{"id":769,"date":"2014-09-11T10:49:45","date_gmt":"2014-09-11T08:49:45","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=769"},"modified":"2014-09-11T11:57:03","modified_gmt":"2014-09-11T09:57:03","slug":"11-wrzesnia-koniec-konca-historii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2014\/09\/11\/11-wrzesnia-koniec-konca-historii\/","title":{"rendered":"11 wrze\u015bnia. Koniec ko\u0144ca historii"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

\u017beby nie zapomnie\u0107<\/p><\/div>\n

Ci\u0105gle \u017cyjemy w cieniu 11 wrze\u015bnia 2001 r. Ten moment rozpocz\u0105\u0142 now\u0105 epok\u0119 w historii – swoiste interregnum, polegaj\u0105ce na ko\u0144cu hegemonii USA i rozpocz\u0119ciu procesu szukania nowego, realnego, a nie utopijnego \u0142adu \u015bwiata po upadku komunizmu (nie koniec historii, jak chcia\u0142 w 1989 r. Francis Fukuyama, lecz prawdziwy pocz\u0105tek nowej historii). Dzi\u015b, wraz z wojn\u0105 na\u00a0Ukrainie i ofensyw\u0105 fundamentalistyczn\u0105 na Bliskim Wschodzie, interregnum wkracza w faz\u0119 chaosu, z kt\u00f3rego by\u0107 mo\u017ce, jak pisa\u0142 wielokrotnie Immanuel Wallerstein, wy\u0142oni si\u0119 nowy globalny \u0142ad. Lub nie\u0142ad. Tego jeszcze nie wiemy. \u017beby jednak nie zapomnie\u0107, poni\u017cej link do Epilogu z mojej \u201eZatrutej studni”<\/a><\/strong>. Ksi\u0105\u017ck\u0119 t\u0119 napisa\u0142em w\u0142a\u015bnie w odpowiedzi na 11 wrze\u015bnia – jako pr\u00f3b\u0119 zrozumienia i osobistego porachunku z histori\u0105.<\/p>\n

Rozdzia\u0142 ten otwieraj\u0105 dwa cytaty:<\/p>\n

\n
\n
\n

(…)
\nMusisz opiewa\u0107 okaleczony \u015bwiat.
\nPatrzy\u0142e\u015b<\/span>\u00a0na eleganckie jachty i okr\u0119ty;
\njeden z nich mia\u0142<\/span>\u00a0<\/span>przed sob\u0105<\/span>\u00a0d\u0142ug\u0105<\/span>\u00a0<\/span>podr\u00f3\u017c, na inny czeka\u0142<\/span>a tylko s\u0142<\/span>ona nico\u015b\u0107.
\nWidzia\u0142e\u015b<\/span>\u00a0uchod\u017aco\u0301w, kto\u0301rzy szli donik\u0105<\/span>d, s\u0142<\/span>ysza\u0142<\/span>e\u015b oprawco\u0301w, kto\u0301rzy rado\u015bnie \u015bpiewali. <\/span><\/p>\n

Powiniene\u015b opiewa\u0107 okaleczony \u015bwiat. (…) <\/span><\/p>\n

Adam Zagajewski, Spro\u0301buj opiewa\u0107 okaleczony \u015bwiat <\/span><\/p>\n

…my, wspo\u0301\u0142<\/span>cze\u015bni ofiar zamordowanych w tych krwawych dniach, czy\u017c mogli\u015bmy zachowa\u0107 dar generalizowania idei, abstrakcyjnych rozwa\u017ca\u0144, oddzielenia si\u0119 na chwil\u0119 od naszych wra\u017ce\u0144, aby je analizowa\u0107? Nie, dzi\u015b jeszcze nawet nasz rozum nie mo\u0301g\u0142by<\/span>\u00a0zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do tego niepoj\u0119tego czasu. Os\u0105<\/span>dzi\u0107 to wydarzenie, jak\u0105<\/span>kolwiek daliby\u015bmy mu nazw\u0119, znaczy\u0142<\/span>oby wprowadzi\u0107 je w porz\u0105<\/span>dek rzeczy istniej\u0105<\/span>cych, idei, dla kto\u0301rych istnia\u0142<\/span>y ju\u017c wyra\u017cenia. Na ten potworny obraz wszystkie chwile powracaj\u0105<\/span>\u00a0<\/span>w duszy, dr\u017cymy, zapalamy si\u0119, chcemy walczy\u0107, pragniemy umrze\u0107; ale my\u015bl nie mo\u017ce jeszcze uchwyci\u0107 si\u0119 \u017cadnego z tych wspomnie\u0144, sensacje, jakie one rodz\u0105<\/span>, absorbuj\u0105<\/span>\u00a0<\/span>wszystkie nasze si\u0142<\/span>y. <\/span><\/p>\n

Germaine de Stae\u0308l, O wp\u0142<\/span>ywie nami\u0119tno\u015bci na szcz\u0119\u015bcie jednostek i narodo\u0301w.<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ci\u0105gle \u017cyjemy w cieniu 11 wrze\u015bnia 2001 r. Ten moment rozpocz\u0105\u0142 now\u0105 epok\u0119 w historii – swoiste interregnum, polegaj\u0105ce na ko\u0144cu hegemonii USA i rozpocz\u0119ciu procesu szukania nowego, realnego, a nie utopijnego \u0142adu \u015bwiata po upadku komunizmu (nie koniec historii, jak chcia\u0142 w 1989 r. Francis Fukuyama, lecz prawdziwy pocz\u0105tek nowej historii). Dzi\u015b, wraz z […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[141,24,20,49,120,8,95,6,9,73,16,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/769"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=769"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/769\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":773,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/769\/revisions\/773"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=769"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=769"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=769"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}