{"id":3975,"date":"2012-12-05T19:42:19","date_gmt":"2012-12-05T17:42:19","guid":{"rendered":"http:\/\/chetkowski.blog.polityka.pl\/?p=3975"},"modified":"2012-12-05T20:20:34","modified_gmt":"2012-12-05T18:20:34","slug":"polonisci-nie-chca-pana-tadeusza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/2012\/12\/05\/polonisci-nie-chca-pana-tadeusza\/","title":{"rendered":"Poloni\u015bci nie chc\u0105 „Pana Tadeusza”?"},"content":{"rendered":"

Niez\u0142ego bigosu narobi\u0142a polonistom kole\u017canka po fachu z bydgoskiego liceum. W rozmowie z „Tygodnikiem Powszechnym” powiedzia\u0142a, \u017ce z kanonu polskiej literatury prawie nic nie dzia\u0142a. Nie sprawdza si\u0119 ani Borowski, ani literatura wojny i okupacji, ani Mickiewicz, ani romantyzm. Dzia\u0142a tylko\u00a0literatura powszechna, np. Molier, i troch\u0119 polska najnowsza, tj. z XXI wieku, np. „Nasza klasa” S\u0142obodzianka z 2008 r. (zob. tekst z „TP”<\/a>).<\/p>\n

Polonistce z liceum wt\u00f3ruje polonista akademicki. I to nie byle jaki, bo sam autor cenionych podr\u0119cznik\u00f3w dla szk\u00f3\u0142 \u015brednich, ekspert ministerialny od nowej podstawy programowej, Witold Bobi\u0144ski. Twierdzi on, \u017ce nieznajomo\u015b\u0107 „Pana Tadeusza” nie jest \u017cadn\u0105 przeszkod\u0105 w funkcjonowaniu we wsp\u00f3\u0142czesnej kulturze. Ucze\u0144 poznaje polsk\u0105 literatur\u0119 tylko dla cel\u00f3w egzaminu, natomiast do \u017cycia jest mu ta wiedza w og\u00f3le niepotrzebna. Tyle polonista z UJ. A w\u0142a\u015bciwie powiedzia\u0142 wi\u0119cej, ale dalej go cytowa\u0107 nie mog\u0119, bo nie zdzier\u017c\u0119.<\/p>\n

Tak oto spe\u0142nia si\u0119 przepowiednia biblijna, \u017ce najwi\u0119kszymi wrogami cz\u0142owieka b\u0119d\u0105 jego domownicy, a n\u00f3\u017c w plecy polonisty wbije nie kto inny, tylko drugi polonista.<\/p>\n

Teraz ods\u0142oni\u0119, jak si\u0119 robi j\u0119zyk polski w mojej szkole. Dzisiaj prowadzi\u0142em akurat lekcj\u0119 o „Panu Tadeuszu” w matfizie. Jak zwykle da\u0142em uczniom woln\u0105 r\u0119k\u0119. Niech przygotuj\u0105 si\u0119 do analizy dzie\u0142a wg w\u0142asnego pomys\u0142u. Czterech m\u0142odych facet\u00f3w przygotowa\u0142o analiz\u0119 biesiady z eposu w por\u00f3wnaniu z fragmentem filmu „Project X”. Ostry to film, wi\u0119c nie zach\u0119cam do ogl\u0105dania, szczeg\u00f3lnie polonist\u0119 z UJ. Je\u015bli jednak kto\u015b nie jest akademickim polonist\u0105, to zach\u0119cam\u00a0– \u017ar\u00f3d\u0142o tutaj<\/a>. Moralist\u00f3w zapewniam, \u017ce\u00a0w szkole obejrzeli\u015bmy jedynie najgrzeczniejszy fragment.<\/p>\n

Ch\u0142opcy por\u00f3wnali dzie\u0142a, wyja\u015bnili, czym si\u0119 r\u00f3\u017cni szlachecka biesiada od wsp\u00f3\u0142czesnej imprezy. Zestawili bohater\u00f3w\u00a0– w eposie Podkomorzy, S\u0119dzia, Tadeusz, w filmie Costa, Thomas, JB, u Mickiewicza w\u00f3dka, tam narkotyki, tu przestrzeganie tradycji, szacunek dla kobiet, tam spontaniczno\u015b\u0107, rozpasanie i mizoginizm. Opr\u00f3cz tego ch\u0142opcy z matfizu wyja\u015bnili, co to jest epos, a co to jest „cin\u00e9ma v\u00e9rit\u00e9” (zobacz<\/a>). Fajna lekcja by\u0142a i\u00a0– co dziwne\u00a0– „Pan Tadeusz” w niczym nikomu nie zaszkodzi\u0142, a raczej zainspirowa\u0142.<\/p>\n

Gdybym s\u0142ucha\u0142, co wygaduj\u0105 poloni\u015bci, szczeg\u00f3lnie akademiccy, o polskiej literaturze, to dawno strzeli\u0142bym sobie w \u0142eb. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce mam fajnych uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy trzymaj\u0105 mnie w tym zawodzie. Wniosek: uczniowie goni\u0105 za wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105, ale to nie znaczy, \u017ce nie pragn\u0105 zrozumie\u0107 tradycji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Niez\u0142ego bigosu narobi\u0142a polonistom kole\u017canka po fachu z bydgoskiego liceum. W rozmowie z „Tygodnikiem Powszechnym” powiedzia\u0142a, \u017ce z kanonu polskiej literatury prawie nic nie dzia\u0142a. Nie sprawdza si\u0119 ani Borowski, ani literatura wojny i okupacji, ani Mickiewicz, ani romantyzm. Dzia\u0142a tylko<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3975"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3975"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3975\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3982,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3975\/revisions\/3982"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3975"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3975"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3975"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}