W mojej szkole trwa dyskusja na temat r\u00f3wnego podzia\u0142u obowi\u0105zk\u00f3w. Mam wra\u017cenie, \u017ce czara goryczy zaczyna si\u0119 przelewa\u0107 i ludzie dojrzeli do tego, aby jasno i wyra\u017anie powiedzie\u0107, co ich boli. Chocia\u017c mo\u017ce si\u0119 myl\u0119 i spraw\u0119 uda si\u0119 za\u0142agodzi\u0107, a dojrzewaj\u0105cy bunt oka\u017ce si\u0119 burz\u0105 w szklance wody. Tak naprawd\u0119 wszystko w r\u0119kach dyrekcji.<\/p>\n
Co boli ludzi najbardziej? Przede wszystkim przydzia\u0142 wychowawstwa. Jak to jest, \u017ce niekt\u00f3rzy nauczyciele w ci\u0105gu kilkudziesi\u0119ciu lat pracy nigdy nie byli wychowawcami? Je\u015bli si\u0119 nie nadaj\u0105 do wychowywania, to czy nadaj\u0105 si\u0119 do bycia nauczycielami? Czy mo\u017cna by\u0107 nauczycielem, nie do\u015bwiadczaj\u0105c pracy wychowawczej? Poza tym chodzi o poczucie sprawiedliwo\u015bci spo\u0142ecznej, o pragnienie, aby by\u0107 traktowanym r\u00f3wno. Je\u015bli kto\u015b mo\u017ce wym\u00f3wi\u0107 si\u0119 od wychowawstwa, to inni te\u017c tak chc\u0105.<\/p>\n
Ludzi boli te\u017c, \u017ce jednym dok\u0142ada si\u0119 obowi\u0105zk\u00f3w, np. w postaci klas z poszerzon\u0105 nauk\u0105 danego przedmiotu, a inni koledzy mog\u0105 przez szereg lat uczy\u0107 podstaw. Obowi\u0105zki s\u0105 niewsp\u00f3\u0142mierne. Inaczej si\u0119 pracuje z uczniami, kt\u00f3rym zale\u017cy na jak najwy\u017cszych wynikach z matury, inaczej z takimi, kt\u00f3rzy chc\u0105 tylko zda\u0107 i z poca\u0142owaniem r\u0119ki przyjm\u0105 30 procent. Dlaczego jedni nauczyciele rok w rok otrzymuj\u0105 klasy, kt\u00f3re wymagaj\u0105 wi\u0119cej pracy, a inni mog\u0105 mie\u0107 l\u017cej?<\/p>\n
To nie wszystko, o czym dyskutujemy. Ludzie s\u0105 rozdra\u017cnieni z powodu niejasnych zasad oceniania naszej pracy. Nie wiadomo, jakie czynno\u015bci podobaj\u0105 si\u0119 dyrekcji najbardziej, jakie s\u0105 \u015brednio notowane, a kt\u00f3re w og\u00f3le nie s\u0105 brane pod uwag\u0119. Czy punktualne przychodzenie do pracy jest takim samym sukcesem, jak solidne przygotowanie uczni\u00f3w do matury? Czy idealne wype\u0142nianie dziennika ma tak\u0105 sam\u0105 warto\u015b\u0107, jak wykazanie si\u0119 uczniem, kt\u00f3ry zosta\u0142 laureatem olimpiady?<\/p>\n
Jest wiele spraw, kt\u00f3re denerwuj\u0105 nauczycieli mojej szko\u0142y, ale nie o wszystkim mog\u0119 pisa\u0107. Dzisiaj te\u017c nami\u0119tnie dyskutowali\u015bmy w pokoju nauczycielskim, ale koledzy prosili mnie, abym nie ujawnia\u0142 tego na blogu. Spe\u0142niam pro\u015bb\u0119 i nie pisz\u0119.<\/p>\n
A co mnie dra\u017cni najbardziej? Najbardziej denerwuje mnie postawa, \u017ce nasze gadanie nic nie da i \u017ce powinni\u015bmy ca\u0142\u0105 sytuacj\u0119 przetrzyma\u0107. Powtarzam, aby nie umkn\u0119\u0142o: przetrzyma\u0107. Po co denerwowa\u0107 prze\u0142o\u017conych? – m\u00f3wi\u0105 niekt\u00f3rzy. Uwa\u017caj\u0105, \u017ce trzeba si\u0119 zamkn\u0105\u0107, bo mo\u017ce by\u0107 jeszcze gorzej. Taka postawa denerwuje mnie najbardziej. Gdybym uwa\u017ca\u0142 serio, \u017ce moje gadanie nic nie da i \u017ce nie ma w tym \u017cadnego sensu, to jeszcze dzi\u015b strzeli\u0142bym sobie w \u0142eb. A je\u015bli nie m\u00f3g\u0142bym strzeli\u0107, bo ostatnio w \u0141odzi trudno o bro\u0144, to przynajmniej przy\u0142o\u017cy\u0142bym sobie rozgrzane \u017celazko do ty\u0142ka. Niech boli. Niech bardzo mocno boli, jak to oparzenie. Bo gdy g\u0142upota mocno nie boli, to ju\u017c zostanie z cz\u0142owiekiem na zawsze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W mojej szkole trwa dyskusja na temat r\u00f3wnego podzia\u0142u obowi\u0105zk\u00f3w. Mam wra\u017cenie, \u017ce czara goryczy zaczyna si\u0119 przelewa\u0107 i ludzie dojrzeli do tego, aby jasno i wyra\u017anie powiedzie\u0107, co ich boli. Chocia\u017c mo\u017ce si\u0119 myl\u0119 i spraw\u0119 uda si\u0119 za\u0142agodzi\u0107, a dojrzewaj\u0105cy bunt oka\u017ce si\u0119 burz\u0105 w szklance wody. Tak naprawd\u0119 wszystko w r\u0119kach dyrekcji. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1131"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1131"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1131\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1131"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1131"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1131"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}