W wakacyjnym numerze \u201eTw\u00f3rczo\u015bci\u201d Przemys\u0142aw Dakowicz publikuje i omawia wiersz J. M. Rymkiewicza o koszmarze powrotu do szko\u0142y. Koszmar to niezwyk\u0142y, pozwol\u0119 sobie zacytowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Jaros\u0142aw Marek Rymkiewicz, \u015ani\u0142o mi si\u0119, \u017ce id\u0119 do szko\u0142y<\/em><\/p>\n\n\n\n \u015ani\u0142o mi si\u0119, \u017ce id\u0119 do szko\u0142y \u2013 jak co dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n – Gdzie idziesz? \u2013 przy Piotrkowskiej spyta\u0142 mnie przechodzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n W szkole wo\u017any Maciaszczyk na pode\u015bcie stoi.<\/p>\n\n\n\n A ty, ch\u0142opcze, gdzie idziesz \u2013 Boga si\u0119 nie boisz?<\/p>\n\n\n\n – Jak to gdzie? Ja do szko\u0142y. Ju\u017c \u00f3sma godzina!<\/p>\n\n\n\n – A po co ty tam idziesz \u2013 w imi\u0119 Ojca, Syna?<\/p>\n\n\n\n I krzykn\u0105\u0142 \u2013 a ju\u017c z miot\u0142\u0105 znika\u0142 pod pod\u0142og\u0105:<\/p>\n\n\n\n – Oni wszyscy umarli \u2013 tam nie ma nikogo.<\/p>\n\n\n\n Dakowicz uwa\u017ca, \u017ce to \u201earcywiersz\u201d. Jak echo brzmi w nim og\u0142uszaj\u0105cy wyrok: \u201etam nie ma nikogo\u201d. W szkole nie ma nikogo, tylko trupy, wi\u0119c po co tam i\u015b\u0107? <\/p>\n\n\n\n