Przez najbli\u017csze dni wielu Polak\u00f3w b\u0119dzie snu\u0142o gorzkie refleksje, pytaj\u0105c samych siebie: „Co ja zrobi\u0142em?” Odda\u0142em g\u0142os nie na t\u0119 osob\u0119, co trzeba. Jak\u017ce straszny b\u0142\u0105d pope\u0142ni\u0142em! Wybacz mi, Bo\u017ce! Poniewa\u017c te\u017c miewam sk\u0142onno\u015bci do p\u0142aczu nad rozlanym mlekiem, staram si\u0119 post\u0119powa\u0107 tak, aby jednak nie \u017ca\u0142owa\u0107. W kwestii wybor\u00f3w od kilku lat realizuj\u0119 zasad\u0119, \u017ce g\u0142osuj\u0119 tylko na swoich by\u0142ych uczni\u00f3w. Nie z powodu spodziewanych korzy\u015bci, w ko\u0144cu wiem, w jakim kraju \u017cyj\u0119. Tu si\u0119 lubi dawa\u0107 \u0142ap\u00f3wki, ale o szczer\u0105, bezinteresown\u0105\u00a0 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 trudno. Szczeg\u00f3lnie po latach i w gronie os\u00f3b paraj\u0105cych si\u0119 polityk\u0105.<\/p>\n
G\u0142osuj\u0119 na swoich dawnych uczni\u00f3w, poniewa\u017c na ka\u017cdego mam niezawodnego haka. W okresie szkolnym taki uczniak robi to samo, co wszyscy wok\u00f3\u0142. \u015aci\u0105ga na pot\u0119g\u0119, podpisuje si\u0119 pod cudzymi pracami, przepisuje od innych, \u0142\u0105czy dwie cudze prace w jedn\u0105 swoj\u0105 i uwa\u017ca, \u017ce nic mu nie mo\u017cna zrobi\u0107. Ja nikogo nie wyprowadzam z b\u0142\u0119du. Pilnuj\u0119 tylko, aby ka\u017cda praca by\u0142a podpisana przez ucznia, \u017ce niby jego. Wszystkie takie prace gromadz\u0119, uk\u0142adam alfabetycznie, oprawiam, aby nie zgubi\u0107 \u017cadnej. I potem czekam.<\/p>\n
Gdy nadchodz\u0105 wybory, nie tylko ja sam g\u0142osuj\u0119 na by\u0142ego ucznia, ale namawiam do tego samego ca\u0142\u0105 moj\u0105 liczn\u0105 rodzin\u0119 oraz niezliczone grono znajomych. W efekcie niejednego ju\u017c wprowadzi\u0142em do rady miasta, sejmiku wojew\u00f3dzkiego, sejmu i o ma\u0142y w\u0142os, a by\u0142bym wepchn\u0105\u0142 do europarlamentu dawnego ucznia, gdyby g\u0142osowali na niego te\u017c inni ludzie, natomiast 3500 g\u0142os\u00f3w moich krewnych i znajomych okaza\u0142o si\u0119 za ma\u0142o. Trudno, musz\u0119 zacz\u0105\u0107 przyja\u017ani\u0107 si\u0119 z wi\u0119ksz\u0105 liczb\u0105 ludzi. Cierpliwo\u015bci, ch\u0142opcze, dostaniesz ten sto\u0142ek w nast\u0119pnych wyborach.<\/p>\n
Po wyborach cierpliwie czekam, a\u017c m\u00f3j radny czy te\u017c pose\u0142 obro\u015bnie w pi\u00f3rka i zacznie si\u0119 puszy\u0107. Mo\u017ce ministrem zostanie albo w komisji sejmowej zasi\u0105dzie. Te\u017c si\u0119 zdarza. Wtedy dzwoni\u0119 do niego i m\u00f3wi\u0119: „Ch\u0119tkowski jestem! Pami\u0119tasz mnie, panie ministrze? Tak, to ja, nauczyciel z \u0141odzi. Kop\u0119 lat! Ale wr\u00f3\u0107my do interesu. Mam tu par\u0119 prac podpisanych przez ciebie, \u017ce niby twoje. Ale czy one na pewno s\u0105 twoje? Bo tu si\u0119 mnie r\u00f3\u017cni ludzie, chyba ze s\u0142u\u017cb specjalnych, zaczynaj\u0105 pyta\u0107 o te prace i naciskaj\u0105, abym odda\u0142”. Nie zdarzy\u0142o si\u0119, aby ten czy inny polityk zlekcewa\u017cy\u0142 moj\u0105 ofert\u0119 wsp\u00f3\u0142pracy. I dzi\u0119ki temu \u017cyj\u0119 sobie jak p\u0105czek w ma\u015ble, a