Zosta\u0142em zaproszony przez ucznia na jego wyk\u0142ad o bezpiecznym krwiodawstwie. Przyj\u0105\u0142em zaproszenie. Wyk\u0142ad zosta\u0142 wyg\u0142oszony w szkolnej auli przed do\u015b\u0107 liczn\u0105 publiczno\u015bci\u0105. Obecni byli g\u0142\u00f3wnie uczniowie, a spo\u015br\u00f3d pracownik\u00f3w\u00a0– ja, ksi\u0105dz i piel\u0119gniarka.<\/p>\n
Dawno nie by\u0142em \u015bwiadkiem tak doskonale prowadzonej lekcji (mia\u0142 by\u0107 wyk\u0142ad, ale w ko\u0144cu zrobi\u0142a si\u0119 z tego pogadanka z publiczno\u015bci\u0105). Chodz\u0119 czasem na lekcje kole\u017ce\u0144skie, kt\u00f3rym nie mo\u017cna niczego zarzuci\u0107. S\u0105 doskonale prowadzone, jednak brakuje im tego czego\u015b.<\/p>\n
Wyk\u0142adowca (przypominam, \u017ce to ucze\u0144) by\u0142 \u015bwietnie przygotowany (m\u00f3wi\u0142 z g\u0142owy, mia\u0142 szerok\u0105 wiedz\u0119, posiada\u0142 materia\u0142y pomocnicze, odwo\u0142ywa\u0142 si\u0119 do w\u0142asnego do\u015bwiadczenia). Mia\u0142 doskona\u0142y kontakt ze s\u0142uchaczami, prowokowa\u0142 ich do reakcji, tworzy\u0142 atmosfer\u0119 powagi i luzu zarazem. Zwraca\u0142 si\u0119 do s\u0142uchaczy po imieniu, obraca\u0142 w \u017cart trudne sytuacje, odpowiada\u0142 rzeczowo na pytania, ale tak\u017ce doskonale bawi\u0142. Prowadzi\u0142 wyk\u0142ad po mistrzowsku. Wielka szkoda, \u017ce tak ma\u0142o nauczycieli przyby\u0142o na to spotkanie\u00a0– uwa\u017cam, \u017ce wiele by si\u0119 nauczyli, je\u015bli, oczywi\u015bcie, stylu mo\u017cna si\u0119 nauczy\u0107. By\u0107 mo\u017ce trzeba to mie\u0107 we krwi.<\/p>\n
Jest jeszcze inny pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego warto tam by\u0142o by\u0107. Uwa\u017cam, \u017ce ka\u017cdy doros\u0142y cz\u0142owiek maj\u0105cy dzieci w wieku szkolnym powinien zobaczy\u0107 na w\u0142asne oczy, o co potrafi\u0105 pyta\u0107 uczniowie. Wyk\u0142ad dotyczy\u0142 kwestii oddawania krwi. Jedna z uczennic zapyta\u0142a, czy osoba bior\u0105ca \u015brodki antykoncepcyjne mo\u017ce odda\u0107 krew, czy te\u017c musi odstawi\u0107 te \u015brodki na jaki\u015b czas. Inna uczennica zapyta\u0142a, po jakim czasie od oddania krwi mo\u017ce napi\u0107 si\u0119 alkoholu. W og\u00f3le pad\u0142o du\u017co odwa\u017cnych pyta\u0144 (m. in. o papierosy, narkotyki, seks, okaleczenia), z kt\u00f3rych ka\u017cde by\u0142o na serio. Wyk\u0142adowca obraca\u0142 niekt\u00f3re pytania w \u017cart, ale tylko na kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119, aby potem udzieli\u0107 powa\u017cnej odpowiedzi.<\/p>\n
Uwa\u017cam, \u017ce rodzice powinni to zobaczy\u0107. Chocia\u017c gdyby byli obecni, prawdopodobnie uczniowie zachowywaliby si\u0119 jak dzieci i nie zadawali dojrza\u0142ych pyta\u0144. Tak samo obecno\u015b\u0107 nauczycieli mog\u0142aby zaburzy\u0107 to spotkanie. By\u0107 mo\u017ce dobrze si\u0119 sta\u0142o, \u017ce grono zjawi\u0142o si\u0119 w tak nielicznym sk\u0142adzie. M\u00f3wca udawa\u0142, \u017ce mnie i ksi\u0119dza nie widzi, a do piel\u0119gniarki zwraca\u0142 si\u0119 z pro\u015bb\u0105 o potwierdzenie prawdziwo\u015bci pewnych danych. Szcz\u0119ka opada\u0142a mi na tym wyk\u0142adzie kilka razy: gdy zobaczy\u0142em tak wybitny talent pedagogiczny, gdy na w\u0142asne oczy ujrza\u0142em solidne rzemios\u0142o metodyczne oraz gdy by\u0142em \u015bwiadkiem dojrza\u0142o\u015bci s\u0142uchaczy. W to, co widzia\u0142em, Gombrowicz by nie uwierzy\u0142\u00a0– gdzie si\u0119 podzia\u0142a pupa, \u0142ydka i g\u0119ba oraz ca\u0142y idiotyzm szko\u0142y?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zosta\u0142em zaproszony przez ucznia na jego wyk\u0142ad o bezpiecznym krwiodawstwie. Przyj\u0105\u0142em zaproszenie. Wyk\u0142ad zosta\u0142 wyg\u0142oszony w szkolnej auli przed do\u015b\u0107 liczn\u0105 publiczno\u015bci\u0105. Obecni byli g\u0142\u00f3wnie uczniowie, a spo\u015br\u00f3d pracownik\u00f3w\u00a0– ja, ksi\u0105dz i piel\u0119gniarka. Dawno nie by\u0142em \u015bwiadkiem tak doskonale prowadzonej lekcji (mia\u0142 by\u0107 wyk\u0142ad, ale w ko\u0144cu zrobi\u0142a si\u0119 z tego pogadanka z publiczno\u015bci\u0105). Chodz\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2521"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2521"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2521\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2526,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2521\/revisions\/2526"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2521"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2521"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2521"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}