Roczniki pogimnazjalne poznawa\u0142y w liceum obowi\u0105zkowo jeden dramat romantyczny w ca\u0142o\u015bci (Dziady cz. 3), a dwa we fragmentach (Kordiana i Nie-Bosk\u0105 komedi\u0119). Tegoroczni i przysz\u0142oroczni maturzy\u015bci poznawali w ca\u0142o\u015bci dwa dramaty (Mickiewicza i S\u0142owackiego), a kolejne roczniki czytaj\u0105 wszystkie trzy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Poznawanie przez wszystkich uczni\u00f3w \u2013 tak\u017ce przez przysz\u0142ych in\u017cynier\u00f3w, informatyk\u00f3w, lekarzy, ekonomist\u00f3w \u2013 a\u017c trzech dramat\u00f3w romantycznych w ca\u0142o\u015bci musi mie\u0107 jaki\u015b cel. To przecie\u017c nie przypadek ani wyraz bezmy\u015blno\u015bci pedagogicznej, \u017ce osobom w wieku 15-16 lat (romantyzm jest omawiany w klasie drugiej) ka\u017ce si\u0119 czyta\u0107 od deski do deski Dziady cz. 3 (zaleca si\u0119 jeszcze Dziady cz. 4, w podstaw\u00f3wce za\u015b by\u0142y Dziady cz. 2), Kordiana i Nie-Bosk\u0105 komedi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Uczniowie klasy biologiczno-chemicznej, czyli przyszli lekarze, otwieraj\u0105 oczy ze zdziwienia, gdy po Dziadach ka\u017c\u0119 im przeczyta\u0107 w ca\u0142o\u015bci Kordiana. Potem szcz\u0119ka im opada, gdy musz\u0105 zag\u0142\u0119bia\u0107 si\u0119 w trzeci dramat romantyczny. Pytaj\u0105, do czego im to jest potrzebne. Odpowied\u017a jest tylko jedna: taka jest polityka pa\u0144stwa. Nie ma wa\u017cniejszych dzie\u0142 ni\u017c dramaty romantyczne. Ucz\u0105 one, \u017ce w \u017cyciu liczy si\u0119 tylko cierpienie, po\u015bwi\u0119cenie i oddanie \u017cycia dla wielkiej idei. Urodzili\u015bcie si\u0119 Polakami, musicie o tym pami\u0119ta\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Roczniki pogimnazjalne poznawa\u0142y w liceum obowi\u0105zkowo jeden dramat romantyczny w ca\u0142o\u015bci (Dziady cz. 3), a dwa we fragmentach (Kordiana i Nie-Bosk\u0105 komedi\u0119). Tegoroczni i przysz\u0142oroczni maturzy\u015bci poznawali w ca\u0142o\u015bci dwa dramaty (Mickiewicza i S\u0142owackiego), a kolejne roczniki czytaj\u0105 wszystkie trzy.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":12818,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13176"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13176"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13176\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13178,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13176\/revisions\/13178"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12818"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13176"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13176"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13176"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}