S\u0142abo\u015b\u0107 wynika z fanatyzmu i przes\u0105d\u00f3w. Si\u0142\u0119 za\u015b stanowi rozum i wolno\u015b\u0107. Aby wyzwoli\u0107 si\u0119 z w\u0142asnego fanatyzmu i z osobistych przes\u0105d\u00f3w, si\u0119gam po ksi\u0105\u017ck\u0119 Marii Dudzikowej i Marii Czerepaniak-Walczak pt. „Wychowanie. Poj\u0119cia. Procesy. Konteksty”. Mam nadziej\u0119 nabra\u0107 rozumu i nauczy\u0107 si\u0119 korzysta\u0107 z wolno\u015bci. To kilkutomowe dzie\u0142o zawiera teksty kilkudziesi\u0119ciu autor\u00f3w. Moim ulubionym jest Stanis\u0142aw Bortnowski, kt\u00f3rego mia\u0142em kiedy\u015b szcz\u0119\u015bcie s\u0142ucha\u0107 w Krakowie, a potem w \u0141odzi.<\/p>\n
Artyku\u0142 Bortnowskiego nosi tytu\u0142: „Czy literatura pi\u0119kna przydaje si\u0119 jeszcze wychowaniu? Z perspektywy dydaktyka literatury”. Zacytuj\u0119 fragment:<\/p>\n
„Mimo kl\u0119ski lektury na lekcjach j\u0119zyka polskiego, mimo zoboj\u0119tnienia m\u0142odych na s\u0142owo pisane, mimo cofania si\u0119 galaktyki Gutenberga na rzecz galaktyki obrazu, wierz\u0119, \u017ce poloni\u015bci mog\u0105 kszta\u0142towa\u0107 wychowank\u00f3w w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce mi\u0105\u017cszem ich zaj\u0119\u0107 jest literatura. Nie dotr\u0105 do wszystkich, ale do wybranych tak. Oboj\u0119tnym ujawni\u0105 nowe horyzonty my\u015blowe i jako\u015b poszerz\u0105 ich rozumienie sztuki. Nie spowoduj\u0105 nag\u0142ego przekszta\u0142cenia postaw, ale pomog\u0105 odnie\u015b\u0107 si\u0119 do warto\u015bci. Warunek: nie wolno im wierzy\u0107 w utopie wychowawcze, nie mog\u0105 uprawia\u0107 kaznodziejstwa, musz\u0105 te\u017c zaufa\u0107 zbuntowanym uczniom i dopu\u015bci\u0107 ich do g\u0142osu”.<\/p><\/blockquote>\n
Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce zdarza\u0142o mi si\u0119 uprawia\u0107 na lekcjach kaznodziejstwo. Rad\u0119 Bortnowskiego bior\u0119 jednak do serca i staram si\u0119 wyzby\u0107 stylu kaznodziejskiego w pracy. Staram si\u0119 te\u017c dopuszcza\u0107 do g\u0142osu zbuntowanych, gniewnych i krytycznych. Co jeszcze powinien zrobi\u0107 wychowawca?<\/p>\n
Czytana w\u0142a\u015bnie przeze mnie ksi\u0105\u017cka przynosi szereg odpowiedzi na pytanie, ku czemu wychowywa\u0107 w nieprzejrzystym \u015bwiecie. Ile jest wart ucze\u0144? O jakie wychowanie chodzi? Redaktorom serii, profesor Dudzikowej z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu i profesor Czerepaniak-Walczak z Uniwersytetu Szczeci\u0144skiego, uda\u0142o si\u0119 zaprosi\u0107 do wsp\u00f3\u0142pracy wiele interesuj\u0105cych postaci, pedagog\u00f3w, psycholog\u00f3w, filozof\u00f3w, filolog\u00f3w. A mi\u0119dzy wierszami mo\u017cna nawet poczyta\u0107 s\u0142owa Kazika, np.: „Dlaczego m\u0142odzi Polacy tak Ci\u0119 kochaj\u0105? Kazik: Bo jestem pi\u0119kny, m\u0105dry i przystojny. I chudy!” (to z artyku\u0142u Marii Dudzikowej „Uczy\u0107 si\u0119 od idola”, t. 2).<\/p>\n
Kazikowi jest \u0142atwiej. Ja, niestety, ani nie jestem pi\u0119kny, ani m\u0105dry, ani przystojny, tylko niski, gruby i \u0142ysy. Wi\u0119c musz\u0119 wychowania si\u0119 uczy\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
S\u0142abo\u015b\u0107 wynika z fanatyzmu i przes\u0105d\u00f3w. Si\u0142\u0119 za\u015b stanowi rozum i wolno\u015b\u0107. Aby wyzwoli\u0107 si\u0119 z w\u0142asnego fanatyzmu i z osobistych przes\u0105d\u00f3w, si\u0119gam po ksi\u0105\u017ck\u0119 Marii Dudzikowej i Marii Czerepaniak-Walczak pt. „Wychowanie. Poj\u0119cia. Procesy. Konteksty”. Mam nadziej\u0119 nabra\u0107 rozumu i nauczy\u0107 si\u0119 korzysta\u0107 z wolno\u015bci. To kilkutomowe dzie\u0142o zawiera teksty kilkudziesi\u0119ciu autor\u00f3w. Moim ulubionym jest […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/292"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=292"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/292\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=292"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=292"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=292"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}