{"id":5198,"date":"2013-09-17T09:07:28","date_gmt":"2013-09-17T07:07:28","guid":{"rendered":"http:\/\/chetkowski.blog.polityka.pl\/?p=5198"},"modified":"2013-09-17T09:07:28","modified_gmt":"2013-09-17T07:07:28","slug":"pozorowanie-pracy-w-szkole","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/2013\/09\/17\/pozorowanie-pracy-w-szkole\/","title":{"rendered":"Pozorowanie pracy w szkole"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

Tomasz Wojciechowski powita\u0142 nowy rok szkolny celnym tekstem pt. „Rok udawania, \u017ce si\u0119 czym\u015b zajmujemy”<\/span><\/a>. Autor ma 100 procent racji. Jak si\u0119 spojrzy na o\u015bwiat\u0119 jako ca\u0142o\u015b\u0107, to wiadomo, \u017ce prawdziwej roboty tu nie ma, tylko samo udawanie. Jednak gdy si\u0119 wejdzie do konkretnej szko\u0142y, to najcz\u0119\u015bciej wida\u0107 autentyczn\u0105 prac\u0119.<\/p>\n

W ka\u017cdej szkole s\u0105 dwa rodzaje pracy. Jedna to realizowanie zada\u0144, kt\u00f3re wymy\u015bla MEN oraz kuratorium. Na pierwszej radzie pedagogicznej po wakacjach dyrekcja informuje nas, jakie s\u0105 tegoroczne priorytety. One b\u0119d\u0105 podlega\u0142y kontroli. Jak priorytetem jest bezpiecze\u0144stwo, to nie ma znaczenia, czy szko\u0142a mia\u0142a do tej pory z tym problem czy nie. Udaje, \u017ce mia\u0142a, natychmiast wi\u0119c przygotowuje programy naprawcze, organizuje szkolenia dla kadry, tworzy projekty, aby tylko udowodni\u0107, \u017ce skutecznie rozwi\u0105zuje pal\u0105cy problem. Im szybciej zrealizuje priorytety, tym pr\u0119dzej b\u0119dzie mog\u0142a wzi\u0105\u0107 si\u0119 za drugi rodzaj roboty.<\/p>\n

Drugi typ pracy to zaspokajanie rzeczywistych potrzeb uczni\u00f3w. Np. uczniowie chc\u0105 mie\u0107 czyst\u0105, pomalowan\u0105 pracowni\u0119, krzes\u0142a, na kt\u00f3rych da si\u0119 siedzie\u0107, rolety w oknach. Niestety, nie takie s\u0105 priorytety, wi\u0119c szko\u0142a pieni\u0119dzy na remont nie dostanie, na wyposa\u017cenie te\u017c nie otrzyma ani grosza. Robimy wi\u0119c zrzutk\u0119 w\u015br\u00f3d rodzic\u00f3w, szukamy sponsor\u00f3w w\u015br\u00f3d absolwent\u00f3w, sami bierzemy si\u0119 do roboty. Przez kilka weekend\u00f3w przychodzimy do szko\u0142y i remontujemy. Pracuj\u0105 nauczyciele, uczniowie, ich rodzice. Przychodz\u0105 tak\u017ce panie wo\u017ane. Czy my udajemy, \u017ce pracujemy?<\/p>\n

W pa\u017adzierniku dyrekcja dzi\u0119kuje wszystkim za wyt\u0119\u017con\u0105 prac\u0119. Sala l\u015bni \u015bwie\u017co\u015bci\u0105, przy okazji pomalowano te\u017c korytarz i wyremontowano schody. Wszyscy s\u0105 tak zadowoleni, \u017ce zapomnieli o priorytetach. Teraz trzeba nadrobi\u0107 stracony czas, wi\u0119c udajemy, \u017ce co\u015b robimy w sprawie wytycznych narzucanych nam odg\u00f3rnie. Tworzymy programy, szkolimy, debatujemy.<\/p>\n

Moim zdaniem, priorytety tworzone przez MEN s\u0105 dobre, ale ka\u017cda szko\u0142a powinna mie\u0107 prawo przyj\u0105\u0107 je b\u0105d\u017a odrzuci\u0107. Wszystko niech zale\u017cy od rzeczywistych potrzeb uczni\u00f3w. Wtedy nie b\u0119dzie udawania.<\/p>\n

PS: Na temat udawania w szkole ludzie ksi\u0105\u017cki pisz\u0105. Np. Maria Dudzikowa i Karina Knasiecka-Falbierska<\/span> <\/em>s\u0105 <\/span><\/em>redaktorkami publikacji pt. „Sprawcy i\/lub ofiary dzia\u0142a\u0144 pozornych w edukacji szkolnej”<\/span><\/strong><\/a>. Warto przeczyta\u0107.
\n<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tomasz Wojciechowski powita\u0142 nowy rok szkolny celnym tekstem pt. „Rok udawania, \u017ce si\u0119 czym\u015b zajmujemy”. Autor ma 100 procent racji. Jak si\u0119 spojrzy na o\u015bwiat\u0119 jako ca\u0142o\u015b\u0107, to wiadomo, \u017ce prawdziwej roboty tu nie ma, tylko samo udawanie. Jednak gdy si\u0119 wejdzie do konkretnej szko\u0142y<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5198"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5198"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5198\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5213,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5198\/revisions\/5213"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5198"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5198"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5198"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}