limuzyny rz\u0105dowe pod szko\u0142\u0119 zaje\u017cd\u017caj\u0105 co i rusz. Szaf\u0119 ze starymi pracami opr\u00f3\u017cni\u0119, dowody bezinteresownej wdzi\u0119czno\u015bci przyjm\u0119, prac\u0119 domow\u0105 zadam. Nie ma jak polityka, prawda? Gdyby wszyscy nauczyciele w Polsce tak post\u0119powali, mieliby\u015bmy republik\u0119 belfersk\u0105. Kole\u017canki i koledzy, ruszcie g\u0142owami, przecie\u017c ka\u017cdy polityk by\u0142 kiedy\u015b uczniem i si\u0119 ze swej przest\u0119pczej dzia\u0142alno\u015bci w szkole nie rozliczy\u0142.<\/p>\n
Wielu absolwent\u00f3w mojego liceum po\u015bwi\u0119ci\u0142o si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci politycznej. Pami\u0119tam, \u017ce gdy pani Jolanta Szymanek-Deresz zosta\u0142a szefow\u0105 kancelarii prezydenta RP, natychmiast stawi\u0142a si\u0119 w szkole. A\u017c mnie zamurowa\u0142o, gdy zobaczy\u0142em t\u0119 klas\u0119, t\u0119 kultur\u0119, ten przepych. Szczerze \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce to nie ja uczy\u0142em pani\u0105 pose\u0142, tylko moja wspania\u0142a kole\u017canka polonistka. Nawet opiek\u0119 wychowawcz\u0105 sprawowa\u0142a nad p\u00f3\u017aniejsz\u0105 pani\u0105 minister. Czyli du\u017co o niej wychowawczyni wie. A cz\u0142owiek za m\u0142odu bywa g\u0142upi i wcale si\u0119 z tym nie kryje. Teraz mo\u017cna zadzwoni\u0107 i o tych g\u0142upotach z dawnym uczniem poplotkowa\u0107. Znowu limuzyny poselskie pod szko\u0142\u0119 zajad\u0105, bo tak delikatn\u0105 spraw\u0119 lepiej za\u0142atwi\u0107 osobi\u015bcie.<\/p>\n
Nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107, czy ucze\u0144, na kt\u00f3rego g\u0142osowa\u0142em, dosta\u0142 si\u0119 na w\u0142a\u015bciwe miejsce. Ju\u017c wyci\u0105gam te niby jego prace i chowam do torby. Torb\u0119 daj\u0119 na przechowanie do dawnego ucznia, obecnie ksi\u0119dza, gdy\u017c tylko w ko\u015bciele jest bezpiecznie. W szkole ostatnio zdarza\u0142y si\u0119 w\u0142amania do szaf, a domu nie chc\u0119 nara\u017ca\u0107 na wizyty dziwnych go\u015bci. Daj\u0119 wi\u0119c do ko\u015bcio\u0142a na przetrzymanie. A potem zobaczymy. Na razie niech si\u0119 wybraniec \u0142udzi, \u017ce obywatele nic mu ju\u017c nie mog\u0105 zrobi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przez najbli\u017csze dni wielu Polak\u00f3w b\u0119dzie snu\u0142o gorzkie refleksje, pytaj\u0105c samych siebie: „Co ja zrobi\u0142em?” Odda\u0142em g\u0142os nie na t\u0119 osob\u0119, co trzeba. Jak\u017ce straszny b\u0142\u0105d pope\u0142ni\u0142em! Wybacz mi, Bo\u017ce! Poniewa\u017c te\u017c miewam sk\u0142onno\u015bci do p\u0142aczu nad rozlanym mlekiem, staram si\u0119 post\u0119powa\u0107 tak, aby jednak nie \u017ca\u0142owa\u0107. W kwestii wybor\u00f3w od kilku lat realizuj\u0119 zasad\u0119, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/58"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=58"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/58\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=58"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=58"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=58"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}