Lektury by\u0142yby mniej nudne, gdyby uczniowie cz\u0119\u015bciej si\u0119 mylili podczas ich czytania. Mylili i nie zauwa\u017cali swych pomy\u0142ek, bo wtedy jest zabawniej. O tw\u00f3rcze pomy\u0142ki \u0142atwiej, gdy ksi\u0105\u017cki czyta si\u0119 na g\u0142os na lekcji, chocia\u017c i w domu mo\u017cna przeczyta\u0107 z b\u0142\u0119dem. Gdy kto\u015b pope\u0142ni tw\u00f3rczy b\u0142\u0105d, to nie nale\u017cy go poprawia\u0107. Warto raczej poprowadzi\u0107 interpretacj\u0119 opart\u0105 na b\u0142\u0119dnym odczytaniu.<\/p>\n
Czytali\u015bmy kiedy\u015b na lekcji Bibli\u0119, fragment o Hiobie, kt\u00f3ry urodzi\u0142 si\u0119 w ziemi Us, ale ucze\u0144 z niewiadomych powod\u00f3w przeczyta\u0142: „By\u0142 w ziemi USA pewien m\u0105\u017c imieniem Hiob”. Od razu zrobi\u0142o si\u0119 ciekawiej. Bo te\u017c kogo mo\u017ce obchodzi\u0107 \u017cywot cz\u0142owieka z Bliskiego Wschodu, co innego natomiast przygody faceta z Ameryki. Powia\u0142o Hollywoodem i wielkim \u015bwiatem. W roli Hioba Arnold Schwarzenegger. Ju\u017c widz\u0119, jak Arni-Hiob pr\u0119\u017cy mi\u0119\u015bnie i m\u00f3wi: „Nied\u0142ugo dowiecie si\u0119, \u017ce istnieje s\u0119dzia”.<\/p>\n
Z przej\u0119zycze\u0144 zwi\u0105zanych z Bibli\u0105 pami\u0119tam jeszcze chwil\u0119, gdy uczennica czyta\u0142a „Hymn o mi\u0142o\u015bci” \u015bw. Paw\u0142a. W jej wersji brzmia\u0142o to tak: „Cho\u0107bym m\u00f3wi\u0142 j\u0119zykami angielskimi, a mi\u0142o\u015bci bym nie mia\u0142, by\u0142bym niczym”. Jak\u017ce to prawdziwe! Co daje znajomo\u015b\u0107 j\u0119zyk\u00f3w obcych, gdy cz\u0142owiek jest pusty w \u015brodku? Wprawdzie \u015bw. Pawe\u0142 napisa\u0142 o j\u0119zykach anielskich, ale gdyby \u017cy\u0142 dzisiaj, napisa\u0142by na pewno o j\u0119zykach angielskich (tzn. angielskim w\u0142a\u015bciwym, ameryka\u0144skim, australijskim itd.). Przej\u0119zyczenie uzna\u0142em za genialne.<\/p>\n
Literatura religijna cz\u0119sto jest b\u0142\u0119dnie odczytywana. Pami\u0119tam, jak jedna z uczennic opowiada\u0142a tre\u015b\u0107 „Kwiatk\u00f3w \u015bw. Franciszka”. Jak wiadomo, \u015bwi\u0119ty nawraca\u0142 zwierz\u0119ta, np. strasznego wilka, ptaki oraz ryby. A czy nawraca\u0142 owoce? Wed\u0142ug uczennicy \u015bw. Franciszkowi uda\u0142o si\u0119 nawr\u00f3ci\u0107 grzeszne truskawki. Te owoce, le\u017c\u0105c w koszyku, bardzo \u017ale si\u0119 zachowywa\u0142y. Przytula\u0142y si\u0119 jedne do drugich, gniot\u0142y i mia\u017cd\u017cy\u0142y, zupe\u0142nie zapominaj\u0105c o tym, co to jest wstyd i kultura osobista. I w\u0142a\u015bnie tym grzesznym truskawkom przem\u00f3wi\u0142 \u015bwi\u0119ty do rozumu, a one pozytywnie zareagowa\u0142y. Z\u0142o\u017cy\u0142y przysi\u0119g\u0119, \u017ce nie b\u0119d\u0105 ju\u017c le\u017ce\u0107 jedna na drugiej, tylko obok siebie i w przyzwoitej odleg\u0142o\u015bci. I dochowa\u0142y tej przysi\u0119gi do dnia dzisiejszego. Dlatego dzisiaj kupuje si\u0119 truskawki w specjalnych pobo\u017cnych koszyczkach (truskawki le\u017c\u0105 w nich u\u0142o\u017cone obok siebie, a nie na sobie). Tylko polskie truskawki nie wzi\u0119\u0142y sobie do serca poucze\u0144 \u015bwi\u0119tego Franciszka, dlatego nadal grzesz\u0105, le\u017c\u0105c w koszyku jedna na drugiej. Ale co to za truskawki! Moralne zgni\u0142ki jakie\u015b. Tak interpretowa\u0142a uczennica, mimo \u017ce w lekturze nie ma ani s\u0142owa o truskawkach, jest za to sporo o turkawkach. W sumie niewielka r\u00f3\u017cnica.<\/p>\n
B\u0142\u0105d mo\u017ce nada\u0107 wielki sens nawet najbardziej nudnej lekturze. Wi\u0119c mylmy si\u0119 sami i pozwalajmy innym na b\u0142\u0119dy. Czemu nie?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Lektury by\u0142yby mniej nudne, gdyby uczniowie cz\u0119\u015bciej si\u0119 mylili podczas ich czytania. Mylili i nie zauwa\u017cali swych pomy\u0142ek, bo wtedy jest zabawniej. O tw\u00f3rcze pomy\u0142ki \u0142atwiej, gdy ksi\u0105\u017cki czyta si\u0119 na g\u0142os na lekcji, chocia\u017c i w domu mo\u017cna przeczyta\u0107 z b\u0142\u0119dem. Gdy kto\u015b pope\u0142ni tw\u00f3rczy b\u0142\u0105d, to nie nale\u017cy go poprawia\u0107. Warto raczej poprowadzi\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/388"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=388"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/388\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=388"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=388"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=388"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}