zobacz info<\/a>). Bohaterem sztuki jest nauczyciel, kt\u00f3ry nie wytrzyma\u0142 i pewnego dnia zacz\u0105\u0142 strzela\u0107 do swojej klasy. Zabi\u0142 par\u0119 os\u00f3b, wi\u0119kszo\u015b\u0107 mocno porani\u0142. Opr\u00f3cz kary wi\u0119zienia kazano mu je\u017adzi\u0107 po szko\u0142ach i rozmawia\u0107 z nauczycielami o agresji. Bo przecie\u017c agresja to nie tylko sprawa uczni\u00f3w. Tak\u017ce nauczycielom puszczaj\u0105 nerwy i maj\u0105 ochot\u0119 „waln\u0105\u0107 w ten g\u0142upi \u0142eb”.<\/p>\nTo tylko sztuka. \u017baden prawdziwy nauczyciel nie pozabija\u0142 swoich uczni\u00f3w, nie strzela\u0142 do klasy, kt\u00f3ra go upokarza\u0142a. To dobrze. Mo\u017cna wi\u0119c b\u0119dzie si\u0119 po\u015bmia\u0107 z nieporadnego nauczyciela, gdy nie radzi\u0142 sobie z klas\u0105, zaduma\u0107 nad zachowaniem rozwydrzonej m\u0142odzie\u017cy, pomy\u015ble\u0107, do czego mo\u017ce prowadzi\u0107 bezradno\u015b\u0107 pedagoga. A jednak problemy nie s\u0105 tylko artystyczne. To niezupe\u0142nie fikcja. Jak powiedzia\u0142 jeden z nauczycieli, tych prawdziwych, nie ze sztuki: „Kiedy by\u0142em uczniem, stawa\u0142em na baczno\u015b\u0107 przed swoim nauczycielem. Dzisiaj sam jestem nauczycielem i staj\u0119 na baczno\u015b\u0107 przed swoimi uczniami.” Tylko jak d\u0142ugo tak mo\u017cna?<\/p>\n
Sztuka genialna, problemy wa\u017cne, tre\u015b\u0107 obrzydliwa. Do czego to bowiem dosz\u0142o, \u017ce musimy si\u0119 zastanawia\u0107 nad tym, co zrobi\u0107, aby si\u0119 w szkole nie pozabija\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kiedy omawiam ze studentami przypadki post\u0119powania uczni\u00f3w, nieraz s\u0142ysz\u0119 komentarz: „Zabi\u0142abym gnoja za co\u015b takiego”. Przysz\u0142e nauczycielki reaguj\u0105 bardzo emocjonalnie. Bo te\u017c nie mie\u015bci si\u0119 w g\u0142owie, \u017ce uczniowie mogliby co\u015b takiego zrobi\u0107. A jednak. Id\u0119 dzisiaj do Teatru Nowego na przedstawienie „Belfer” (zobacz info). Bohaterem sztuki jest nauczyciel, kt\u00f3ry nie wytrzyma\u0142 i pewnego dnia […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1228"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1228"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1228\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1228"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1228"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1228"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}