Barbara Nowacka zapowiedzia\u0142a, \u017ce najwi\u0119ksze lektury \u2013 \u201ePotop\u201d Sienkiewicza oraz \u201eCh\u0142opi\u201d Reymonta \u2013 b\u0119d\u0105 obowi\u0105zywa\u0107 jedynie we fragmentach. Podobnie nale\u017ca\u0142oby potraktowa\u0107 inne koby\u0142y w kanonie, przede wszystkim \u201ePana Tadeusza\u201d Mickiewicza i \u201eLalk\u0119\u201d Prusa. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Tego jednak Nowacka ju\u017c nie obiecuje, gdy\u017c nie wie, jaki kompromis wypracuje grupa ekspert\u00f3w, kt\u00f3ra tnie podstaw\u0119 programow\u0105. Jedni chc\u0105 ci\u0105\u0107 du\u017co i g\u0142\u0119boko, a inni wcale. Skutek jest taki, \u017ce wci\u0105\u017c czekamy na zmiany w podstawie programowej. Eksperci nie mog\u0105 bowiem uzgodni\u0107 stanowiska.<\/p>\n\n\n\n
Fragmenty zamiast ca\u0142ych utwor\u00f3w to dobry pomys\u0142. Uczniowie albo nie czytaj\u0105 wcale lektur, albo jedynie urywki. Wprowadzenie zasady, \u017ce du\u017ce lektury czyta si\u0119 we fragmentach, by\u0142oby pr\u00f3b\u0105 likwidacji fikcyjnego prawa. Ca\u0142ych dzie\u0142 nie czyta \u017caden ucze\u0144. Oczekiwanie, \u017ce nastolatek przeczyta \u201ePana Tadeusza\u201d od deski do deski, to romantyczna bzdura.<\/p>\n\n\n\n
Dzisiaj nawet krytyk literatury nie czyta tekst\u00f3w w ca\u0142o\u015bci, a jedynie przekartkowuje, zatrzymuje si\u0119 na wa\u017cniejszych stronach, czasem \u015bledzi jaki\u015b w\u0105tek. Najwy\u017cszy czas unowocze\u015bni\u0107 kanon lektur i wyprowadzi\u0107 z niego wszystkie koby\u0142y.<\/p>\n\n\n\n