\u0105c do ponownego okre\u015blenia, co jest dobre i z\u0142e, co wolno, a czego nie wolno w \u017cyciu publicznym. Debata publiczna zdaniem Alexandra ma zawsze charakter spolaryzowany, przebiega wok\u00f3\u0142 binarnych argument\u00f3w: je\u015bli ja jestem racjonalny, to adwersarz jest nieracjonalny, je\u015bli ja reprezentuj\u0119 interes publiczny, to adwersarz prywatny etc. <\/p>\n<p>Doskonale to wida\u0107 i w polskiej debacie, i w wielu komentarzach cho\u0107by pod poprzednim wpisem na moim blogu &#8211; nie tre\u015b\u0107 wpisu jest wa\u017cna, lecz okazja do konsolidacji wok\u00f3\u0142 pewnego zestawu warto\u015bci, kt\u00f3rego autor wpisu mo\u017ce by\u0107 reprezentantem lub by\u0107 z niego wykluczony (w\u00f3wczas cokolwiek zrobi, b\u0119dzie dowodzi\u0142o jego serwilizmu wobec w\u0142adzy). Najciekawsze wszak zawsze jest pytanie, co po skandalicznym o\u017cywieniu sfery publicznej pozostanie? Co si\u0119 zmieni w \u017cyciu publicznym?<\/p>\n<p><!--more-->Wszystko wskazuje, \u017ce raczej pr\u0119dzej ni\u017c p\u00f3\u017aniej dojdzie do wybor\u00f3w i zmieni si\u0119 uk\u0142ad w\u0142adzy. Niezale\u017cnie od tego, kto b\u0119dzie tworzy\u0142 rz\u0105d, scena polityczna ulegnie rekonstrukcji. Jak zauwa\u017cy\u0142 prof. Wawrzyniec Konarski, najwi\u0119kszym wygranym ma szans\u0119 zosta\u0107 Janusz Korwin-Mikke, przegranym Janusz Palikot. Pierwszy na scen\u0119 wejdzie, drugi ze sceny zejdzie. A ten pierwszy wejdzie, bo potrafi\u0142 zmobilizowa\u0107 elektorat ca\u0142kowicie zmarginalizowany przez si\u0142y polityczne g\u0142\u00f3wnego nurtu &#8211; m\u0142odzie\u017c, kt\u00f3r\u0105 odpu\u015bcili sobie wszyscy &#8211; i Platforma, i PiS, i ca\u0142a reszta. <\/p>\n<p>Po strachu, jakiego nap\u0119dzi\u0142a m\u0142odzie\u017c w 2012 r. podczas protest\u00f3w ACTA nasta\u0142 spok\u00f3j, mo\u017cna by\u0142o pozamiata\u0107 i cieszy\u0107 si\u0119 na powr\u00f3t wizj\u0105 m\u0142odych ludzi z <a href=\"http:\/\/polska.newsweek.pl\/dzieci-pokolenia-czasow-transformacji-co-z-nimi-bedzie-newsweek-pl,artykuly,285750,1.html\" target=\"_blank\"><strong>bajek Wojciecha Staszewskiego z &#8222;Newsweeka<\/strong>&#8222;<\/a>. W trakcie wybor\u00f3w do europarlamentu pokaza\u0142a si\u0119 jednak te\u017c inna frakcja polskiej m\u0142odo\u015bci. Na szcz\u0119\u015bcie w tym przypadku scena nie jest spolaryzowana i \u017cycie nie rozk\u0142ada si\u0119 mi\u0119dzy skrajno\u015bciami widocznymi w opisie Staszewskiego i w wynikach europarlamentarnych wybor\u00f3w.<\/p>\n<p>To szersze spektrum postaw, aspiracji, marze\u0144 i wynikaj\u0105cej ze\u0144 gotowo\u015bci do dzia\u0142ania omawiali\u015bmy 5 czerwca podczas fina\u0142owego spotkania<span style=\"text-decoration: underline;\"> <\/span>&#8222;<strong><a href=\"http:\/\/csw.art.pl\/index.php?action=tv&amp;g=5\" target=\"_blank\">Laboratorium przysz\u0142o\u015bci&#8221; w Centrum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej<\/a><\/strong> z udzia\u0142em Marceliny Zawiszy, kt\u00f3ra startowa\u0142a do Europarlamentu z listy Zielonych, Romana Kaw\u0119czy\u0144skiego