Nie zdziwi\u0142o mnie ani troch\u0119, gdy w teatrze w trakcie przedstawienia nastoletni widzowie wychodzili do toalety. Je\u015bli w szkole nie s\u0105 w stanie wytrzyma\u0107 45 minut lekcji, trudno oczekiwa\u0107, \u017ce b\u0119d\u0105 siedzieli spokojnie przez ca\u0142e dwugodzinne przedstawienie. To ponad ich si\u0142y.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Jestem ju\u017c do tego przyzwyczajony, ale dawniej czu\u0142em si\u0119 ura\u017cony, gdy ucze\u0144 przerywa\u0142 mi w p\u00f3\u0142 zdania, prosz\u0105c w \u015brodku lekcji o zgod\u0119 na wyj\u015bcie do toalety. Teraz dziwi to jeszcze aktor\u00f3w, gdy m\u0142ody widz wstaje i nie przemyka chy\u0142kiem, lecz paraduje z dum\u0105 do wyj\u015bcia w \u015brodku aktorskiego monologu. Niebawem aktorzy te\u017c si\u0119 do tego przyzwyczaj\u0105, \u017ce widz musi wyj\u015b\u0107 w trakcie przedstawienia.<\/p>\n\n\n\n
Takie rzeczy dziej\u0105 si\u0119 nie tylko na sztuce wystawianej dla m\u0142odego widza. Gdy widz jest starszy, bywa jeszcze gorzej. By\u0142em w operze. Za mn\u0105 siedzia\u0142a grupa seniorek, zapewne przyjaci\u00f3\u0142ek. Cho\u0107 panie by\u0142y bardzo wiekowe, zachowywa\u0142y si\u0119 tak swobodne, jakby znajdowa\u0142y si\u0119 w akademiku, a nie w teatrze. Chcia\u0142em zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119, ale u\u015bwiadomi\u0142em sobie, \u017ce za m\u0142ody jestem, aby poucza\u0107 weteranki. Nast\u0119pnym razem wezm\u0119 do opery wino, poci\u0105gn\u0119 z gwinta i zagryz\u0119 czekolad\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Czas najwy\u017cszy, aby teatry sprzedawa\u0142y bilety na miejsca w strefie ciszy, nienagannych manier oraz bez mo\u017cliwo\u015bci wychodzenia w trakcie przedstawienia. Kto kupi taki bilet, ma prawo wymaga\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nie zdziwi\u0142o mnie ani troch\u0119, gdy w teatrze w trakcie przedstawienia nastoletni widzowie wychodzili do toalety. Je\u015bli w szkole nie s\u0105 w stanie wytrzyma\u0107 45 minut lekcji, trudno oczekiwa\u0107, \u017ce b\u0119d\u0105 siedzieli spokojnie przez ca\u0142e dwugodzinne przedstawienie. To ponad ich si\u0142y.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14675"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14675"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14675\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14678,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14675\/revisions\/14678"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14675"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14675"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14675"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}