Wobec niepe\u0142nosprawnych uczni\u00f3w coraz mniej os\u00f3b odczuwa podejrzliwo\u015b\u0107, obaw\u0119 i wrogo\u015b\u0107. Ju\u017c nie spotyka si\u0119 reakcji typu: „jak ona zaczyna m\u00f3wi\u0107, to ja po prostu nie mog\u0119 tego s\u0142ucha\u0107” albo „ja si\u0119 boj\u0119 nawet obok niej stan\u0105\u0107” czy „boj\u0119 si\u0119 patrze\u0107 w jej stron\u0119”. Pami\u0119tam tego typu uwagi, gdy pracowa\u0142em w zespole szk\u00f3\u0142 handlowych. By\u0142o ich sporo, niekt\u00f3re nawet nie nadaj\u0105 si\u0119 do zacytowania. W moim liceum te\u017c zdarza\u0142y si\u0119 dyskusje, podczas kt\u00f3rych kto\u015b chlapn\u0105\u0142 ozorem co\u015b g\u0142upiego, zreszt\u0105 ja tak\u017ce nie jestem \u015bwi\u0119ty. A mieli\u015bmy i mamy do czynienia z uczniami niepe\u0142nosprawnymi. Czasem klasy stawa\u0142y murem za koleg\u0105 b\u0105d\u017a kole\u017cank\u0105, t\u0142umacz\u0105c nauczycielowi, \u017ce \u017ale si\u0119 zachowuje, a innym razem bywa\u0142o odwrotnie\u00a0– to klasie trzeba by\u0142o t\u0142umaczy\u0107, \u017ce nawyki wyniesione z ulicy b\u0105d\u017a domu mog\u0105 tu kogo\u015b rani\u0107.<\/p>\n
Nie jeste\u015bmy szko\u0142\u0105 integracyjn\u0105, wi\u0119c z formalnego punktu widzenia kadra ucz\u0105ca nie jest przygotowana do pracy z uczniami niepe\u0142nosprawnymi. Mo\u017cemy liczy\u0107 tylko na w\u0142a\u015bciwe odruchy serca, a z tym bywa r\u00f3\u017cnie. Jest coraz lepiej, wi\u0119c je\u015bli chcia\u0142bym napisa\u0107 co\u015b z\u0142ego, musia\u0142bym si\u0119gn\u0105\u0107 do przesz\u0142o\u015bci. Zwykle ka\u017cdy z nas, tzn. i nauczyciele, i uczniowie, w stosunku do os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych ma w sobie zar\u00f3wno reakcje pozytywne, jak i negatywne. Dopiero og\u00f3lna kultura epoki b\u0105d\u017a instytucji decyduje o tym, jakie reakcje zostan\u0105 wzmocnione. Dawniej nie widziano niczego z\u0142ego w ironicznych komentarzach na temat niepe\u0142nosprawnych, wi\u0119c wyg\u0142aszali je zar\u00f3wno nauczyciele, jak i uczniowie. Dzi\u015b zdarza si\u0119 to sporadycznie, poniewa\u017c niepe\u0142nosprawni znajduj\u0105 licznych obro\u0144c\u00f3w.<\/p>\n
Niestety, pozytywne reakcje na niepe\u0142nosprawnych wcale nie oznaczaj\u0105, \u017ce ludzie stali si\u0119 lepsi, bardziej tolerancyjni. Skoro nie wypada atakowa\u0107 niepe\u0142nosprawnych, to trzeba odbi\u0107 sobie na jakiej\u015b innej grupie. Pisz\u0119 tak, b\u0119d\u0105c \u015bwiadomym faktu, \u017ce og\u00f3lny poziom nietolerancji wcale si\u0119 nie zmniejszy\u0142, a pewnie sam te\u017c mam fobi\u0119 na punkcie jakiego\u015b typu ludzi, tylko tego u siebie nie dostrzegam. Niech si\u0119 zastanowi\u0119, kto mnie dra\u017cni. Spotkanie z kim wzbudzi\u0142oby we mnie strach i panik\u0119? Mam! No w\u0142a\u015bnie! Brr! Ohyda! Prawdziwa fobia! Nie b\u0119d\u0119 zdradza\u0142, jaki typ ludzi mnie brzydzi, bo to m\u00f3j wstydliwy sekret. W ka\u017cdym razie zapewniam, \u017ce, niestety, nie jestem \u015bwi\u0119tym Franciszkiem i niekt\u00f3re stworzenia napawaj\u0105 mnie l\u0119kiem. Nie s\u0105 to niepe\u0142nosprawni, w tej sprawie oswoi\u0142em si\u0119 ju\u017c w dzieci\u0144stwie z powod\u00f3w \u015bci\u015ble rodzinnych.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wobec niepe\u0142nosprawnych uczni\u00f3w coraz mniej os\u00f3b odczuwa podejrzliwo\u015b\u0107, obaw\u0119 i wrogo\u015b\u0107. Ju\u017c nie spotyka si\u0119 reakcji typu: „jak ona zaczyna m\u00f3wi\u0107, to ja po prostu nie mog\u0119 tego s\u0142ucha\u0107” albo „ja si\u0119 boj\u0119 nawet obok niej stan\u0105\u0107” czy „boj\u0119 si\u0119 patrze\u0107 w jej stron\u0119”. Pami\u0119tam tego typu uwagi, gdy pracowa\u0142em w zespole szk\u00f3\u0142 handlowych. By\u0142o […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/333"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=333"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/333\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=333"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=333"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=333"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}