i Miko\u0142aja Bendyka, warszawskich student\u00f3w (Miko\u0142aj opublikowa\u0142 niedawno w <strong><a href=\"http:\/\/www.krytykapolityczna.pl\/artykuly\/opinie\/20140618\/roczniki-90-z-nami-wszystko-ok\" target=\"_blank\">&#8222;Dzienniku Opinii&#8221; polemik\u0119 z tekstem Staszewskiego<\/a><\/strong>) oraz Paw\u0142a Kuczy\u0144skiego, cz\u0142onka Zespo\u0142u Analizy Ruch\u00f3w Spo\u0142ecznych, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 badania protest\u00f3w przeciwko ACTA (ich wyniki <strong><a href=\"http:\/\/zbiory.ecs.gda.pl\/images\/elfinder\/publikacje\/ECS_Seria-RAPORT_Obywatele-ACTA.pdf\" target=\"_blank\">zosta\u0142y niedawno opublikowane przez Europejskie Centrum Solidarno\u015bci<\/a><\/strong>). Zastanawiali\u015bmy si\u0119, co po ACTA zosta\u0142o &#8211; czy rzeczywi\u015bcie tylko wspomnienie, czy jednak co\u015b wi\u0119cej, rodzaj pokoleniowego do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re b\u0119dzie dojrzewa\u0107 do postaci nowych form zaanga\u017cowania, r\u00f3wnie\u017c politycznego?<\/p>\n<p>Ca\u0142y problem, \u017ce w tym przypadku mamy do czynienia nie tylko z tradycyjnym konfliktem mi\u0119dzypokoleniowym, nak\u0142ada si\u0119 na\u0144 p\u0119kni\u0119cie strukturalne &#8211; m\u0142odzi s\u0105 nie tylko m\u0142odsi, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c inni &#8211; maj\u0105 inaczej ukszta\u0142towan\u0105 podmiotowo\u015b\u0107, w ich <strong>indywiduacji <\/strong>(podkre\u015blam indywiduacj\u0119,\u00a0bo cz\u0119sto w pospiesznej lekturze czytana jest jak indywidualizacja, a chodzi o co\u015b zupe\u0142nie innego) udzia\u0142 bior\u0105 w niepor\u00f3wnanie wi\u0119kszym stopniu, ni\u017c w przypadku starszych pokole\u0144, cyfrowe technologie medialne i zwi\u0105zana z nimi kultura popularna. Ten rodzaj podmiotowo\u015bci Barry Wellman i Manuel Castells nazywaj\u0105 sieciowym indywidualizmem. Kto sam nie zna Sieci zbyt dobrze, dostrze\u017ce tylko indywidualizm, nie dostrzegaj\u0105c, \u017ce ma on silnie uspo\u0142eczniony charakter. Tyle tylko, \u017ce formy \u017cycia spo\u0142ecznego i dzia\u0142ania wsp\u00f3lnego sieciowych indywidualist\u00f3w s\u0105 koordynowane z wi\u0119kszym udzia\u0142em Sieci, a mniejszym tradycyjnych instytucji spo\u0142ecze\u0144stwa nowoczesnego.<\/p>\n<p>W rezultacie m\u0142odzi\/sieciowi indywiduali\u015bci nie potrzebuj\u0105 partii lub zwi\u0105zku zawodowego, by zorganizowa\u0107 masow\u0105 demonstracj\u0119, nie potrzebuj\u0105 biura podr\u00f3\u017cy, by wyjecha\u0107 na wakacje i w coraz mniejszym stopniu potrzebuj\u0105 szko\u0142y, by zdoby\u0107 potrzebne do \u017cycia kompetencje. A przynajmniej takie maj\u0105 przekonanie i wiedzeni tym przekonaniem organizuj\u0105 swoje \u017cycie. To \u017cycie jest jednak wielobarwne i nie mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce albo m\u0142odzi s\u0105 antysystemowymi korwinistami, albo wyalienowanymi konsumpcyjnymi indywidualistami. Spektrum symboliczne, za pomoc\u0105 kt\u00f3rego m\u0142odzi konstruuj\u0105 swoje to\u017csamo\u015bci ideowe