{"id":3319,"date":"2012-06-17T19:49:55","date_gmt":"2012-06-17T17:49:55","guid":{"rendered":"http:\/\/chetkowski.blog.polityka.pl\/?p=3319"},"modified":"2012-06-17T19:52:12","modified_gmt":"2012-06-17T17:52:12","slug":"pol-miliona-serc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/2012\/06\/17\/pol-miliona-serc\/","title":{"rendered":"P\u00f3\u0142 miliona serc"},"content":{"rendered":"

P\u00f3\u0142 miliona serc nauczycielskich pozyska\u0142 Pawe\u0142 Huelle swoim listem do Leszka Balcerowicza (zob. tekst<\/a>). Mia\u0142em w tym roku pierwsz\u0105 woln\u0105 sobot\u0119 (w inne pracuj\u0119), ale niezupe\u0142nie woln\u0105, gdy\u017c spotka\u0142em si\u0119 z rad\u0105 pedagogiczn\u0105 na wycieczce. Mia\u0142o by\u0107 swobodnie, ale szybko przeszli\u015bmy do dyskusji o sprawach o\u015bwiatowych. Ludzie dziwili si\u0119, \u017ce kto\u015b staje w obronie nauczycieli. To tak, jakby broni\u0107 tr\u0119dowatych. Przecie\u017c od tego mo\u017cna si\u0119 zarazi\u0107.<\/p>\n

Ksi\u0105\u017cki Paw\u0142a Huellego s\u0105 czytane przez moich uczni\u00f3w, nieraz omawiamy je na lekcjach polskiego. Jaki\u015b czas temu, chyba z dziesi\u0119\u0107 lat, jedna z uczennic zdecydowa\u0142a si\u0119 napisa\u0107 list do pisarza. Bywa, \u017ce proza polska porusza m\u0142ode serca, i tu w\u0142a\u015bnie tak si\u0119 sta\u0142o. Dziewczyna napisa\u0142a, a pisarz odpisa\u0142. Z listu by\u0142a bardzo dumna, odczyta\u0142a go przy ca\u0142ej klasie. Sporo os\u00f3b zosta\u0142o dzi\u0119ki uprzejmym s\u0142owom pisarza zara\u017conych czytaniem polskiej literatury. Dlatego mnie nie zdziwi\u0142 list do prof. Balcerowicza. To ca\u0142y Huelle\u00a0– nie boi si\u0119 broni\u0107 tr\u0119dowatych. My\u015bl\u0119, \u017ce si\u0142a tego listu te\u017c jest znaczna.<\/p>\n

Nied\u0142ugo przyjad\u0105 do nas na tzw. wymian\u0119 Niemcy (na\u00a0jaki\u015b tydzie\u0144). I jak co roku powt\u00f3rzy si\u0119 sytuacja, \u017ce niemieccy nauczyciele nie zrozumiej\u0105, co my robimy. Trudno im b\u0119dzie poj\u0105\u0107, ile pracuje polski nauczyciel i w ilu miejscach. Tak jak napisa\u0142 Huelle, aby si\u0119 utrzyma\u0107, trzeba gania\u0107 od jednego miejsca do drugiego. Kole\u017canki odpowiedzialne za wymian\u0119 nie\u017ale kombinuj\u0105, aby mie\u0107 czas dla Niemc\u00f3w. Przecie\u017c pracuj\u0105 od rana do nocy, tu kurs, tam korepetycje, wolnego popo\u0142udnia i weekendu\u00a0nie ma. Z nami te\u017c nie pojecha\u0142y w t\u0119 sobot\u0119 nad rzek\u0119, gdy\u017c pracuj\u0105.<\/p>\n

Dwa miejsca pracy dobrze, trzy lepiej\u00a0– wtedy dopiero mo\u017cna my\u015ble\u0107 o za\u0142o\u017ceniu rodziny. Oczywi\u015bcie, n\u0119dza jest wsz\u0119dzie, a psie zarobki s\u0105 nie tylko w o\u015bwiacie. St\u0105d bierze si\u0119 nienawi\u015b\u0107 jednych grup do drugich. Ka\u017cdy my\u015bli, \u017ce inni maj\u0105 lepiej, wygodniej, dostatniej. A Balcerowicz i jemu podobni upewniaj\u0105 upodlony nar\u00f3d, \u017ce to prawda. Jednym z objaw\u00f3w tego upodlenia jest zaskakuj\u0105ca \u0142atwo\u015b\u0107, z jak\u0105 ludzie obrzucaj\u0105 inwektywami innych. Huelle poszed\u0142 pod pr\u0105d i stan\u0105\u0142 w jednym szeregu z Prusem, \u017beromskim, Na\u0142kowsk\u0105 – z obro\u0144cami tr\u0119dowatych. Ostatecznie wszystko, co mo\u017ce zrobi\u0107 cz\u0142owiek pi\u00f3ra, to pr\u00f3bowa\u0107 uczyni\u0107 cz\u0142owieka mniej z\u0142ym. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce Huelle, zapracowany jak my wszyscy, tego\u00a0celu nie zatraci\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

P\u00f3\u0142 miliona serc nauczycielskich pozyska\u0142 Pawe\u0142 Huelle swoim listem do Leszka Balcerowicza (zob. tekst). Mia\u0142em w tym roku pierwsz\u0105 woln\u0105 sobot\u0119 (w inne pracuj\u0119), ale niezupe\u0142nie woln\u0105, gdy\u017c spotka\u0142em si\u0119 z rad\u0105 pedagogiczn\u0105 na wycieczce. Mia\u0142o by\u0107 swobodnie, ale szybko przeszli\u015bmy do dyskusji o sprawach o\u015bwiatowych. Ludzie dziwili si\u0119, \u017ce kto\u015b staje w obronie nauczycieli. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3319"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3319"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3319\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3328,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3319\/revisions\/3328"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3319"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3319"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3319"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}