http:\/\/youtu.be\/IIO-NK-qhyY<\/p>\n
Tydzie\u0144 temu, w Bo\u017ce Cia\u0142o, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce Monika Olejnik skutecznie odwo\u0142a\u0142a premiera i jego rz\u0105d. Jej dramatyczna puenta na koniec konferencji prasowej i bezradno\u015b\u0107 Donalda Tuska, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce by\u0142y kwintesencj\u0105 sytuacji. Min\u0105\u0142 tydzie\u0144 i wszystko wygl\u0105da inaczej – Tusk przeszed\u0142 do ofensywy, poprosi\u0142 Sejm o wotum zaufania i oczywi\u015bcie je otrzyma\u0142. W du\u017cej mierze dzi\u0119ki pomocy opozycji, kt\u00f3ra m\u00f3wi o trupie Tuska p\u0142yn\u0105cym Wis\u0142\u0105, tyle tylko, \u017ce nie m\u00f3wi, czy ten trup jest bli\u017cej Krakowa, czy Gda\u0144ska. Bo samo stwierdzenie, \u017ce kiedy\u015b w\u0142adza Tuska si\u0119 sko\u0144czy, nie jest rewelacj\u0105 – takie s\u0105 prawa biologii i demokracji.
\n
\nPremier jeszcze tydzie\u0144 temu bezradny podczas spotkania z dziennikarzami, wczoraj w Sejmie ubra\u0142 si\u0119 w kostium m\u0119\u017ca stanu odwo\u0142uj\u0105cego si\u0119 do mechanizmu demokratycznego, by odnowi\u0107 mandat na sprawowanie w\u0142adzy. Pokaza\u0142 przy okazji, \u017ce publiczna debata oscyluje mi\u0119dzy skrajno\u015bciami wyra\u017caj\u0105cymi si\u0119 w pytaniach: gdzie jest w\u0142adza i gdzie je w\u0142adza? Niekt\u00f3rym te dwa pytania zlewaj\u0105 si\u0119 w jedno, wi\u0119c potem te\u017c maj\u0105 trudno\u015bci z analiz\u0105 rzeczywisto\u015bci. A pytanie, gdzie jest obecnie w\u0142adza w Polsce, ma kluczowe znaczenie.<\/p>\n
Jeszcze tydzie\u0144 temu wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce rz\u0105dz\u0105 media. Ale media tak si\u0119 zafascynowa\u0142y sob\u0105, \u017ce zapomnia\u0142y lekcji ostatnich lat – \u017ce maj\u0105 coraz mniejszy wp\u0142yw na rzeczywisto\u015b\u0107 i podobnie jak klasa polityczna odklejaj\u0105 si\u0119 od spo\u0142ecznego \u015bwiata. <\/p>\n
D\u0142ugo rozmawiali\u015bmy o tym z prof. Tomaszem Szlendakiem, socjologiem z Uniwersytetu Miko\u0142aja Kopernika, kt\u00f3ry jest przekonany, \u017ce w sensie spo\u0142ecznym ca\u0142a afera minie bez wi\u0119kszych konsekwencji. Jest poza radarem „milcz\u0105cej wi\u0119kszo\u015bci”, kt\u00f3ra gazet nie czyta i program\u00f3w informacyjnych nie ogl\u0105da. A je\u015bli co\u015b mobilizuje, to sprawy o podtek\u015bcie religijno-obyczajowym. Na W\u0119grzech s\u0142ynna „afera ta\u015bmowa” wywo\u0142a\u0142a masowe protesty i wynios\u0142a do w\u0142adzy Viktora Orbana. W Polsce, w okresie najwi\u0119kszego nasilenia naszej afery, do dzia\u0142ania mobilizuje spektakl „Golgota Picnic”.<\/p>\n
W efekcie Donald Tusk dostrzeg\u0142, \u017ce opozycja jest w istocie bezsilna i mo\u017ce przyst\u0105pi\u0107 do kontrofensywy, by odbudowa\u0107 straty, jakie wywo\u0142a\u0142 o tydzie\u0144 wcze\u015bniejszy kryzys – g\u0142osowanie w sprawie immunitetu Mariusza Kami\u0144skiego. <\/p>\n
Wtedy ujawni\u0142y si\u0119 p\u0119kni\u0119cia w samej Platformie, kt\u00f3re rzeczywi\u015bcie grozi\u0142y rozpadem obozu w\u0142adzy. Afera pods\u0142uchowa zamiast ten kryzys pog\u0142\u0119bi\u0107, doprowadzi\u0142a do konsolidacji obozu w\u0142adzy. I wzrostu znaczenia nowej si\u0142y politycznej powstaj\u0105cej wok\u00f3\u0142 Janusza Korwin-Mikkego. Stracili kelnerzy, restauratorzy i opozycja. Dzi\u015b wiadomo, gdzie jest w\u0142adza. Gdzie b\u0119dzie po wyborach, niezale\u017cnie od tego, czy odb\u0119d\u0105 si\u0119 w normalnym, czy przyspieszonym terminie?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
http:\/\/youtu.be\/IIO-NK-qhyY Tydzie\u0144 temu, w Bo\u017ce Cia\u0142o, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce Monika Olejnik skutecznie odwo\u0142a\u0142a premiera i jego rz\u0105d. Jej dramatyczna puenta na koniec konferencji prasowej i bezradno\u015b\u0107 Donalda Tuska, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce by\u0142y kwintesencj\u0105 sytuacji. Min\u0105\u0142 tydzie\u0144 i wszystko wygl\u0105da inaczej – Tusk przeszed\u0142 do ofensywy, poprosi\u0142 Sejm o wotum zaufania i oczywi\u015bcie je otrzyma\u0142. W […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,56,15,20,49,120,6,9,44,50],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/714"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=714"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/714\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":718,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/714\/revisions\/718"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=714"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=714"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=714"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}