Spotka\u0142em starego znajomego, kiedy\u015b pracownika mojej szko\u0142y. Takie spotkanie bywa gorsze od z\u0142amania nogi. Kolega zacz\u0105\u0142 od razu z grubej rury i m\u00f3wi: „Co si\u0119 u was dzieje? Ca\u0142a rada chodzi na pasku dyrektora i robi to, co szef ka\u017ce! Dawniej tak nie by\u0142o. Pami\u0119tam, jak buntowali\u015bmy si\u0119…”. Nas\u0142ucha\u0142em si\u0119 wspomnie\u0144 o bohaterskiej postawie rady pedagogicznej w czasach PRL, o stawaniu okoniem dyrekcji, w\u0142asnym zdaniu i wielkim autorytecie belfr\u00f3w. W ko\u0144cu nie wytrzyma\u0142em” „\u0141atwo ci m\u00f3wi\u0107, bo ju\u017c nie pracujesz. Mnie nawet my\u015ble\u0107 o tym trudno. Po prostu teraz jest tak, \u017ce to szef ma autorytet, a rada nie”. A kolega na to: „Nie po to walczyli\u015bmy o demokracj\u0119, aby teraz liczy\u0142 si\u0119 g\u0142os jednostki, a nie wi\u0119kszo\u015bci”. To ja mu m\u00f3wi\u0119: „Kiedy ja si\u0119 boj\u0119, po ludzku boj\u0119, mie\u0107 inne zdanie ni\u017c m\u00f3j szef”. Wi\u0119c kolega pog\u0142aska\u0142 mnie po g\u0142owie za przyznanie si\u0119, \u017ce wina le\u017cy po mojej stronie, a nast\u0119pnie zacz\u0105\u0142 mnie uczy\u0107 cywilnej odwagi. Poniewa\u017c dobry z niego nauczyciel i znawca logicznego my\u015blenia, w og\u00f3le \u015bcis\u0142y umys\u0142, dawniej chluba tej szko\u0142y, chyba czego\u015b si\u0119 nauczy\u0142em. Nie b\u0119d\u0119 dalej go przedstawia\u0142, bo r\u00f3wnie dobrze m\u00f3g\u0142bym poda\u0107 nazwisko, w ka\u017cdym razie starsi pracownicy liceum ju\u017c pewnie wiedz\u0105, o kim m\u00f3wi\u0119. Ale niewa\u017cne. Najgorsze jest to, \u017ce ja teraz – ju\u017c odwa\u017cny i maj\u0105cy w\u0142asne zdanie – boj\u0119 si\u0119 i\u015b\u0107 do pracy. Boj\u0119 si\u0119, bo znam siebie, \u017ce jak si\u0119 czego\u015b naucz\u0119, to zaraz musz\u0119 po\u0107wiczy\u0107 i koniecznie wdro\u017cy\u0107. I teraz to ju\u017c wiem na pewno, \u017ce bez wzgl\u0119du na to, co szef powie, ja w ramach \u0107wicze\u0144 b\u0119d\u0119 mia\u0142 w\u0142asne zdanie. I co ja mog\u0119 poradzi\u0107 na to, \u017ce tak strasznie lubi\u0119 si\u0119 uczy\u0107? Ja nie chcia\u0142em… Ja ju\u017c nie chc\u0119 si\u0119 uczy\u0107…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Spotka\u0142em starego znajomego, kiedy\u015b pracownika mojej szko\u0142y. Takie spotkanie bywa gorsze od z\u0142amania nogi. Kolega zacz\u0105\u0142 od razu z grubej rury i m\u00f3wi: „Co si\u0119 u was dzieje? Ca\u0142a rada chodzi na pasku dyrektora i robi to, co szef ka\u017ce! Dawniej tak nie by\u0142o. Pami\u0119tam, jak buntowali\u015bmy si\u0119…”. Nas\u0142ucha\u0142em si\u0119 wspomnie\u0144 o bohaterskiej postawie rady […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/204"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=204"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/204\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=204"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=204"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=204"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}