Cierpi\u0119 na syndrom odstawienia od pracy, wi\u0119c jestem niezno\u015bny dla rodziny. W pracy cierpi\u0119 na syndrom odstawienia od czasu wolnego, dlatego jestem niezno\u015bny dla wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w i uczni\u00f3w. I co mo\u017cna na to wszystko poradzi\u0107?<\/p>\n
Cz\u0142owiek musi zawsze robi\u0107 to, na co akurat nie ma ochoty. Teraz nie ucz\u0119, ale mia\u0142bym wielk\u0105 ochot\u0119 przeprowadzi\u0107 ze dwie lekcje. Wprost ci\u0105gnie mnie do szko\u0142y. Kiedy\u015b, gdy by\u0142o wolne, wpad\u0142em do liceum, ale spotka\u0142a mnie niemi\u0142a przygoda. Gdy tylko otworzy\u0142em bram\u0119, wyskoczy\u0142o na mnie w\u015bciek\u0142e bydl\u0119 i zacz\u0119\u0142o ujada\u0107 tak zajadle, \u017ce musia\u0142em si\u0119 wycofa\u0107. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to w\u015bciek\u0142e stworzenie czuje respekt przed wieloma nauczycielami, natomiast samotnego belfra atakuje. Zrozumia\u0142em wtedy, \u017ce musi nas by\u0107 wielu, aby w szkole nie zosta\u0107 pogryzionym. Zrobi\u0142em wi\u0119c w ty\u0142 zwrot i wr\u00f3ci\u0142em do domu. Wybra\u0142em to, czego akurat nie chcia\u0142em robi\u0107.\u00a0\u00a0<\/p>\n
Vercors napisa\u0142 opowiadanie, kt\u00f3rego bohater nie musi dokonywa\u0107 wyboru, tylko mo\u017ce robi\u0107 dwie czynno\u015bci w dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych miejscach jednocze\u015bnie. Kiedy\u015b przygl\u0105da\u0142 si\u0119 dw\u00f3m osobom w kawiarni. A dalej by\u0142o tak:<\/p>\n
„Kiedy zobaczy\u0142, \u017ce wychodz\u0105, wsta\u0142 i poszed\u0142 za nimi. Na rogu ulicy Delambre brunetka skr\u0119ci\u0142a i uda\u0142a si\u0119 w kierunku Gaite. Blondynka przeciwnie\u00a0– przesz\u0142a przez jezdni\u0119, id\u0105c dalej bulwarem Raspail. I w\u0142a\u015bnie wtedy, w spos\u00f3b najzupe\u0142niej naturalny, sta\u0142 si\u0119 cud. Czuj\u0105c jednakowy poci\u0105g do jednej i drugiej, Roger ani przez chwil\u0119 nie musia\u0142 dokonywa\u0107 wyboru: poszed\u0142 za obiema. Nie pytajcie mnie, jak rzecz podobna mog\u0142a doj\u015b\u0107 do skutku: gdyby istnia\u0142o wyja\u015bnienie, nie by\u0142oby cudu. Faktem jest, \u017ce podzia\u0142 dokona\u0142 si\u0119 ca\u0142kowicie. Roger poszed\u0142 za brunetk\u0105 ulic\u0105 Delambre i za blondynk\u0105 bulwarem Raspail, ani przez chwil\u0119 nie zdaj\u0105c sobie sprawy z tego, co mu si\u0119 zdarzy\u0142o.”<\/p><\/blockquote>\n
Jak my\u015bl\u0119 o historii Rogera, to musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce mnie te\u017c zdarza si\u0119 co\u015b podobnego. To tylko kwestia wprawy, ale jak bardzo chc\u0119, to r\u00f3wnocze\u015bnie jestem w szkole i w domu. Ucz\u0119, chodz\u0105c po klasie, i w tym samym momencie le\u017c\u0119 na kanapie, wcinam nale\u015bniki i stukam w klawiatur\u0119 komputera. Najwa\u017cniejsze w \u017cyciu to nie dokonywa\u0107 wyboru, tylko by\u0107 i tu, i tam. Robi\u0107 wszystko, co si\u0119 chce – po prostu idea\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Cierpi\u0119 na syndrom odstawienia od pracy, wi\u0119c jestem niezno\u015bny dla rodziny. W pracy cierpi\u0119 na syndrom odstawienia od czasu wolnego, dlatego jestem niezno\u015bny dla wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w i uczni\u00f3w. I co mo\u017cna na to wszystko poradzi\u0107? Cz\u0142owiek musi zawsze robi\u0107 to, na co akurat nie ma ochoty. Teraz nie ucz\u0119, ale mia\u0142bym wielk\u0105 ochot\u0119 przeprowadzi\u0107 ze dwie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/351"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=351"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/351\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=351"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=351"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=351"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}