Trwa sprawdzanie matur. To praca na akord w weekendy. Im szybciej sprawdzisz, tym pr\u0119dzej p\u00f3jdziesz do domu. Im wi\u0119cej arkuszy ocenisz, tym wi\u0119ksze pieni\u0105dze zarobisz. W takich warunkach \u0142atwo zapomnie\u0107, \u017ce oceniany jest cz\u0142owiek, a nie zapisana kartka.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Gdy nauczyciel ocenia wypracowania uczni\u00f3w, widzi ich twarze. Nie ocenia wi\u0119c czarnych literek, ale ludzki wysi\u0142ek. Nie widzi tylko gryzmo\u0142\u00f3w na kartkach, lecz znacznie wi\u0119cej. Nauczyciel czyta tekst, ale ocenia ludzi: m\u0142odych, wra\u017cliwych, przej\u0119tych, niecierpliwie czekaj\u0105cych na wynik.<\/p>\n\n\n\n
Egzaminatorzy tak nie mog\u0105. Widz\u0105 tylko czarne literki. Je\u015bli po ci\u0119\u017ckim tygodniu pracy tyraj\u0105 w weekend po 10-12 godzin dziennie, nie ma szans, aby widzieli w arkuszach maturalnych cz\u0142owieka. W najgorszej sytuacji s\u0105 poloni\u015bci i angli\u015bci. Najpierw egzaminuj\u0105 na maturze ustnej, nieraz codziennie, potem nie odpoczywaj\u0105 w weekend, tylko sprawdzaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce nikt nauczycieli nie zmusza do sprawdzania matur. Kto\u015b jednak musi t\u0119 prac\u0119 wykona\u0107. Kto\u015b musi zrezygnowa\u0107 z odpoczynku w 2-3 weekendy i sprawdza\u0107. Wychodzi 21 dni bez odpoczynku. W tym roku jest jeszcze gorzej, gdy\u017c nie uda\u0142o si\u0119 zebra\u0107 pe\u0142nego zespo\u0142u egzaminator\u00f3w. Z polskiego zabrak\u0142o kilkuset. Tym, co si\u0119 zg\u0142osili, trudniej b\u0119dzie pozosta\u0107 w tej robocie cz\u0142owiekiem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Trwa sprawdzanie matur. To praca na akord w weekendy. Im szybciej sprawdzisz, tym pr\u0119dzej p\u00f3jdziesz do domu. Im wi\u0119cej arkuszy ocenisz, tym wi\u0119ksze pieni\u0105dze zarobisz. W takich warunkach \u0142atwo zapomnie\u0107, \u017ce oceniany jest cz\u0142owiek, a nie zapisana kartka.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":10225,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13338"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13338"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13338\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13339,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13338\/revisions\/13339"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10225"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13338"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13338"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13338"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}