i polityczne jest znacznie bogatsze, nie zawsze bardzo konsekwentne, bo i dynamika konstruowana to\u017csamo\u015bci jest inna ni\u017c kiedy\u015b. Przypomina bardziej nieustann\u0105 komutacj\u0119 w\u0119z\u0142\u00f3w w sieci ni\u017c trwa\u0142e przywi\u0105zanie do jednego wzorca, co umo\u017cliwia taktyczn\u0105 elastyczno\u015b\u0107 polegaj\u0105c\u0105 na zawieszaniu tych aspekt\u00f3w to\u017csamo\u015bci, kt\u00f3re utrudniaj\u0105 osi\u0105gni\u0119cie celu. Wida\u0107 to by\u0142o podczas protest\u00f3w przeciwko ACTA, kiedy wsp\u00f3lnie walczyli anarchi\u015bci z przedstawicielami narodowej prawicy, zawieszaj\u0105c w ramach taktyki &#8222;no logo&#8221; swoj\u0105 polityczn\u0105 identyczno\u015b\u0107. Ju\u017c 11 listopada akurat to w\u0142a\u015bnie ta identyczno\u015b\u0107 by\u0142a podstaw\u0105 mobilizacji.<\/p>\n<p>Obecne przesilenie umo\u017cliwia otwarcie sceny politycznej. Nie musi ono polega\u0107 jedynie na wej\u015bciu do Sejmu Janusza Korwin-Mikkego na barkach swoich hunwejbin\u00f3w. Kto jednak dostrze\u017ce, a co wa\u017cniejsze tak\u017ce zrozumie now\u0105 podmiotowo\u015b\u0107 i rosn\u0105c\u0105 ch\u0119\u0107 zaanga\u017cowania ze strony m\u0142odych, i stworzy adekwatn\u0105 do niej ofert\u0119 programow\u0105? Na razie nie wida\u0107 takich znak\u00f3w ze strony \u017cadnej z sejmowych partii. <\/p>\n<p>Czy wykrystalizuje si\u0119 jaka\u015b nowa si\u0142a? Czy te\u017c raczej zamiast partii powstawa\u0107 b\u0119d\u0105 nowe ruchy spo\u0142eczne naciskaj\u0105ce na system od zewn\u0105trz? Chyba jeszcze trudniej odpowiedzie\u0107 na pytanie o to, kto i po co nagrywa\u0142 polskich polityk\u00f3w. Skoro dali si\u0119 nagra\u0107, pokazali \u017ce sami ju\u017c chyba nie rozumiej\u0105 \u015bwiata, w kt\u00f3rym \u017cyj\u0105 i kt\u00f3rym pr\u00f3buj\u0105 zarz\u0105dza\u0107, czas wi\u0119c na zmian\u0119 warty i wietrzenie ca\u0142ej klasy (politycznej).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>LABORATORIUM PRZYSZ\u0141O\u015aCI 2014: Zrozumie\u0107 Rewolucj\u0119, Spotkanie VI. 25 lat + 1 dzie\u0144. \u017bycie po\/do rewolucji from CSW TV on Vimeo. Skandale s\u0105 paliwem demokracji, przekonuje m.in. znakomity ameryka\u0144ski socjolog\u00a0Jeffrey C. Alexander. Bo skandale o\u017cywiaj\u0105 to, co jest istot\u0105 demokracji &#8211; sfer\u0119 obywatelsk\u0105 i debat\u0119 publiczn\u0105, zmuszaj\u0105c do ponownego okre\u015blenia, co jest dobre i z\u0142e, co [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,55,56,177,15,189,24,49,120,6,124,73,66,86,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/695"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=695"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/695\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":700,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/695\/revisions\/700"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=695"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=695"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=695"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}