Na maturze z j\u0119zyka polskiego ka\u017cemy uczniom pisa\u0107 wypracowanie. Dotyczy ono literatury, np. wiersza, fragmentu prozy. Jest to egzamin obowi\u0105zkowy, zdaj\u0105 go wszyscy, zar\u00f3wno kandydaci do studi\u00f3w humanistycznych, jak i wybieraj\u0105cy si\u0119 na politechnik\u0119.<\/p>\n
Umiej\u0119tno\u015b\u0107 interpretowania literatury jest konieczna, aby uzyska\u0107 prawo do podj\u0119cia studi\u00f3w. Natomiast egzamin ustny z j\u0119zyka polskiego traktowany jest po macoszemu\u00a0– ka\u017cdy go zdaje, rezultat nie ma znaczenia, gdy\u017c na \u017cadnym kierunku studi\u00f3w nie bierze si\u0119 pod uwag\u0119 wyniku matury ustnej z j\u0119zyka polskiego, nawet na polonistyce nie ma on znaczenia. Ustn\u0105 matur\u0119 wystarczy zda\u0107 na minimalnym poziomie 30 proc. i mo\u017cna studiowa\u0107 cho\u0107by prawo i dowoln\u0105 filologi\u0119. Chodz\u0105 te\u017c s\u0142uchy, \u017ce matura ustna ma zosta\u0107 zlikwidowana.<\/p>\n
MEN uzna\u0142 wi\u0119c, \u017ce wa\u017cniejsz\u0105 umiej\u0119tno\u015bci\u0105 jest pisanie o literaturze ni\u017c sprawno\u015b\u0107 wypowiadania si\u0119 w mowie. Nie lekcewa\u017c\u0119 sprawno\u015bci pisania, jedynie zwracam uwag\u0119, \u017ce w edukacji traktuje si\u0119 te umiej\u0119tno\u015bci ra\u017c\u0105co nier\u00f3wno. Ucze\u0144 mo\u017ce nie umie\u0107 m\u00f3wi\u0107, jedynie duka\u0107, a matur\u0119 zda i p\u00f3jdzie na dowolne studia, nawet humanistyczne. Wystarczy, \u017ce potrafi pisa\u0107 wg schematu bzdety o literaturze. Niczym innym przecie\u017c nie jest obecna forma matury pisemnej, jak \u0107wiczeniem uczni\u00f3w w sztuce pisania bzdet\u00f3w o lekturach.<\/p>\n
Rozumiem, \u017ce sztuka pisania by\u0142a wa\u017cna kilkadziesi\u0105t lat temu, gdy wysy\u0142ano do siebie d\u0142ugie listy. Jednak dzisiaj wa\u017cniejsza jest sprawno\u015b\u0107 w mowie. Pisanie za\u015b, je\u015bli ju\u017c si\u0119 przydaje, wyst\u0119puje w formach kr\u00f3tkich, zupe\u0142nie innych od tych, do jakich wdra\u017camy uczni\u00f3w z powodu matury na lekcjach polskiego.<\/p>\n
Jest taka zasada, \u017ce kie\u0142basy powinny by\u0107 d\u0142ugie, natomiast nasze wypowiedzi kr\u00f3tkie. Tymczasem matura jest tak skonstruowana, \u017ce sprawdza\u00a0– zar\u00f3wno na poziomie podstawowym, ja i rozszerzonym\u00a0– umiej\u0119tno\u015b\u0107 d\u0142ugiego pisania, powtarzam, d\u0142ugiego pisania o bzdetach. Komu to potrzebne, co dzi\u0119ki temu umiej\u0105 absolwenci?<\/p>\n
Uwa\u017cam, \u017ce matura powinna sprawdza\u0107 umiej\u0119tno\u015bci przydatne w studiowaniu, w pracy oraz w \u017cyciu. Nie pot\u0119pia\u0142bym \u0107wicze\u0144 w sztuce pisania wypracowa\u0144 o literaturze, gdyby ich skutkiem by\u0142 chocia\u017c wzrost czytelnictwa. Tymczasem tak nie jest. Przez wiele lat na lekcjach j\u0119zyka ojczystego uczymy wi\u0119c dzieci czego\u015b, co kompletnie nie ma znaczenia, tj. jak pisa\u0107 rozwlek\u0142e teksty. Zaniedbujemy przy tym wa\u017cn\u0105 w dzisiejszym \u015bwiecie sprawno\u015b\u0107, tj. jak m\u00f3wi\u0107 kr\u00f3tko i na temat. Zmie\u0144my spos\u00f3b uczenia i egzaminy z j\u0119zyka polskiego, inaczej m\u0142odzie\u017c przerzuci si\u0119 ca\u0142kowicie na j\u0119zyk angielski, a my b\u0119dziemy rozpacza\u0107, \u017ce ojczyzna kona.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na maturze z j\u0119zyka polskiego ka\u017cemy uczniom pisa\u0107 wypracowanie. Dotyczy ono literatury, np. wiersza, fragmentu prozy. Jest to egzamin obowi\u0105zkowy, zdaj\u0105 go wszyscy, zar\u00f3wno kandydaci do studi\u00f3w humanistycznych, jak i wybieraj\u0105cy si\u0119 na politechnik\u0119. Umiej\u0119tno\u015b\u0107 interpretowania literatury jest konieczna, aby uzyska\u0107 prawo do podj\u0119cia studi\u00f3w. Natomiast egzamin ustny z j\u0119zyka polskiego traktowany jest po macoszemu\u00a0– […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1200"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1200"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1200\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1200"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1200"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1200"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}