Albo przesta\u0142em rozumie\u0107 poczucie humoru uczni\u00f3w, albo te\u017c m\u0142odzie\u017c przesta\u0142a by\u0107 \u015bmieszna. Wsz\u0119dzie powaga, powaga, powaga. Nie prosz\u0119 si\u0119 o g\u0142upie dowcipy, jednak nie powiem, \u017ce mi\u0142o by\u0142o nawet wtedy, gdy wymy\u015blano g\u0142upie \u017carty. Lepsze bowiem s\u0105 g\u0142upie dowcipy ni\u017c \u017cadne, lepsze ciel\u0119ce \u015bmichy-chichy ni\u017c nos na kwint\u0119 i nieustanna sk\u0142onno\u015b\u0107 do obra\u017cania si\u0119. Dlatego z rozrzewnieniem wspominam pinezk\u0119 w siedzeniu fotela, mimo \u017ce pupa bola\u0142a, tak\u017ce z \u0142ezk\u0105 w oku wspominam klamk\u0119 w t\u0142uszczu, mimo \u017ce nie mia\u0142em czym r\u0105k wytrze\u0107 i odruchowo pobrudzi\u0142em sobie koszul\u0119. Wspominam z rado\u015bci\u0105 wszystkie g\u0142upie \u017carty, kt\u00f3re nie wynika\u0142y ze z\u0142ej woli, lecz sprzyja\u0142y dobrej zabawie. Bo przecie\u017c szko\u0142a to miejsce przede wszystkim \u015bmieszne. Ostatnio jednak jakby coraz mniej \u015bmieszne. Czyja to wina?<\/p>\n
Nie b\u0119d\u0119 uczy\u0142 ojca, jak si\u0119 dzieci robi. Niech\u017ce wi\u0119c m\u0142odzie\u017c nie traktuje moich wspomnie\u0144 jako zach\u0119ty, aby powt\u00f3rzy\u0107 dok\u0142adnie ten \u017cart. Nie o konkretne przyk\u0142ady mi chodzi, lecz o zasad\u0119, \u017ce m\u0142odo\u015b\u0107 nie mo\u017ce obywa\u0107 si\u0119 bez \u015bmiechu. Kto za m\u0142odu si\u0119 nie \u015bmieje, ten nie \u015bmieje si\u0119 ju\u017c nigdy. A ju\u017c by\u0107 m\u0142odym i smutnym w prima aprilis to zbrodnia gorsza od krzywoprzysi\u0119stwa i cudzo\u0142\u00f3stwa. Patrz\u0105c na m\u0142odych smutas\u00f3w, kt\u00f3rzy w dniu \u017cart\u00f3w te\u017c nie maj\u0105 poczucia humoru, nie dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce \u015bwiat jest taki fa\u0142szywy i pe\u0142en zdrady. A przecie\u017c jednym \u017cartem zmywa si\u0119 jeden grzech.<\/p>\n
Ze swoich lat szkolnych pami\u0119tam, \u017ce pierwszego kwietnia moja klasa nigdy nie by\u0142a na \u017cadnej swojej lekcji, tylko zawsze u obcego nauczyciela. I zawsze pr\u00f3bowali\u015bmy przekona\u0107 obcego belfra, \u017ce to my jeste\u015bmy t\u0105 klas\u0105, z kt\u00f3r\u0105 on ma zawsze lekcj\u0119, tylko troch\u0119 si\u0119 odmienili\u015bmy. Nauczyciel dla postrachu robi\u0142 nam kartk\u00f3wk\u0119, twierdz\u0105c, \u017ce przecie\u017c tak si\u0119 umawia\u0142 z klas\u0105. My pisali\u015bmy kompletne bzdury, podpisywali\u015bmy si\u0119 cudzymi nazwiskami, a belfer, gro\u017c\u0105c, \u017ce wstawi pa\u0142y, wpisywa\u0142 do dziennika same pi\u0105tki. Oczywi\u015bcie tylko tym uczniom, kt\u00f3rych dane na kartce zgadza\u0142y si\u0119 z danymi w dzienniku. Je\u015bli wi\u0119c dobrze pami\u0119tali\u015bmy nazwiska kole\u017canek i koleg\u00f3w, zarobili oni w tym dniu po pi\u0105tce. By\u0142o \u015bmiesznie i z korzy\u015bci\u0105. Dzi\u015b wiem, \u017ce i nauczyciel si\u0119 cieszy\u0142, bo mia\u0142 okazj\u0119 wstawi\u0107 oceny tym uczniom, kt\u00f3rzy mieli ich za ma\u0142o. A dyrekcja wiosn\u0105 lubi kontrolowa\u0107 systematyczno\u015b\u0107 oceniania. Potem t\u0119 pi\u0105tk\u0119 nauczyciel bra\u0142 pod uwag\u0119 albo nie, ale oficjalnie ocena by\u0142a, wi\u0119c dyrekcja nie mia\u0142a powodu do narzekania. A o to przecie\u017c chodzi\u00a0– \u015bmia\u0107 si\u0119\u00a0 i nie mie\u0107 powodu do narzekania. Prima aprilis po prostu i \u017ce tak powiem ten tego w\u0142a\u015bnie no tak jakby chyba raczej czy co\u015b w tym stylu albo i nie.<\/p>\n
Albo przesta\u0142em rozumie\u0107 poczucie humoru uczni\u00f3w, albo te\u017c m\u0142odzie\u017c przesta\u0142a by\u0107 \u015bmieszna. Wsz\u0119dzie powaga, powaga, powaga. Nie prosz\u0119 si\u0119 o g\u0142upie dowcipy, jednak nie powiem, \u017ce mi\u0142o by\u0142o nawet wtedy, gdy wymy\u015blano g\u0142upie \u017carty. Lepsze bowiem s\u0105 g\u0142upie dowcipy ni\u017c \u017cadne, lepsze ciel\u0119ce \u015bmichy-chichy ni\u017c nos na kwint\u0119 i nieustanna sk\u0142onno\u015b\u0107 do obra\u017cania si\u0119. Dlatego […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/428"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=428"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/428\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=428"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=428"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=428"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}