Cz\u0142owiek wykszta\u0142cony to osoba, kt\u00f3ra potrafi zachowa\u0107 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie w okre\u015blonych okoliczno\u015bciach. Osoba wszechstronnie wykszta\u0142cona potrafi zachowa\u0107 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie we wszelkich okoliczno\u015bciach, za\u015b specjalista tylko w okoliczno\u015bciach \u015bci\u015ble zwi\u0105zanych ze swoj\u0105 dyscyplin\u0105. Ignorant nie potrafi si\u0119 zachowa\u0107 w\u0142a\u015bciwie w \u017cadnych okoliczno\u015bciach. Dawniej do szko\u0142y przychodzili ignoranci, wi\u0119c mo\u017cna ich by\u0142o uczy\u0107, jak powinni zachowywa\u0107 si\u0119 w okre\u015blonych sytuacjach. Takich uczni\u00f3w, tzn. ignorant\u00f3w, w obecnych szko\u0142ach ju\u017c nie ma. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bni uczniowie nie potrzebuj\u0105 wiedzy, tzn. porcji dodatkowych informacji, oni raczej potrzebuj\u0105 usuni\u0119cia z g\u0142\u00f3w tego, co jest niepotrzebne. Zamiast nauczania potrzebuj\u0105 czyszczenia.<\/p>\n
Opowiada\u0142 mi pewien znajomy, kt\u00f3remu dane by\u0142o obserwowa\u0107 prac\u0119 Wajdy, \u017ce on nie uczy aktor\u00f3w, jak gra\u0107, tylko oczyszcza ich umiej\u0119tno\u015bci z tego, co zb\u0119dne. Wygl\u0105da to mniej wi\u0119cej tak: „S\u0142uchajcie pa\u0144stwo, mamy do zagrania tak\u0105 a tak\u0105 scen\u0119. Jak by pan to zagra\u0142? A pan? A jak pani by zagra\u0142a? A pani jak to widzi? A pan co my\u015bli o tej scenie?” Po wys\u0142uchaniu wszystkich opinii i propozycji Wajda m\u00f3wi: „Pocz\u0105tek sceny prosz\u0119 gra\u0107 dok\u0142adnie tak, jak m\u00f3wi\u0142a pani X, dalej tak, jak m\u00f3wi\u0142 pan Y, a ko\u0144c\u00f3wk\u0119 zagramy wed\u0142ug pomys\u0142u pani Z. Grajcie tak, jak ustalili\u015bmy, a ja p\u00f3jd\u0119 napi\u0107 si\u0119 kawy”.<\/p>\n
My\u015bl\u0119, \u017ce podobnie nale\u017cy pracowa\u0107 z uczniami. Dzieci i m\u0142odzie\u017c wiedz\u0105 tyle, \u017ce zawsze kto\u015b z nich wie w\u0142a\u015bciwie. Nauczyciel nie powie niczego, ewentualnie taka sytuacja zdarza si\u0119 bardzo rzadko, czego kto\u015b z klasy by ju\u017c nie wiedzia\u0142. Je\u015bli za\u015b zdarza si\u0119 nagminnie, \u017ce nauczyciel m\u00f3wi to, czego nikt w klasie nie wie, to znaczy, \u017ce uczy wiedzy anachronicznej, czyli zb\u0119dnej. Wiedza nowoczesna i przydatna we wsp\u00f3\u0142czesnym \u017cyciu jest rozsiana w g\u0142owach uczni\u00f3w i wymieszana z plewami, czyli zb\u0119dnymi informacjami i niepotrzebnymi umiej\u0119tno\u015bciami. Zadaniem nauczyciela jest oczyszcza\u0107 umys\u0142y uczni\u00f3w z tego, co zb\u0119dne, i okre\u015bla\u0107, co z wiedzy uczni\u00f3w nadaje si\u0119 do wykorzystania.<\/p>\n
Inicjowanie sytuacji, w kt\u00f3rych uczniowie wiedz\u0105 wszystko (jako zesp\u00f3\u0142), a nauczyciel tylko potrafi oceni\u0107 i w ten spos\u00f3b oczy\u015bci\u0107, to idea\u0142 wsp\u00f3\u0142czesnej edukacji. Czy\u015b\u0107my g\u0142owy uczni\u00f3w i nie wbijajmy w nie niczego nowego. To, co znajduje si\u0119 w g\u0142owach wsp\u00f3\u0142czesnej m\u0142odzie\u017cy, to i tak o wiele za du\u017co, ni\u017c trzeba.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Cz\u0142owiek wykszta\u0142cony to osoba, kt\u00f3ra potrafi zachowa\u0107 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie w okre\u015blonych okoliczno\u015bciach. Osoba wszechstronnie wykszta\u0142cona potrafi zachowa\u0107 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie we wszelkich okoliczno\u015bciach, za\u015b specjalista tylko w okoliczno\u015bciach \u015bci\u015ble zwi\u0105zanych ze swoj\u0105 dyscyplin\u0105. Ignorant nie potrafi si\u0119 zachowa\u0107 w\u0142a\u015bciwie w \u017cadnych okoliczno\u015bciach. Dawniej do szko\u0142y przychodzili ignoranci, wi\u0119c mo\u017cna ich by\u0142o uczy\u0107, jak powinni zachowywa\u0107 si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/302"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=302"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/302\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=302"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=302"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=302"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}