Gdy etyka stanie si\u0119 obowi\u0105zkowa (zamiennie z religi\u0105 ju\u017c od roku 2023), popyt na nauczycieli tego przedmiotu znacznie przekroczy poda\u017c. Je\u015bli nie znajd\u0105 si\u0119 specjali\u015bci, czyli osoby po studiach filozoficznych, dyrektor powierzy nauczanie etyki komu\u015b innemu. Ale komu?<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Prawo o\u015bwiatowe daje dyrektorowi du\u017co swobody. Pozwala na powierzenie przedmiotu dowolnej osobie, kt\u00f3rej dyrektor ufa, \u017ce sobie poradzi. Zgod\u0119 na tak\u0105 sytuacj\u0119 musi wyrazi\u0107 kurator o\u015bwiaty. Gdy nie ma etyka, uczy\u0107 tego przedmiotu mo\u017ce ka\u017cdy.<\/p>\n\n\n\n
Oczywi\u015bcie dyrektor powinien kierowa\u0107 si\u0119 dobrem uczni\u00f3w. Musi rozwa\u017cy\u0107, co jest najlepsze dla dzieci. Powinien oczekiwa\u0107, \u017ce osoba, kt\u00f3rej pozwoli uczy\u0107 etyki, mia\u0142a do czynienia z filozofi\u0105 na studiach. Na wielu kierunkach nie ma zaj\u0119\u0107 z filozofii, natomiast w seminarium duchownym s\u0105, na teologii te\u017c. Prawo jest wi\u0119c takie, \u017ce do nauczania etyki najlepiej przygotowani s\u0105 \u2013 zaraz po filozofach \u2013 katecheci.<\/p>\n\n\n\n
Gdy w mojej szkole kto\u015b zdaje egzamin kwalifikacyjny z etyki, np. gdy zapisuje si\u0119 w drugiej czy trzeciej klasie na ten przedmiot, drugim egzaminatorem jest zawsze ksi\u0105dz. Dyrekcja uwa\u017ca go za specjalist\u0119 w dziedzinie etyki. W drug\u0105 stron\u0119 to nie dzia\u0142a. Mnie na egzaminy z religii, a takie r\u00f3wnie\u017c bywaj\u0105, nikt nie zaprasza. Uwa\u017cam to za niesprawiedliwe.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gdy etyka stanie si\u0119 obowi\u0105zkowa (zamiennie z religi\u0105 ju\u017c od roku 2023), popyt na nauczycieli tego przedmiotu znacznie przekroczy poda\u017c. Je\u015bli nie znajd\u0105 si\u0119 specjali\u015bci, czyli osoby po studiach filozoficznych, dyrektor powierzy nauczanie etyki komu\u015b innemu. Ale komu?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":12677,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12858"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12858"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12858\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12859,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12858\/revisions\/12859"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12677"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12858"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12858"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12858"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}