Dla kogo tworzy si\u0119 kanon lektur szkolnych? Je\u015bli dla leni, nicponi, darmozjad\u00f3w, \u0142obuz\u00f3w, nieuk\u00f3w i g\u0142upc\u00f3w, to Roman Giertych dobrze zrobi\u0142 usuwaj\u0105c z niego teksty Gombrowicza, Witkacego, Herlinga-Grudzi\u0144skiego, Goethego, Dostojewskiego, Conrada i Kafki. Nie od dzi\u015b wiadomo, \u017ce minister edukacji ma bardzo z\u0142e mniemanie o polskiej m\u0142odzie\u017cy. Gdyby bowiem ocenia\u0142 m\u0142odych ludzi lepiej, do g\u0142owy by mu nie przysz\u0142o usuwa\u0107 z kanonu arcydzie\u0142a. Nie dla psa kie\u0142basa, nie dla chuligan\u00f3w i g\u0142\u0105b\u00f3w warto\u015bciowa literatura.<\/p>\n
Problemem nie jest usuwanie ksi\u0105\u017cek z listy lektur. Ka\u017cde pokolenie zas\u0142uguje na to, aby mie\u0107 sw\u00f3j w\u0142asny, skrojony na miar\u0119 i wed\u0142ug potrzeb, kanon lektur szkolnych. Problemem jest wprowadzanie nowych ksi\u0105\u017cek. Giertych usun\u0105\u0142 filar europejskiej literatury, czyli „Fausta” Goethego. Niech i tak b\u0119dzie. To opustosza\u0142e miejsce musi jednak natychmiast zaj\u0105\u0107 dzie\u0142o o podobnej randze. Zgadzam si\u0119 na usuni\u0119cie Goethego tylko wtedy, gdy w zamian uczniowie otrzymaj\u0105 Tomasza Manna (np. „Czarodziejsk\u0105 g\u00f3r\u0119”) albo Wilde’a (np. „Ballad\u0119 o wi\u0119zieniu Reading”), albo Gide’a (np. „Fa\u0142szerzy”), albo Unamuno (poezj\u0119 lub opowiadania), albo Moravi\u0119 (np. „Oboj\u0119tnych”), albo Andri\u010da (np. „Most na Drinie”), albo Fu\u010dika (np. „Reporta\u017c spod szubienicy”), albo co\u015b r\u00f3\u017cnie warto\u015bciowego i nale\u017c\u0105cego ju\u017c do klasyki literatury \u015bwiatowej. Oczywi\u015bcie, je\u015bli nasza m\u0142odzie\u017c jest g\u0142\u0105bowata i ma taka pozosta\u0107, niech nie czyta klasyki w og\u00f3le.<\/p>\n
W podobny spos\u00f3b oceniam usuwanie polskich dzie\u0142. Nie czuj\u0119 \u017cadnej obawy przed wyrzucaniem z kanonu Gombrowicza czy Witkacego, o ile mam w zanadrzu pisarzy lepszych. Je\u015bli powsta\u0142y dzie\u0142a bardziej ironiczne i prze\u015bmiewcze ni\u017c „Ferdydurke” czy „Szewcy”, pierwszy podnios\u0119 r\u0119k\u0119 na Gombrowicza, Witkacego i ka\u017cdego innego pisarza, a na ich miejsce wprowadz\u0119 lepszych. Niestety, w Polsce arcydzie\u0142 jak na lekarstwo, wi\u0119c trzeba szanowa\u0107 i piel\u0119gnowa\u0107 to, co mamy. Usuwanie ww. dzie\u0142 to nonszalancja. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce istnieje Mro\u017cek.<\/p>\n
Zgadzam si\u0119 na usuni\u0119cie Dostojewskiego pod warunkiem, \u017ce zostanie wprowadzone inne dzie\u0142o rosyjskie o niebo lepsze od „Zbrodni i kary”. Mo\u017ce Giertych zosta\u0142 znawc\u0105 literatury naszych s\u0105siad\u00f3w i nied\u0142ugo zaskoczy nas asem z r\u0119kawa. B\u0119d\u0119 wdzi\u0119czny ka\u017cdemu, kto poka\u017ce mi warto\u015bciowsze utwory od prozy Dostojewskiego. Podobnie oceniam usuni\u0119cie z kanonu dzie\u0142 Conrada. Poka\u017ccie mi co\u015b lepszego, a b\u0119d\u0119 bi\u0142 Giertychowi brawo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dla kogo tworzy si\u0119 kanon lektur szkolnych? Je\u015bli dla leni, nicponi, darmozjad\u00f3w, \u0142obuz\u00f3w, nieuk\u00f3w i g\u0142upc\u00f3w, to Roman Giertych dobrze zrobi\u0142 usuwaj\u0105c z niego teksty Gombrowicza, Witkacego, Herlinga-Grudzi\u0144skiego, Goethego, Dostojewskiego, Conrada i Kafki. Nie od dzi\u015b wiadomo, \u017ce minister edukacji ma bardzo z\u0142e mniemanie o polskiej m\u0142odzie\u017cy. Gdyby bowiem ocenia\u0142 m\u0142odych ludzi lepiej, do g\u0142owy […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/202"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=202"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/202\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=202"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=202"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=202"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}