Sprawdzi\u0142em kilkadziesi\u0105t test\u00f3w matury rozszerzonej (54 godziny pracy w domu roz\u0142o\u017cone na 21 dni)\u00a0, wi\u0119c jestem w troch\u0119 innym \u015bwiecie. Za\u017cy\u0142em porcj\u0119 tak wielkich i wznios\u0142ych s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re wypowiada si\u0119 zwykle podczas egzaminu dojrza\u0142o\u015bci, \u017ce zwyczajnej mowy ju\u017c nie rozumiem. W g\u0142owie hucz\u0105 mi s\u0142owa: „ojczyzna”, „patriotyzm”, „\u017cycie”, „\u015bmier\u0107”, „wiara”, „nadzieja”, „mi\u0142o\u015b\u0107”, „nienawi\u015b\u0107” oraz „Poezja” pisane przez du\u017ce P i „Poeta” pisane przez jeszcze wi\u0119ksze P. Czuj\u0119 si\u0119 „Padni\u0119ty” przez gigantyczne P.<\/p>\n
Wyniki pr\u00f3bnej matury jak zwykle s\u0105 zaskakuj\u0105ce. Podejrzewam, \u017ce zaskakuj\u0105ce b\u0119d\u0105 tak\u017ce dla uczni\u00f3w. Jedni osi\u0105gn\u0119li bowiem rezultat wy\u017cszy, ni\u017c si\u0119 spodziewali, a inni ni\u017cszy. Bardzo rzadko kto\u015b uzyskuje wynik zgodny z samoocen\u0105.<\/p>\n
Wyniki s\u0105 zaskakuj\u0105ce tak\u017ce z innego powodu. Ot\u00f3\u017c obie klasy (III C i III D) w przewa\u017caj\u0105cej wi\u0119kszo\u015bci zdaj\u0105 matur\u0119 na poziomie rozszerzonym, jednak tylko jedna z tych klas prowadzona jest przeze mnie na wy\u017cszym poziomie (tj. D). Uczniowie klasy C wybieraj\u0105 wi\u0119c wy\u017cszy poziom matury wy\u0142\u0105cznie na w\u0142asne ryzyko, tzn. wbrew realizowanemu programowi. Niekt\u00f3rzy uczniowie tej klasy dobrze robi\u0105, decyduj\u0105c si\u0119 na wyb\u00f3r wy\u017cszego poziomu matury, jednak kilka os\u00f3b powinno przemy\u015ble\u0107 sw\u00f3j wyb\u00f3r.<\/p>\n
Wyniki pr\u00f3bnej matury s\u0105 do\u015b\u0107 wysokie, co mo\u017ce mie\u0107 zar\u00f3wno pozytywny wp\u0142yw na uczni\u00f3w (uwierz\u0105 w siebie), jak i negatywny (przestan\u0105 intensywnie przygotowywa\u0107 si\u0119 do w\u0142a\u015bciwej matury). Dlatego patrz\u0119 na nie z obaw\u0105. Najni\u017cszy wynik w klasie III C to 46 proc., za\u015b najwy\u017cszy to 96 proc. Natomiast w klasie III D najni\u017cszy wynik to 54 proc., za\u015b najwy\u017cszy to 90 proc. Z punktu widzenia nauczyciela i szko\u0142y wyniki s\u0105 dobre, trudno jednak powiedzie\u0107, czy ambicje uczni\u00f3w zosta\u0142y zaspokojone.<\/p>\n
Jednak nawet nauczyciel nie mo\u017ce by\u0107 z tych wynik\u00f3w zadowolony. Po pierwsze, nie ma prostego prze\u0142o\u017cenia wynik\u00f3w pr\u00f3by na wyniki w\u0142a\u015bciwego egzaminu. a po drugie, sukces ma wielu ojc\u00f3w (ucze\u0144 by\u0142 utalentowany, pomog\u0142y kursy i korepetycje), natomiast pora\u017cka ma tylko jednego winnego, czyli mnie\u00a0– nauczyciela j\u0119zyka polskiego. Ja tu si\u0119 ciesz\u0119, a za chwil\u0119 mn\u00f3stwo ludzi wypomni mi, \u017ce to nie moja zas\u0142uga, ale wina to ju\u017c jednak moja. Jestem padni\u0119ty, wi\u0119c \u0142atwo mnie dobi\u0107. Co do matury, to zawodowcy wiedz\u0105, \u017ce opr\u00f3cz w\u0142a\u015bciwego przygotowania i talentu trzeba mie\u0107 jeszcze szcz\u0119\u015bcie. I tego szcz\u0119\u015bcia sobie oraz swoim uczniom \u017cycz\u0119 na ka\u017cdym egzaminie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sprawdzi\u0142em kilkadziesi\u0105t test\u00f3w matury rozszerzonej (54 godziny pracy w domu roz\u0142o\u017cone na 21 dni)\u00a0, wi\u0119c jestem w troch\u0119 innym \u015bwiecie. Za\u017cy\u0142em porcj\u0119 tak wielkich i wznios\u0142ych s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re wypowiada si\u0119 zwykle podczas egzaminu dojrza\u0142o\u015bci, \u017ce zwyczajnej mowy ju\u017c nie rozumiem. W g\u0142owie hucz\u0105 mi s\u0142owa: „ojczyzna”, „patriotyzm”, „\u017cycie”, „\u015bmier\u0107”, „wiara”, „nadzieja”, „mi\u0142o\u015b\u0107”, „nienawi\u015b\u0107” oraz „Poezja” […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/379"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=379"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/379\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=379"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=379"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=379"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}