Wi\u0119kszo\u015b\u0107 nauczycieli przyzwyczai\u0142a si\u0119, \u017ce w szkole nic nie zagra\u017ca ich pozycji. Trudno wi\u0119c im znale\u017a\u0107 pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego mieliby nale\u017ce\u0107 do zwi\u0105zku zawodowego. Karta Nauczyciela gwarantuje bowiem wszystkim zatrudnionym na podstawie mianowania jednakowe prawa. Przynale\u017cno\u015b\u0107 do zwi\u0105zku rozpatruje si\u0119 wi\u0119c w kategoriach kosztu, kt\u00f3ry trzeba ponie\u015b\u0107 (nale\u017cy op\u0142aci\u0107 comiesi\u0119czn\u0105 sk\u0142adk\u0119) i \u017cadnego zysku. Przed czym bowiem mia\u0142by zwi\u0105zek broni\u0107 nauczyciela, skoro broni go w wystarczaj\u0105cym stopniu sama Karta?<\/p>\n
Obecny system skazuje na degeneracj\u0119 przede wszystkim nauczycielskie zwi\u0105zki zawodowe, kt\u00f3rych szeregi z ka\u017cdym rokiem si\u0119 przerzedzaj\u0105. M\u0142odzi prawie w og\u00f3le si\u0119 do nich nie zapisuj\u0105, a starzy masowo dezerteruj\u0105. Obecnie do zwi\u0105zk\u00f3w nale\u017c\u0105 tylko pasjonaci, ludzie o okre\u015blonych pogl\u0105dach politycznych i ci, kt\u00f3rzy s\u0105 z przyzwyczajenia. To zdecydowana mniejszo\u015b\u0107, np. w moim liceum do zwi\u0105zk\u00f3w nale\u017cy co czwarty nauczyciel, co i tak jest wy\u015bmienitym wynikiem. S\u0105 szko\u0142y, gdzie zwi\u0105zki pad\u0142y, wypisali si\u0119 z nich wszyscy nauczyciele, w innych wegetuj\u0105 przy stanie dw\u00f3ch-trzech os\u00f3b. Nikogo by nie zdziwi\u0142o, gdyby zwi\u0105zki zamar\u0142y ca\u0142kowicie. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 nauczycieli wcale by po nich nie p\u0142aka\u0142a.<\/p>\n
Nauczyciele s\u0105 nieufni wobec zwi\u0105zk\u00f3w i zadufani w sobie. W og\u00f3le nie bior\u0105 pod uwag\u0119, \u017ce rz\u0105d w nied\u0142ugim czasie wypu\u015bci z uwi\u0119zi tr\u0105b\u0119 powietrzn\u0105, kt\u00f3ra rozbije dotychczasowy \u015bwiat nauczycielskich przywilej\u00f3w. Sko\u0144czy si\u0119 nasze samozadowolenie z wakacji i ferii, z 18-godzinnego pensum, z gwarancji zatrudnienia, z prawa do p\u0142atnych nadgodzin, rocznych urlop\u00f3w dla poratowania zdrowia, z trzynastek, z pensji wyp\u0142acanej z g\u00f3ry, z nagr\u00f3d jubileuszowych co pi\u0119\u0107 lat itd.<\/p>\n
W czasach stagnacji i poczucia bezpiecze\u0144stwa zwi\u0105zki wydaj\u0105 si\u0119 niepotrzebne. Dopiero gdy przejdzie przez szko\u0142y rz\u0105dowa tr\u0105ba powietrzna, gdy nastanie czas nadu\u017cy\u0107 pracowniczych, gdy stracimy wszystko, co mamy, wtedy dopiero nauczyciele u\u015bwiadomi\u0105 sobie, \u017ce potrzebne im s\u0105 zwi\u0105zki. Wielu pracownik\u00f3w o\u015bwiaty nie zazna\u0142o w swojej zawodowej karierze \u017cadnego zagro\u017cenia. Taka sytuacja okaza\u0142a si\u0119 gwo\u017adziem do trumny zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych. Gdy 600-tysi\u0119czna armia nauczycieli, bardzo kosztowna dla bud\u017cetu, dzia\u0142a bez uzwi\u0105zkowienia, sama prosi si\u0119 o bezwzgl\u0119dn\u0105, unicestwiaj\u0105c\u0105 przemian\u0119. Likwidacja Karty Nauczyciela w og\u00f3le nie przera\u017ca zwi\u0105zk\u00f3w. Ludzie, kt\u00f3rzy w nich dzia\u0142aj\u0105, dobrze wiedz\u0105, \u017ce po likwidacji Karty nast\u0105pi odrodzenie ruchu zwi\u0105zkowego. Obna\u017ceni, pozbawieni poczucia bezpiecze\u0144stwa nauczyciele b\u0119d\u0105 wali\u0107 do zwi\u0105zk\u00f3w drzwiami i oknami. Tylko \u017ce wtedy b\u0119dzie za p\u00f3\u017ano\u00a0– straconego czasu nikt bowiem nie cofnie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wi\u0119kszo\u015b\u0107 nauczycieli przyzwyczai\u0142a si\u0119, \u017ce w szkole nic nie zagra\u017ca ich pozycji. Trudno wi\u0119c im znale\u017a\u0107 pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego mieliby nale\u017ce\u0107 do zwi\u0105zku zawodowego. Karta Nauczyciela gwarantuje bowiem wszystkim zatrudnionym na podstawie mianowania jednakowe prawa. Przynale\u017cno\u015b\u0107 do zwi\u0105zku rozpatruje si\u0119 wi\u0119c w kategoriach kosztu, kt\u00f3ry trzeba ponie\u015b\u0107 (nale\u017cy op\u0142aci\u0107 comiesi\u0119czn\u0105 sk\u0142adk\u0119) i \u017cadnego zysku. Przed […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1046"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1046"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1046\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1046"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1046"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1046"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}